I SA/Sz 431/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 maja 2023 r. nr 3201-IEW.7192.4.2024.5 w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 12 czerwca 2024 r. I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 9 maja 2023 r., w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym. Do skargi skarżąca dołączyła kopię aktu notarialnego zawierającego pełnomocnictwo udzielone D. P. S.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 12 lipca 2024 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: a) wykazanie, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zw. dalej: "p.p.s.a."), b) złożenie pełnomocnictwa w oryginale lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (wskazano, że nadesłana kopia aktu notarialnego nie jest poświadczona i jest nieczytelna), c) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. pełny odpis KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika. Przesyłka sądowa zawierająca odpis ww. zarządzenia, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 lipca 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k.13). Siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązań Sądu upływał zatem w dniu 30 lipca 2024 r. Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 29 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącej przesłał kserokopię umowy o pracę zawartej ze skarżącą Spółką, poświadczonej za zgodność z oryginałem oraz wypis z aktu notarialnego z którego wynika, iż R. O. działający w imieniu i na rzecz skarżącej Spółki udziela pełnomocnictwa D. P. S. do reprezentowania I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. we wszystkich sprawach a w szczególności, w pełnomocnictwie wymienionych. Dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (np. pełny odpis KRS), nie nadesłano. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2024 r. Sąd odmówił dopuszczenia D. S. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącej Spółki. Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej ( np. pełny odpis KRS). Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej Spółce w dniu 6 sierpnia 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upływał w dniu 13 sierpnia 2024 r. We wskazanym terminie skarżąca przesłała kserokopię podpisanej skargi wraz z pismem informującym, że pismem z dnia 29 lipca 2024 r. przedłożyła pełnomocnictwo notarialne dla D. S. wraz z umową o pracę i prosi o dopuszczenie D. S. jako pełnomocnika Spółki w tej sprawie. Pomimo wezwania Sądu, skarżąca nadal nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej ( np. pełny odpis KRS). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisami p.p.s.a., merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Należy wyjaśnić, że niezłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, a jego usunięcie polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1463/12; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie, skarżąca, mimo wezwania i pouczenia o skutkach pranych niewykonania zobowiązania Sądu, nie uzupełniła w zakreślonym terminie ani dotychczas braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi ( albowiem złożenie kopii skargi, warunku tego nie spełnia) oraz nie przedłożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (nie nadesłała KRS). Tym samym, braki formalne skargi, mimo pouczenia o skutkach prawnych niewykonania zobowiązania Sądu, nie zostały uzupełnione. Na marginesie Sąd wskazuje, że z nadesłanego pełnomocnictwa, mimo szerokiego zakresu, nie wynikało umocowanie D. S. do reprezentowania skarżącej Spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto, z powodu braku nadesłania KRS, nie można było ustalić, czy osoba udzielająca pełnomocnictwa była to tego uprawniona. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.