I SA/Sz 456/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Łukasz Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi Gminy P. na informację Samorządu Województwa [...] z dnia [...]r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". uchyla zaskarżoną informację. Gmina P złożyła do samorządu województwa za pośrednictwem S Grupy R wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjny "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" ze środka 4.1 Rozwój obszarów zależnych od rybactwa z wyłączeniem realizacji operacji polegających na funkcjonowaniu lokalnej grupy rybackiej (LGR) oraz nabywaniu umiejętności i aktywizacji lokalnych społeczności na projekt ochrony środowiska i dziedzictwa przyrodniczego Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pas Pobrzeża na zachód od U" w celu utrzymania jego atrakcyjności poprzez budowę ścieżki rowerowej wzdłuż Jeziora W w miejscowości J. Samorząd województwa w piśmie z [...] 2012 r. na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków objętych osią priorytetowa 4- Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" ( Dz. U. Nr 177, poz. 1371), zwanego dalej "rozporządzeniem", po rozpoznaniu wniosku Gminy P, odmówił przyznania jej pomocy finansowej w kwocie [...]zł na środek 4.1. "Rozwój obszarów zależnych od rybactwa". W uzasadnieniu pisma, organ wskazał, że wniosek strony został zakwalifikowany do odmowy przyznania pomocy ze względu na niezgodność rzeczową ww. wniosku z zakresem przewidzianym w ramach "Ochrony środowiska i dziedzictwa przyrodniczego na obszarach zależnych od rybactwa w celu utrzymania jego atrakcyjności oraz przywracania potencjału produkcyjnego sektora rybactwa w przypadku jego zniszczenia w wyniku klęski żywiołowej". Organ stwierdził, że ww. wniosek mógłby się kwalifikować do otrzymania dofinansowania w ramach "Wzmocnienia konkurencyjności i utrzymania atrakcyjności obszarów zależnych od rybactwa" (rewitalizacja miejscowości w wyniku realizacji operacji polegającej w szczególności na remoncie chodników, parkingów, placów, ścieżek rowerowych, terenów zielonych, parków, budynków i obiektów publicznych pełniących funkcje społeczno-kulturalne, sportowe i rekreacyjne lub na ich wyposażeniu) licząc na otrzymanie wsparcia w wysokości do 85% kosztów kwalifikowanych. Strona złożyła wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie z dnia [...] r. organ poinformował stronę o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Gmina P złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na odmowę przyznania jej wnioskowanej pomocy przez organ i wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentu. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 14 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, polegające na nierównym traktowaniu wnioskodawców i przez to obrazę zasad praworządności oraz zaniechaniu wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie. Zdaniem skarżącej, jej wniosek kwalifikuje się do pomocy na podstawie § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia. Realizacja projektu przyczyni się do ograniczenia degradacji środowiska naturalnego i ochrony siedlisk ptaków przez skanalizowanie uchu turystycznego. Tym bardziej, że Gmina U otrzymała takie wsparcie ze środków objętych osią priorytetową 4 ww. Programu Operacyjnego na realizację bliźniaczego projektu "Zabezpieczenie przed degradacją Obszaru Chronionego Krajobrazu pas Pobrzeża na wschód od U". Projektowana budowa ścieżki rowerowej przez skarżącą byłaby przedłużeniem ścieżki leżącej po stronie Gminy U. Skarżąca podała, że mimo istnienia możliwości dwukrotnego wezwania strony przez organ w celu złożenia wyjaśnień, organ z tego nie skorzystał tylko od razu odmówił przyznania pomocy. Skarżąca wyjaśniła, że otrzymała pismo z 9 maja 2012r. od Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, iż budowa ścieżki rowerowej zwiększy funkcje ochronne całego obszaru chronionego krajobrazu. Ponadto, że strony internetowej www.ckps.pl, wynikało, iż budowa małej infrastruktury turystycznej (w tym ścieżek rowerowych) może przyczynić się do zabezpieczenia obszarów chronionych przez przywracanie właściwego stanu siedlisk ptaków. Organ, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej Zakres kontroli sądowej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o czym stanowi art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.". Tryb przyznawania pomocy finansowej w niniejszej sprawie reguluje ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" oraz wydane na podstawie zawartego w niej upoważnienia rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków obkutych osią priorytetowa 4- Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" ( Dz. U. Nr 177, poz. 1371). Samorząd województwa , który na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania środków objętych programem operacyjnym, w tym związane z przyznawaniem pomocy jako instytucja pośrednicząca, o której mowa w art. 58 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 233z 15.08.2006 r. str. 1), dla 4 osi priorytetowej zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy. Na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, organ informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W przypadku odmowy przyznania pomocy, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt.4 p.p.s.a (art. 14 ust. 5 ustawy). W rozstrzyganej sprawie skarżąca prawidłowo złożyła skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 14 ust. 1 ustawy, do postępowań w sprawach przyznawania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępnienia akt, a także skarg i wniosków. Jednakże zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy, w postępowaniu w sprawie przyznania pomocy na podstawie umowy o dofinansowanie organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czyny udział w każdym stadium postępowania. Informacja wydawana na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy, mimo, iż nie jest decyzją administracyjną winna zawierać dokładne wyjaśnienie przyczyn odmowy udzielenia pomocy. Z zasady praworządności wynika, aby strona posiadała wiedzę o motywach działania organów administracji państwa i mogła prawidłowo ustosunkować się do nich w złożonych środkach prawnych. W niniejszej sprawie, organ w ogóle nie zawarł w piśmie z [...]r. przyczyn odmowy przyznania wnioskowanej pomocy finansowej. Organ ograniczył się do wskazania przepisów prawa i stwierdzenia, iż wystąpiła niezgodność rzeczowa wniosku z ramach konkretnego działa programu operacyjnego. Ustawodawca nałożył na organ obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, którego realizacja musi znaleźć swój wyraz w informacji o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy. Zdaniem Sądu, powyższego obowiązku organ nie spełnił i tym samym organ naruszył art. 14 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 4 ustawy. Zauważyć należy, że organ częściowo uzasadnił odmowę przyznania wnioskowanej pomocy finansowej w informacji o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z 30 marca 2012 r. oraz jego odpowiedzi na skargę Przy czym wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedź na nie organu, jest jedynie warunkiem formalnym do rozpoznania sprawy przez Sąd. W przypadku bowiem braku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarga podlegałaby odrzuceniu. Przypomnieć również należy, co wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie sądów administracyjnych, że Sąd nie może ocenić stanowiska organu jako mającego znaczenie dla sprawy, jeżeli zostało ono wyrażone jedynie w odpowiedzi na skargę. W tej płaszczyźnie Sąd ocenia bowiem zaskarżony akt, a nie odpowiedź na skargę. To samo tyczy się pisma o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd kontroluje zaskarżony akt, oceniając jego legalność na dzień wydania. Na dzień wydania aktu z 3 lutego 2011 r. uzasadnienie organu było niewystarczające i naruszało art. 14 ust. 2 i ust. 4 ustawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniosku strony w oparciu o zebrany materiał, kierując się zasadami wyrażonymi w art. 14 ust. 2 ustawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania nie orzeczono z uwagi na brak wniosku skarżącej w tym zakresie.