I SA/Sz 437/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 maja 2024 r. w przedmiocie wpisania zastawu do Rejestru Zastawów Skarbowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 czerwca 2024 r. K. J. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. z dnia 27 maja 2024 r. w przedmiocie wpisania zastawu do Rejestru Zastawów Skarbowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lipca 2024 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty, wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lipca 2024 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru (k.14). W terminie otwartym do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi, pismem z dnia 29 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę K. J., ze względu na wykonanie obciążającego skarżącego zobowiązania w całości. Z informacji udzielonej w dniu 6 sierpnia 2024r. przez Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu wynika, że opłata od skargi nie wpłynęła. Także PESEL strony skarżącej nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania formalne pisma w postępowaniu sądowym określają natomiast przepisy art. 46. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz zobowiązanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lipca 2021 r., zatem termin do wykonania zobowiązania sądu upływał dnia 30 lipca 2024 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy, w wyznaczonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi ani nie podano numeru PESEL skarżącego. We wskazanym terminie pełnomocnik skarżącego oświadczył jedynie, że cofa skargę ze względu na wykonanie obciążającego skarżącego zobowiązania w całości. Wyjaśnić zatem należy, że w opisanym stanie sprawy cofnięcie skargi nie mogło skutkować umorzeniem postępowania. Merytoryczna ocena oświadczenia o cofnięciu skargi jest dopuszczalna wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu oraz został uiszczony wpis sądowy od skargi. Nie można bowiem skutecznie cofnąć skargi, jeżeli nie została ona wniesiona z zachowaniem wszystkich wymagań formalnych oraz fiskalnych. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji.