I SA/Sz 463/14

Dnia 12 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T.-C. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 rok w sprawie ze skargi A. T.-C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 rok p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. nr [...]. A. T.-C., pismem z dnia [...] r., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Kolegium z dnia [..]r., nr [...], w sprawie podatku od nieruchomości za 2007 rok. Jednocześnie, we wskazanym powyżej piśmie, Skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania (cyt.) "wnioskowanej do unieważnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]". Odnosząc się do tego wniosku Skarżąca wskazała, że: "Poważne wątpliwości budzi okres czasu rozpoznawania sprawy stwierdzenia nieważności decyzji. Od dnia 07 listopada 2012 do 29 lipca 2013 roku. Łącznie prawie 9 miesięcy. Ponadto poważne wątpliwości budzi tendencyjne, moim zdaniem pominięcie znajomości ustawy w zakresie przerwy biegu przedawnienia tym bardziej, że wielokrotnie posługiwano się tą samą ustawą do odmowie stwierdzenia nieważności decyzji. Takie taktyczne pominiecie moim zdaniem, prawa, tak aby nie rozpatrzyć wnioskowanego przez podatnika wstrzymania wykonania zażądanej do unieważnienia decyzji jest krzywdzące. Stąd wniosek podatnika o niezwłoczne rozpatrzenie ewentualnie wstrzymanie wykonania wnioskowanej do unieważnienia decyzji do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy jak na wstępie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy) jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania tego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać odrębne uzasadnienie, albowiem sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia uniemożliwia zaś merytoryczną ocenę tego wniosku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). W ocenie Sądu, wniosek Skarżącej nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona nie uprawdopodobniła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Jej znacznej szkody czy zaistnienia nieodwracalnych skutków - w następstwie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. przed rozpatrzeniem przez Sąd Jej skargi na decyzję tego organu z dnia [..] r. Przywołane w piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r., zawierającym skargę na decyzję z dnia [...]r. oraz wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] r., zarzuty i argumentacja Skarżącej, zmierzające do wykazania niezgodności z prawem obu ww. decyzji Kolegium oraz wadliwego sposobu prowadzenia przez ten organ postępowania w sprawie, nie mogą bowiem stanowić uzasadnionej podstawy do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zarzutów tych, jak wskazano powyżej, na tym etapie rozpoznawania sprawy Sąd nie bierze pod rozwagę. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowią bowiem dwie różne kwestie. Stąd oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. W tym stanie rzeczy, wobec niewykazania przez Stronę skarżącą, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.