I SA/Sz 431/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpatrzeniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący pismem z dnia [...] r. wniósł do sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. Jednocześnie, skarżący zamieścił w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, nie powołując okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Organ, w odpowiedzi na skargę z dnia [..] r. nie odniósł się do zasadności wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153.1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem przyznania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego nie zawiera uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponadto, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę, sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku. Na marginesie dodać należy, że konieczność poniesienia ciężaru finansowego wynikającego z zaskarżonej decyzji oraz ewentualny brak środków finansowych na jednorazowe uregulowanie należności nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość powodującą określony skutek finansowy. Skarżący nie wykazał ponadto, że ewentualna szkoda wywołana wykonaniem decyzji nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanych kwot pieniężnych oraz nie poparła swoich twierdzeń dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., sąd postanowił jak na wstępie.