I SA/Sz 465/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2026 r. nr 3201-IOA.4105.3.2026 w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Ł. M. (dalej: "skarżący"), pismem z 29 kwietnia 2026 r. uzupełnionym pismem z 18 maja 2026 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 15 kwietnia 2026 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Sądu z 15 maja 2026 r. wezwano skarżącego, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, usunął braki formalne opisanej powyżej skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie jednego odpisu podpisanej skargi z 29 kwietnia 2026 r., celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 1 czerwca 2026 r. (skarżący osobiście pokwitował zwrotne potwierdzenie odbioru – zob. k. 31 akt sądowych). W dniu 12 czerwca 2026 r. skarżący złożył w Kancelarii Izby Administracji Skarbowej w S. pismo, w którym wskazał, że łączna kwota zaskarżenia wynosi [...] zł, oraz odpis skargi z 29 kwietnia 2026 r. wraz z pismem uzupełniającym skargę. W dniu 17 czerwca 2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przekazał Sądowi ww. dokumenty, złożone przez skarżącego w Kancelarii organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2026.143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując m.in., że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym. Wymogi formalne pism składanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały uregulowane w art. 46 p.p.s.a. Na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., należy traktować wymogi określone w art. 47 p.p.s.a. Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nadto w myśl art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Obowiązek taki spoczywa m.in. na stronie wnoszącej skargę do sądu administracyjnego (por. art. 230 i art. 231 p.p.s.a.). Niedołączenie do skargi wymaganych jej odpisów celem doręczenia ich stronom, jaki i brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowią braki formalne, w wyniku których skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. uchwała NSA z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl; por. też Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011). Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak z kolei stanowią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., brak uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie pismem z 15 maja 2026 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności tej należy dokonać w zakreślonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego, że doręczenie wezwania nastąpiło 1 czerwca 2026 r., termin na jego wykonanie upływał z dniem 8 czerwca 2026 r. (poniedziałek). Wskazany powyżej termin upłynął bezskutecznie, gdyż – jak wynika z akt sprawy – skarżący podjął działania dopiero w 12 czerwca 2026 r. (a zatem już po upływie siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia otrzymania wezwania Sądu), składając pisma stanowiące odpowiedź na wezwanie – nie w Kancelarii Sądu czy za pośrednictwem operatora pocztowego, lecz w Kancelarii organu. Organ zaś przekazał przedmiotową korespondencję Sądowi 17 czerwca 2026 r., co oznacza, że dopiero z tą datą nastąpiła faktyczna realizacja wezwania Sądu. Jak bowiem jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie, dla zachowania terminu wymagane jest, aby pismo zostało złożone we właściwym sądzie bądź też nadane w urzędzie pocztowym pod adresem właściwego sądu. Mylne oznaczenie adresata powoduje, że o dokonaniu czynności decyduje dopiero data wpłynięcia do właściwego sądu, ewentualne data nadania pod adresem właściwego sądu przez organ, do którego pismo mylnie skierowano (zob. np. postanowienie NSA z 8 grudnia 2010 r., II FZ 616/10, dostępne w CBOSA). Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi z zachowaniem siedmiodniowego terminu, co czyni jego skargę niedopuszczalną. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.