I SA/Sz 459/18

PostanowienieWSA w Szczecinie2018-09-11

Skład orzekający: Elżbieta Woźniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu odmawiające uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie organu odmawiające uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, ponieważ ma charakter odmowny i proceduralny, nie wywiera skutków w sferze wykonalności, nie obliguje strony do działania, nie może być wykonane w trybie przymusowym i nie powoduje powstania skutków w sferze interesu prawnego strony. Takie postanowienie nie posiada cech, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
K. C. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując oczywistą bezzasadność prowadzonej egzekucji. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. wniosku K. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E K. C. – reprezentowany przez radcę prawnego - pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ze względu na oczywistą bezzasadność prowadzonej przez niego egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do treści art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o wstrzymanie wykonalności dotyczyć może jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Powyższe zagadnienie ma istotne znaczenie w omawianej sprawie, bowiem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, W. 2006, s. 186 i n. oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. II FZ [...]). Zaskarżone postanowienie nie nadaje się natomiast do wykonania i nie podlega wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Postanowienie w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym ma charakter odmowny i zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym, stanowi rozstrzygnięcie proceduralne niewywierające skutku w sferze wykonalności postanowienia. Nie obliguje strony do działania, nie może być ono wykonane w trybie przymusowym (w postępowaniu egzekucyjnym). Nie powoduje również powstania skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na nią nowych praw bądź obowiązków podlegających wykonaniu. Zatem, takie postanowienie nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie posiada cech, które mogłyby spowodować potencjalne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w tym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (por. postanowienia NSA z dnia [...] r.II FZ [...] i z dnia [...] r. II FZ [...], a także postanowienie WSAw P. z dnia [...] r. III SA/Po [...]). Mając powyższe okoliczności na uwadze, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej [...]

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło