I SA/Sz 440/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi P. C. na interpretacje indywidualną Burmistrza Miasta z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego oddala skargę. P. C. ("wnioskodawca", "skarżący") złożył do Burmistrza Miasta ("organ") wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości stawką, jak za budynki mieszkalne budynku nr [...] położonego na działce nr [...] obręb [...] w S., bezpośrednio przylegającego do budynku nr [...], w którym do [...] grudnia 2020 r. prowadzona była działalność gospodarcza związana z zakwaterowaniem robotników, pod nazwą Hotel pracowniczy "J. ". Wnioskodawca podał, że jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej położonej w S. ku przy ul. [...], działka nr [...] obręb [...], Na części, jednego z budynków (na tej nieruchomości), prowadzona była działalność gospodarcza, związana z zakwaterowaniem robotników, pod nazwą Hotel pracowniczy "[..J.]". Z dniem [...] grudnia 2020 r. działalność została zamknięta. Wnioskodawca wskazał, że jego zdaniem, garaż tak jak budynek mieszkalny, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. O tym, jaką stawką podatkową, decyduje albo położenie garażu, albo sposób jego wykorzystania przez podatnika. Według wnioskodawcy, jeśli garaż stanowi część budynku mieszkalnego, to zarówno budynek, jak i garaż opodatkowane powinny być stawką właściwą dla budynków mieszkalnych. Jeśli garaż stanowi budynek odrębny od budynku mieszkalnego - właściwa będzie stawka podatku określona dla pozostałych budynków. W sytuacji, gdy garaż będzie wykorzystywany w prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, wówczas właściwa będzie stawka podatku dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, czyli najwyższa. Wnioskodawca powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/11 wskazując, że jedynie w sytuacji, gdy mieszkanie i miejsce postojowe objęte są jedną księgą wieczystą, w grę wchodzi preferencyjne opodatkowanie. Zdaniem wnioskodawcy, z sentencji uchwały wynika, że wysokość opodatkowania uzależniona będzie od tego, czy garaż został wyodrębniony jako oddzielna nieruchomość (odrębna księga wieczysta - stawka wyższa), czy też jest częścią składową mieszkania (jedna księga wieczysta - stawka niższa). W ocenie wnioskodawcy, zarówno budynek o numerze ewidencyjnym [...]_[...] jak i budynek do niego bezpośrednio przyległy (o numerze ewidencyjnym [...]), w którym nie jest prowadzona działalność gospodarcza, powinny być opodatkowane stawką podatku od nieruchomości, jak dla budynków mieszkalnych, a powierzchnia gruntów opodatkowana stawką dla gruntów pozostałych. Wnioskodawca powołał się na druk informacji o podatku od nieruchomości IN-1 obowiązujący do [...] czerwca 2019 r. i wskazał, że powierzchnie obydwu budynków powinny być wpisane w tabeli E.2 "Powierzchnia użytkowa budynków lub ich części" pozycja 1. Mieszkalnych ogółem, a powierzchnia gruntów w tabeli E.l "Powierzchnia gruntów" w pozycji 4. Pozostałych gruntów. Wnioskodawca do wniosku o wydanie interpretacji załączył dokumenty: decyzja Starosty [...], znak sprawy [...] z dnia [...].06.2016 r. dotycząca aktualizacji informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, polegającej na zmianie danych ewidencyjnych budynku o numerze ewidencyjnym [...], oznaczonym , jako "b - budynki biurowe" na budynek oznaczony symbolem "m - budynki mieszalne" - rodzaj według KŚT, "mz - budynki zbiorowego zamieszkania" - klasa według PKOB, posiadający funkcję główną określoną, jako "hotel robotniczy" w działce ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie [...] miasta S.; zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków z dnia [...].07.2016 r., gdzie na stronie 2 wpisano tereny mieszkaniowe [...] ha, na stornie 3 dopisano działka [...] budynki mieszkalne - budynki zbiorowego zamieszkania - hotel robotniczy; wyciąg z rejestru Ksiąg wieczystych, przy Sądzie Rejonowym w S., [...] działka nr [...] sposób korzystania B-Tereny Mieszkaniowe. Organ wydał w dniu [...] marca 2021 r. interpretację indywidualną nr [...], w której uznał: - stanowisko wnioskodawcy w zakresie opodatkowania stawką, jak za budynki mieszkalne budynku o numerze ewidencyjnym [...]_[...], położonego w S. przy ul. [...] działka nr [...] obręb [...], oznaczonego w ewidencji gruntów i budynków, jako budynek mieszkalny - za prawidłowe; - stanowisko wnioskodawcy w zakresie opodatkowania stawką, jak za budynki mieszkalne budynku o numerze ewidencyjnym [...]_[...], położonego w S. przy ul. [...] działka nr [...] obręb [...], oznaczonego w ewidencji gruntów i budynków, jako pozostały budynek niemieszkalny - za nieprawidłowe; - stanowisko wnioskodawcy w zakresie opodatkowania stawką, jak za grunty pozostałe powierzchni działki nr [...] położonej przy ul. [...] w S. - za prawidłowe. Organ powołał się na treść art. 1a ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a – d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm. – dalej "u.p.o.l."), art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.- dalej "p.g.k.") i wskazał, że budynek oznacza obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. – dalej "u.p.b."), który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Podział budynków na mieszkalne i pozostałe dokonywany jest tylko i wyłącznie dla potrzeb podatku od nieruchomości w celu zastosowania odpowiedniej stawki podatkowej. Organ podał, że dla zastosowania stawki podatkowej właściwej dla budynków pozostałych należy wykluczyć, że opodatkowany budynek jest budynkiem mieszkalnym oraz że nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ wskazał, że przy wymiarze podatku od nieruchomości wiążące są dla niego dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie stanu faktyczne podanego przez wnioskodawcę, organ uznał, że budynek nr [...] położony przy ul. [...] w S. – dawny hotel robotniczy "[...]" powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości w stawce jak dla budynków mieszkalnych, gdyż tak oznaczony jest ww. budynek w ewidencji gruntów i budynków i obecnie nie jest on zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej. Organ podał, że działka nr [...] przy ul. [...] w S. zabudowana jest dwoma budynkami, tj. nr [...] i nr [...]. Budynek nr [...] (przylegający bezpośrednio do budynku nr [...]) oznaczony jest w ewidencji gruntów i budynków jako pozostały budynek niemieszkalny. W związku z powyższym, organ stwierdził, że budynek nr [...] nie może być opodatkowany stawka podatku od nieruchomości jak dla budynków mieszkalnych i w tym zakresie uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Budynek wpisany w ewidencji gruntów i budynków, jako "pozostały budynek niemieszkalny", który nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej (będący w posiadaniu osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej), powinien zostać opodatkowany stawką podatku od nieruchomości, jak dla "pozostałych". Odnośnie stanowiska wnioskodawcy, w zakresie wykazania do opodatkowania powierzchni działki nr [...] położonej przy ul. [...] w S., w IN-1 informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, organ uznał je za prawidłowe. Wnioskodawca złożył skargę na ww. interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej zmianę w punkcie 2 zgodnie z obowiązującym prawem. Skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 1a ust. 2a pkt 1 u.p.o.l., przez przyjęcie, że budynek przyległy - stykający się całą szerokością ściany bocznej, do budynku mieszkalnego, według organu powinien zostać opodatkowany w stawkach jak od budynków "pozostałych" - a zgodnie z prawem powinien być opodatkowany stawką jak za budynek mieszkalny; 2. przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 2a u.p.o.l., przez przyjęcie, że budynek bezpośrednio przyległy do budynku mieszkalnego, według organu powinien zostać opodatkowany w stawkach jak dla budynków "pozostałych" - a zgodnie z prawem powinien być opodatkowany stawką jak za budynek mieszkalny. Z ostrożności procesowej, gdyby Sąd nie uznał powyższych zarzutów za zasadne, skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów prawa administracyjnego procesowego w stopniu mogącym mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy: 3. art. 120 i 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz.1325 ze zm. - dalej "o.p." ), przez ich niezastosowanie; 4. art. 187 § 1 i § 3 o.p., przez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, ignorowanie faktów powszechnie znanych organowi z urzędu- które nie wymagają dowodu; 5. art. 180 § 1 i 2, art. 181 o.p., przez ich niezastosowanie, tj. brak dopuszczenia jako dowodów dokumentów, kierowanych do organu w celu prawidłowego naliczenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, co bezpośrednio wpłynęło na przyjęcie nieprawidłowej stawki podatkowej; 6. art. 215 § 1 o.p., przez nie prostowanie błędów rachunkowych oraz innych 7. oczywistych omyłek jednoznacznie wynikłych z winy urzędników Urzędu Miasta S. przeprowadzających kontrolę na spornym obiekcie; 8. art. 23 ust. 3 pkt 1 lit.a, pkt 2 oraz art. 24 ust. 2a pkt 1a i b, a także ust. 2b pkt 1 lit.f., a dokładnie, w chwili uzyskania informacji o zmianie sposobu użytkowania spornego budynku - (zaprzestania prowadzenia w nim działalności gospodarczej), nie zgłoszenie tego faktu właściwemu staroście. Skarżący podał, że garaż przylega do budynku mieszkalnego, a zatem powinien być opodatkowany podatkiem od nieruchomości jak dla budynków mieszkalnych. Ponadto, skoro organ wie, że w budynku nie jest prowadzona działalność gospodarcza winien zgłosić stosowne zmiany Staroście. Następnie skarżący wskazał na wcześniej prowadzone postępowania podatkowe względem niego przez organ, które w jego ocenie, nie były prawidłowe. Skarżący zarzucił, że w protokole oględzin z 2018 r. są błędy, o których informował organ, lecz nie zostały one poprawione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lipca 2021 r., wydanym na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie 3 sędziów. Strony poinformowano o możliwości złożenia dodatkowych wyjaśnień na piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz.2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a"), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który stanowi, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Spór w sprawie dotyczy właściwej stawki podatku od nieruchomości dla budynku garażu na przedmiotowej działce. W ocenie skarżącego, garaż jako budynek przyległy do budynku mieszkalnego powinien być opodatkowany stawką podatku od nieruchomości jak dla budynków mieszkalnych. Według organu, garaż jako budynek odrębny od budynku mieszkalnego i oznaczony w ewidencji gruntów i budynków jako pozostały budynek niemieszkalny winien być opodatkowany stawką podatku od nieruchomości jak dla budynków pozostałych. W niniejszym sporze Sąd przyznał rację organowi. Stosownie do art. 21 ust. 1 p.g.k., podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są podstawą dla organów dla wymiaru podatków. Jak wynikało ze stanu faktyczne, na przedmiotowej działce znajdują się dwa budynki, które do siebie przylegają ścianą. Jednym z nich jest budynek mieszkalny (dawny hotel robotniczy), a drugim garaż. Zarówno skarżący i organ nie kwestionują, że są to budynki w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Bezsporne również było, że budynki te nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej. Opodatkowanie budynków właściwą stawką podatku od nieruchomości określa art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Zdaniem Sądu, wydana interpretacja indywidualna w zaskarżonej części była prawidłowa. Jak wyżej wskazano, organ jest związany przy wymiarze podatków danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków. Skoro zatem garaż widnieje w ewidencji gruntów i budynków jako odrębny budynek od budynku mieszkalnego, znajdującego się na przedmiotowej działce i jest oznaczony jako pozostały budynek niemieszkalny, organ prawidłowo wskazał, że nie może on podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jak dla budynków mieszkalnych. Nie ma przy tym znaczenia, ww. garaż przylega do budynku mieszkalnego. W ocenie Sądu, organ nie naruszył przepisów u.p.o.l. Wskazać należy też, że przywołana przez skarżącego uchwała NSA z dnia 27 lutego 2012 r. o sygn. akt II FPS 4/11 nie miała znaczenia dla rozpoznania sprawy, gdyż stan faktyczny w niniejszej sprawie był inny. Podkreślić należy, że inicjatywa do zmiany danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków należy do skarżącego i jeżeli, według niego, dane te nie są prawidłowe winien wystąpić do Starosty o ich zmianę. Wyjaśnić skarżącemu należy, że specyfika postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej oparta jest o oświadczenie wnioskodawcy, w którym składający wniosek o wydanie interpretacji, obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego na podstawie art. 14b § 3 o.p. Jest to istotne, gdyż wobec ustalenia, np. w trakcie ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego w stosunku do wnioskodawcy, że stan faktyczny opisany we wniosku różni się od stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania podatkowego, wnioskodawcy nie obejmie ochrona prawna z art. 14k o.p. W toku postępowania o wydanie interpretacji organ związany jest stanem faktycznym wskazanym przez wnioskodawcę i ocenia prawidłowość stanowiska wnioskodawcy na tle ww. stanu faktycznego (art. 14c o.p.). Dotyczy to również sądu administracyjnego, rozpoznającego skargę na wydaną przez organ interpretację. W toku postępowania o wydanie interpretacji organ nie może żądać przedstawienia żadnych dokumentów przez wnioskodawcę, ani oceniać tych które zostały złożone przez wnioskodawcę. Jeżeli wnioskodawca wywodzi swoje stanowisko w oparciu o stosowne dokumenty winien przywołać ich treść w stanie faktycznym. Ustalenie stanu faktycznego na podstawie zebranego materiału dowodowego, w tym dokumentów czy zeznań świadków jest cechą charakterystyczną dla postępowania podatkowego, prowadzonego na podstawie przepisów o.p., które nie było przedmiotem niniejszej sprawy. W niniejszej sprawie, nie mogły też odnieść zamierzonego skutku zarzuty skarżącego dotyczące wcześniejszych postępowań podatkowych, gdyż przedmiotem rozpoznawanej przez Sąd sprawy była wydana skarżącemu indywidualna interpretacja. Także podnoszona przez skarżącego okoliczność niesprostowania przez organ protokołu oględzin nie miała znaczenia dla rozpoznania jego skargi, gdyż nie było to przedmiotem niniejszej sprawy. Zatem zarzuty związane naruszeniem przepisów postępowania Sąd uznał za niezasadne. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.