I SA/Sz 450/09

Dnia 4 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L., M. L.i Z. L. o uzupełnienie co do zwrotu kosztów postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 450/09, którym umorzono postępowanie sądowe w sprawie ze skargi J. L., M. L., Z. L. i J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] , w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia. J. L., M. L., Z. L. i J. M. pismem z dnia[...] . wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia[...] , [...] , którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego. z dnia [...] ., Nr [...] , w sprawie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki popełnionej w treści decyzji tego organu z dnia [...] W skardze skarżący zawarli żądanie uchylenia postanowień organów obu instancji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia[...] . wezwano skarżących do uiszczenia solidarnego wpisu od skargi w kwocie[...] zł. W dniu[...] . każdemu ze skarżących doręczono odpis tego zarządzenia wraz z pismem z dnia [...] zawierającym pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz treści m.in. przepisu art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a". Należny wpis od skargi został uiszczony w dniu [...] Pismami z dnia[...] . zawiadomiono skarżących o terminie rozprawy oraz ponownie pouczono o treści art. 210 § 1 P.p.s.a. Pisma te doręczono J. L., M .L. i Z. L. – [...] zaś J.i M. - .[...] Na rozprawę, która odbyła się w dniu[...] ., skarżący, prawidłowo zawiadomieni, nie stawili się. W dniu [...] Sąd ogłosił orzeczenie w sprawie, a mianowicie postanowił o umorzeniu postępowania sądowego, z uwagi na to, iż Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a, przed dniem rozpoczęcia rozprawy uwzględnił w całości skargę skarżących, wobec czego postępowanie zainicjowane tą skargą stało się bezprzedmiotowe. Odpisy powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem, sporządzonym stosownie do dyspozycji art. 163 § 1 i § 3 P.p.s.a, doręczono J. L., M. L.i i Z. L. w dniu[...] ., a J. M. w dniu [...] Pismem z dnia [...] nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] J. L., M. L. i Z. L. złożyli wniosek o uzupełnienie postanowienia z[...] . o orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, które uiścili wnosząc skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Jedną z instytucji służących rektyfikacji orzeczeń sądowych jest instytucja uzupełnienia przewidziana na gruncie postępowania przed sądami administracyjnymi w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a". Zgodnie z tym przepisem, strona może w terminie czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym, jak stanowi art. 157 § 2 w związku z art. 16 § 2 P.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Stosownie zaś do treści art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z przepisem art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zwrot kosztów postępowania, co do zasady, nie następuje z urzędu. Stosownie bowiem do treści art. 209 P.p.s.a., sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o przyznaniu należnych kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204, w razie zgłoszenia przez stronę wniosku w powyższym zakresie. Przy czym wniosek ten może zostać zgłoszony jedynie w terminie zakreślonym w przepisie art. 210 § 1 P.p.s.a., który stanowi, iż strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Reguła wyrażona w przepisie art. 210 § 1 P.p.s.a. doznaje wyłączenia jedynie w przypadku przewidzianym w art. 210 § 2 P.p.s.a., tj. w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, albowiem wówczas o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu. Stosownie do powyższego, uzupełnienie orzeczenia podjętego na posiedzeniu jawnym o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów następuje tylko w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. W rozpoznawanej sprawie postanowienie z dnia 7 października 2009 r. zapadło na posiedzeniu jawnym, a umorzenie postępowania sądowego było następstwem uwzględnienia przez skarżony organ, w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., skargi skarżących. Z akt tej sprawy wynika również, że skarżący ani wraz ze skargą na opisane na wstępie postanowienie Dyrektora Izby Celnej, ani w terminie późniejszym, nie złożyli wniosku o przyznanie na ich rzecz należnych kosztów. Podkreślić przy tym należy, że z uwagi na fakt, iż w sprawie nie byli oni reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd, stosownie do zasady wynikającej z art. 6 P.p.s.a., dwukrotnie (pismami z dnia [...] oraz [...] pouczył ich o obowiązku złożenia wniosku w tym zakresie, w terminie przewidzianym w art. 210 § 1 P.p.s.a. W tym stanie sprawy, wobec niezgłoszenia przez skarżących najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia wniosku o przyznanie należnych kosztów, brak było podstaw do orzeczenia przez Sąd w postanowieniu z dnia 7 października 2009 r. o przyznaniu skarżącym należnych kosztów. Wobec tego, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 166 P.p.s.a., Sąd orzekł o odmowie uzupełnienia wskazanego postanowienia.