I SA/Sz 448/18

Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA B. S. (spr.) po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. wniosku W. G. z siedzibą w Ż. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] [...] w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od października do grudnia 2014 r. oraz od stycznia do marca 2015 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E W. G. z siedzibą w Ż. (dalej: "strona skarżąca", "spółka") reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, pismem z dnia [...] r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od października do grudnia 2014 r. oraz od stycznia do marca 2015 r. W piśmie z dnia [...] r. (wpływ do [...] r.) strona skarżąca zamieściła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji. Wykonanie jej bowiem grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony skarżącej. Strona skarżąca podkreśliła, że w ostatnich latach jej sytuacja finansowa i gospodarcza systematycznie ulegała pogorszeniu. Osłabienie kondycji gospodarczej wpłynęło na ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej. Od 2016 r. zyski regularnie spadają. W 2016 r. i 2017 r. strona skarżąca odnotowała spadek zysków z działalności gospodarczej o prawie 50% względem poprzednich okresów. W konsekwencji była zmuszona do zamknięcia części punktów sprzedaży: w 2015 r. – ponad 100 sklepów, w 2016 – 95 sklepów (zmniejszenie ich ilości o 20%), a w 2017 r. – 37 sklepów (zmniejszenie o 58%). Związane z tym było przeprowadzenie zwolnień pracowników do liczby 316 osób w 2016 r. oraz 155 osób w 2017 r. W 2017 r. strona skarżąca odnotowała spadek wartości aktywów i pasywów oraz kapitałów własnych o ponad 45%. Strona skarżąca podkreśliła, iż konieczność zapłaty wynikającej z zaskarżonej decyzji kwoty ponad [...] złotych byłaby dla niej ogromnym obciążeniem finansowym i organizacyjnym. Doszłoby do istotnego ograniczenia środków pieniężnych na prowadzenie bieżącej działalności, w tym zapłatę dostawcom, zapłatę czynszów za najem lokali czy wypłatę wynagrodzeń pracownikom. Jej zdaniem może to spowodować częściowe sparaliżowanie działalności, co wywoła ogromną szkodę dla spółki. Wykonanie decyzji wywołać może niebezpieczeństwo zamknięcia kolejnych sklepów oraz zwolnienia kolejnych pracowników. Ponadto utrata zaplecza infrastrukturalnego oraz personalnego grozi utratą klientów oraz marginalizacją jej pozycji na rynku, co będzie skutkiem bardzo trudnym do odwrócenia nawet w perspektywie kilku lat. Końcowo strona skarżąca wskazała, iż w kontekście stanu faktycznego sprawy i obecnego orzecznictwa istnieją argumenty wskazujące na uwzględnienie skargi. Jej zdaniem decyzja została bowiem wydana z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Do wniosku strona skarżąca załączyła: kopię sprawozdania niezależnego biegłego rewidenta z badania rocznego sprawozdania finansowego z dnia [...] r. oraz kopię opinii niezależnego biegłego rewidenta z dnia [...] r. Z treści załączonych opinii wynika, że w roku 2016 aktywa i pasywa wyniosły [...] zł, zysk netto wyniósł [...] zł, kapitał własny uległ zwiększeniu o kwotę [...]zł, stan środków pieniężnych uległ zwiększeniu o kwotę [...]zł, a w 2017 r. stan aktywów i pasywów wyniósł [...] zł, zysk netto wyniósł [...] zł, kapitał własny uległ zmniejszeniu o kwotę [...]zł, stan środków pieniężnych uległ zmniejszeniu o kwotę [...]zł. Postanowieniem z dnia [...] r. organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja została doręczona stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...]., sygn. akt GZ [...], niepubl.). Jak wynika z przytoczonej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia ustawowych przesłanek. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt FZ [...], niepubl.). W postanowieniu z [...] r. sygn. akt I FZ [...] (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca nie wyjaśniła należycie, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż w ostatnich latach obrotowych doszło do zmniejszenia liczby sklepów oraz zatrudnionych przez spółkę pracowników oraz że odnotowała spadek aktywów i pasywów oraz kapitałów własnych. Strona skarżąca zasugerowała, iż może dojść do likwidacji kolejnych placówek i dalszych zwolnień. Sąd dysponując wyłącznie przedstawionymi we wniosku i ww. załącznikach informacjami wskazuje, iż prognozowanie skutków finansowych wynikających z egzekucji decyzji podatkowej nie poparte przez stronę skarżącą stosownymi dokumentami nie jest jeszcze wystarczające do przyjęcia, że zachodzi obawa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w jej majątku. Podkreślić należy, iż dopiero precyzyjne dane liczbowe wynikające np. z bilansu, rachunku zysków i strat, zestawienia zmian w kapitale własnym, rachunku przepływów pieniężnych oraz informacji dodatkowej, za kolejne okresy rozliczeniowe mogłoby stanowić podstawę do oceny w zakresie spełnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Zaznaczyć należy, że strona skarżąca przedstawiła jedynie kopie opinii biegłych rewidentów z roku 2016 i 2017. Brak więc jest danych pochodzących ze sprawozdań finansowych spółki, czy innych dokumentów finansowych pozwalających na bardziej szczegółową analizę. Ponadto nie przedłożyła żadnych informacji dotyczących stanu środków finansowych pozostających w jej dyspozycji na rachunkach bankowych oraz w kasie, czy też o ciążących na niej zobowiązaniach (w tym kredytach, pożyczkach, leasingach). Selektywne przedstawienie przez stronę skarżącą informacji ze względu na niespójność i brak podstawowych danych służących do oceny zasadności wniosku poddaje w wątpliwość jej argumentację o konieczności zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Brak jest zatem argumentów za przyjęciem, iż w sprawie wystąpi realne zagrożenie, jakie może spowodować wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny jej prawidłowości, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z [...] r., sygn. akt FZ [...] i FZ [...], niepubl., postanowienie NSA z [...] r., sygn. akt I OZ [...]). W zakresie rozpoznania przedmiotowego wniosku nie mają więc znaczenia powoływane przez stronę skarżącą argumenty, iż w kontekście stanu faktycznego sprawy i obecnego orzecznictwa ma ona duże szanse na uzyskanie pomyślnego rozstrzygnięcia. Wszystkie przywołane powyżej orzeczenia sądów administracyjnych, są dostępne pod adresem: [...] Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.