I SA/Sz 465/13

WyrokWSA w Szczecinie2013-10-17

Skład orzekający: Anna Sokołowska, Kazimierz Maczewski, Ewa Wojtysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest zobowiązany do uwzględnienia danych z ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu podatku rolnego, nawet jeśli podatnik kwestionuje te dane i wnosi o powołanie biegłego?
Ratio decidendi
Organ podatkowy jest zobowiązany do uwzględnienia danych z ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu podatku rolnego, ponieważ są to oficjalne rejestry, a wypisy z nich stanowią dokumenty urzędowe. Podatnik kwestionujący dane zawarte w ewidencji powinien wystąpić z wnioskiem do starosty o ich zmianę, a nie domagać się powołania biegłego w postępowaniu podatkowym.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok. Skarżąca kwestionowała powierzchnię gruntów rolnych wskazaną w decyzji, twierdząc, że została ona zawyżona, i wnioskowała o powołanie biegłego z zakresu geodezji i klasyfikacji gruntów. Organy uznały, że podatek został prawidłowo naliczony na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. oddala skargę Decyzją z dnia 23 kwietnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - zwana dalej w skrócie: O.p. - w związku z art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) – dalej: u.p.o.l. - po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego przez J. W. odwołania od decyzji znak: [...] z dnia 28 listopada 2012 r. wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy M. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego oraz z akt sprawy podatkowej wynika, że organ podatkowy I instancji ustalił Janinie W. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok w kwocie [...] zł. Wysokość podatku została ustalona na podstawie złożonej przez Podatniczkę informacji w sprawie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości oraz danych z ewidencji gruntów. Podatek rolny w kwocie [...] zł został naliczony od ogólnej powierzchni użytków rolnych: ha fiz. –[...] ; ha przel.-[...] ; ha przel. do opodatkowania –[...] , przy stawce podatku za 1 ha – [...] zł. Organ odwoławczy wyjaśnił, że podatek rolny dotyczy gospodarstw rolnych położonych w L. na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i w K. na działce o numerze ewidencyjnym [...] . Podatek od nieruchomości w kwocie [...] zł (po zaokrągleniu) naliczono dla budynku mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2. W odwołaniu od decyzji organu I instancji J. W. podniosła, że powierzchnia gruntów rolnych wskazana w decyzji została zawyżona, wskutek zmniejszenia powierzchni nieużytków. Odwołująca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu geodezji oraz klasyfikacji gruntów na okoliczność wykazania rzeczywistej powierzchni użytków rolnych znajdujących się w Jej posiadaniu. W dniu 22 lutego 2013 r. Podatniczka zapoznała się z aktami sprawy, a w piśmie do SKO z 27 lutego 2013 r. ponowiła wniosek o powołanie biegłego. Z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o ewidencję gruntów, Kolegium umożliwiło Podatniczce ponowne zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się w sprawie. Strona skorzystała z tej możliwości w dniu 18 kwietnia 2013 r. Uzasadniając podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał brzmienie art. 122 i 187 § 1 O.p., po czym stwierdził, że kwestią sporną w przedmiotowej sprawie pozostaje powierzchnia użytków rolnych przeznaczonych do opodatkowania. Organ przytoczył w związku z tym treść przepisów art. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku rolnym, a następnie stwierdził, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), podstawę m.in. wymiaru podatków oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta prowadzona jest na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). W myśl § 1 tego rozporządzenia, ewidencja obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali, a także dane dotyczące właścicieli nieruchomości. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym rejestrem, a wypis z takiego rejestru jest urzędowym dokumentem. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 O.p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał za niezasadny wniosek Strony o powołanie biegłego w zakresie ustalenia klasy gleboznawczej gruntów rolnych. Organ wskazał ponadto, że ewidencję gruntów i budynków oraz klasyfikację gleboznawczą gruntów prowadzą starostowie. Do ich zadań związanych z prowadzeniem ewidencji należy m.in. utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji wyłącznie z urzędu lub na wniosek podmiotów uprawnionych (m.in. właścicieli, użytkowników wieczystych gruntów, trwałych zarządców). Oznacza to, że podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o zmianę danych zawartych w ewidencji nie jest organ podatkowy. To podatnik jest uprawniony, a także w pewnych sytuacjach zobowiązany, do wszczęcia procedury zmiany danych niezgodnych ze stanem faktycznym. To zaś oznacza, że podatnik kwestionujący dane zawarte w ewidencji powinien wystąpić z wnioskiem do Starosty Powiatowego o wszczęcie procedury zmiany danych w ewidencji gruntów. Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, że J. W. jest właścicielem gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki: nr [...] o łącznej pow. [...] ha (RIVa- [..] ha; RIVb- [...] ha); nr [...] o łącznej pow. [...] ha (Rlllb- [...] ha; RIVa- [...] ha; RIVb- [...] ha); nr [...] o łącznej pow. [...] ha (B-RIIIa- [...] ha, S-RIIIa- [...] ha, RIVa- [...] ha) - działka ta zabudowana jest budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej [...] m2; nr [...] o łącznej pow. [...] ha (RIIIa- [...] ha; ŁIV- [...] ha; N- [...] ha). Ogółem powierzchnia tych gruntów wynosi [...] ha. Ponadto J. W. jest dzierżawcą gruntów rolnych oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha położonych w obrębie K., gmina M., w tym: RJVb – [...] ha; RV- [..] ha; Lz-RV- [...] ha; RVI- [...] ha; ŁIV- [...] ha; ŁV- [...] ha; W-ŁV-[...] ha; LVI- [...] ha; W-ŁVI- [...] ha; N- [...] ha. W ocenie organu odwoławczego, ustalając wysokość podatku rolnego za rok 2012, organ podatkowy I instancji prawidłowo oparł się na danych wynikających z wypisu rejestru gruntów Starostwa Powiatowego w M. oraz z zestawienia gruntów sporządzonego przez A. N. R. OT w S. Ponadto w odniesieniu do gruntów, organ podatkowy zastosował prawidłowe przeliczniki powierzchni użytków rolnych zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatku rolnym. Kolegium wyjaśniło też, że podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Podatek rolny od gruntów gospodarstwa rolnego ustalany jest raz w roku i stanowi równowartość [...] q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Średnią cenę skupu, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału (art. 6 ust. 2 ustawy). Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, Prezes GUS ogłosił, że średnia cena skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2011 r. wyniosła [...] zł za 1 dt (Monitor Polski Nr 95, poz. 696). Ponadto Rada Miejska w M. w § 1 Uchwały Nr XX/143/2011 z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta dla celów wymiaru podatku rolnego postanowiła obniżyć cenę skupu ogłoszoną przez Prezesa GUS z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł za 1 dt, przyjętej jako podstawę obliczenia podatku rolnego w 2012 r. na obszarze Gminy M. Mając to na względzie Kolegium uznało, że podatek rolny wymierzony przez organ I instancji jest zgodny ze stawką określoną przez Radę Miejską w M. oraz nie jest sprzeczny z przywołanymi przepisami ustawy o podatku rolnym. Z kolei przepis art. 2 ust. 1 u.p.o.l. stanowi, iż opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości podlegają: 1) grunty, 2) budynki lub ich części, 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. J. W. jest właścicielem budynku mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2, położonego na działce nr [...] w L., natomiast Rada Miejska w M. w § 1 pkt 2 lit. a) uchwały Nr XX/142/2011 z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, określiła stawkę podatku od budynków mieszkalnych lub ich części w wysokości [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej w roku 2012. Ustalając wymiar podatku od nieruchomości na rok 2012 organ I instancji zastosował stawkę zgodną z tą uchwałą. Stawka ta nie przekroczyła stawek maksymalnych określonych w ustawie. Kolegium stwierdziło w związku z tym, że organ podatkowy I instancji prawidłowo ustalił dla J. W. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2012. W skardze na decyzję organu odwoławczego J. W. wniosła o uchylenie tej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając skargę Skarżąca stwierdziła, że zaskarżona decyzja "jest nieuzasadniona i powinna zostać uchylona". Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz, czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień - czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, ponadto sąd stwierdza nieważność zaskarżonego aktu, gdy ustali, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności - art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja ta nie narusza prawa w sposób wskazany powyżej. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza (art. 1). Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej (art. 2 ust. 1). W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 lit. a tej ustawy, podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące: (pkt 1) właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2 (nie mającym znaczenia w sprawie), (pkt 4 lit. a) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Agencją Nieruchomości Rolnych lub z innego tytułu prawnego. Zgodnie z do art. 4 ust. 1 pkt 1 omawianej ustawy podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. W ust. 4 artykułu 4 ustalono 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy oraz miasta w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych, natomiast w ust. 5 ustalono przeliczniki powierzchni użytków rolnych. W myśl art. 5 ust. 1 Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Izb Rolniczych, w drodze rozporządzenia, zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę miasta do jednego z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi w art. 4 ust. 4. Zgodnie z art. 6: "1. Podatek rolny za rok podatkowy wynosi: 1) od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - równowartość pieniężną 2,5 q żyta, 2) od 1 ha gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 - równowartość pieniężną 5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. 2. Średnią cenę skupu, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału. 3. Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu określonych w ust. 2, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy.". Na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku rolnym, Prezes GUS ogłosił, że średnia cena skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów 2011 r. wyniosła [...] zł za 1 dt (Monitor Polski Nr 95, poz. 696), natomiast Rada Miejska w M. w § 1 Uchwały Nr XX/143/2011 z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta dla celów wymiaru podatku rolnego obniżyła cenę skupu ogłoszoną przez Prezesa GUS do kwoty [...] zł za 1 dt - przyjętej jako podstawę obliczenia podatku rolnego w 2012 r. na obszarze Gminy M. Zgodnie natomiast z przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613, ze zm.) – dalej: u.p.o.l. - opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty, 2) budynki lub ich części oraz 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1), należące do osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych, w tym spółek nieposiadających osobowości prawnej, będących ich właścicielami lub posiadaczami samoistnymi (art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2). Podatek od nieruchomości liczony jest od powierzchni użytkowej budynków lub ich części (art. 4 ust. 1), przemnożonej przez stawkę podatku, w wysokości uchwalonej przez radę gminy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy, wysokość stawek podatku od nieruchomości ustala rada gminy, w drodze uchwały. W przepisie tym ustawodawca ustalił równocześnie wielkości maksymalnych stawek podatkowych dla określonych kategorii nieruchomości, dając jednocześnie możliwość ich zróżnicowania przez radę gminy. W rozpoznawanej sprawie stawki podatku od nieruchomości ustalone zostały uchwałą Rady Miejskiej w M. Nr XX/142/2011 z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.): "Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.". Ewidencja ta prowadzona jest na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym rejestrem, a wypis z takiego rejestru jest urzędowym dokumentem. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 O.p. dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Ewidencję gruntów i budynków oraz klasyfikację gleboznawczą gruntów prowadzą starostowie. Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji wyłącznie z urzędu lub na wniosek podmiotów uprawnionych (m.in. właścicieli, użytkowników wieczystych gruntów, trwałych zarządców), co oznacza, że podmiotem legitymowanym do wystąpienia z wnioskiem o zmianę danych zawartych w ewidencji nie jest organ podatkowy. To podatnik kwestionujący dane zawarte w ewidencji powinien wystąpić z wnioskiem do starosty o wszczęcie procedury zmiany danych w ewidencji gruntów. Uwzględniając taki stan prawny Sąd uznał, że w zaskarżonej decyzji dokonano prawidłowego wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego Skarżącej na rok 2012. Prawidłowo też w tej decyzji wskazano, że kwestią sporną w przedmiotowej sprawie (podniesioną w odwołaniu – w skardze nie podniesiono żadnych zarzutów) pozostaje powierzchnia użytków rolnych przeznaczonych do opodatkowania. Odnosząc się do tej kwestii stwierdzić należy, że w zaskarżonej decyzji szczegółowo opisano (co przytoczono powyżej) powierzchnię gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym Skarżącej, w tym powierzchnię gruntów dzierżawionych od Agencji Nieruchomości Rolnych, oraz rodzaje użytków i klasę gruntów na poszczególnych działkach rolnych – wynikające z zapisów w ewidencji gruntów i budynków. Do ustalenia podatku powierzchnie użytków rolnych zostały przeliczone zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 4 ust. 5 ustawy o podatku rolnym. Do tak ustalonej powierzchni przeliczeniowej zastosowano kwotę ustaloną w ww. uchwale Rady Miejskiej w M. z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie obniżenia ceny skupu żyta dla celów wymiaru podatku rolnego. Trafnie zatem organ odwoławczy uznał za niezasadny wniosek Strony o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w zakresie geodezji i klasyfikacji gruntów rolnych w celu ustalenia rzeczywistej powierzchni użytków rolnych posiadanych przez Skarżącą dla prawidłowego wymiaru podatku, bowiem w postępowaniu podatkowym organy podatkowe obowiązane są uwzględniać dane z ewidencji gruntów i budynków – co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Sąd nie znalazł więc podstaw do stwierdzenia, że wymiar podatku rolnego ustalony w zaskarżonej decyzji dokonany został z naruszeniem prawa. Także w podatku od nieruchomości prawidłowo wyliczono kwotę podatku na podstawie powierzchni użytkowej budynku i stawki podatku określonej w ww. uchwale Rady Miejskiej w M. z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Z przytoczonych wyżej względów, nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna niezgodna jest z przepisami prawa materialnego względnie wydana została z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego w stopniu co najmniej mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło