I SA/Sz 459/17

Dnia 17 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z egzekucji p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. o sygn. akt I SA/Sz 459/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: "Sąd") odrzucił jako spóźnioną skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z egzekucji. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem doręczono Skarżącej w dniu 30 czerwca 2017 r. Pismem z 20 lipca 2017 r., złożonym w tej samej dacie w Biurze Podawczym Sądu, Skarżąca zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S., wskazując, że przyznaje, iż uchybiła o jeden dzień terminowi do złożenia przedmiotowej skargi, jednakże uznać należy, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Opóźnienie w nadaniu skargi wynikało z pilnej konieczności osobistego zajęcia się małoletnią córką prezesa zarządu, działającego w imieniu skarżącej Spółki. Nie miał on możliwości powierzenia opieki nad małoletnią nikomu innemu, podobnie jak zlecenia wniesienia przedmiotowego wniosku innej osobie. Stąd odpowiedzialny za sprawy Spółki prezes zarządu nadał przesyłkę na całodobowej poczcie już po upływie ostatniego dnia terminu. W ww. piśmie z 20 lipca 2017 r. Skarżąca zawarła także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Postanowieniem z dnia 15 września 2017 r. o sygn. akt I SA/Sz 459/17, Sąd odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając, że rozpoznawany wniosek jest dopuszczalny, jednakże Spółka nie wykazała niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy strony w uchybieniu terminu. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 25 września 2017 r. W ustawowym terminie Skarżąca nie wniosła zażalenia na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia zostały uregulowane w art. 85-89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z brzmieniem art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił, jakie wymogi muszą zostać spełnione łącznie, by sąd mógł uwzględnić taki wniosek, a mianowicie: – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia powyższych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Niedotrzymanie tego warunku skutkuje zaś odrzuceniem wniosku przez sąd. Zgodnie bowiem z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Spółka uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skoro bowiem postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało doręczone Spółce w dniu 30 czerwca 2017 r., to najpóźniej w tej dacie Skarżąca uzyskała jednoznaczną informację o tym, że złożenie przez nią skargi nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu. Od dnia 1 lipca 2017 r. rozpoczął zatem swój bieg siedmiodniowego termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upłynął 7 lipca 2017 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony 20 lipca 2017 r. Powyższe zostało przesądzone prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 15 września 2017 r., którym Sąd odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony.