I SA/Sz 469/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2008 r. wniosku J.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 stycznia 2008r, sygn. akt I SA/Sz 469/07 o oddaleniu skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem o sygn. akt I SA/Sz 287/05 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok p o s t a n a w i a: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2008r., sygn. akt I SA/Sz 469/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 14 lipca 2006r., sygn. akt I SA/Sz 287/05 w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...]r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998. J. D. w dniu [...]r. /data stempla pocztowego/ złożył wniosek o uzasadnienie w/w wyroku wraz z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy obejmującym ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący powoływał się na okoliczności, które stanowiły o przyznaniu stronie prawa pomocy postanowieniem referendarza z dnia 31 sierpnia 2007r. Z danych tych wynika, że J. D. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, a od 1999r. ustanowiono między małżonkami rozdzielność majątkową. Wnioskodawca oświadczył, iż posiada mieszkanie spółdzielcze - lokatorskie o powierzchni 75 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni ok. 16 ha - w tym nieruchomości gruntowe w D. Z akt sprawy wynika, że skarżący zawiesił działalność rolniczą w 2002r. z powodu suszy, a także z powodu braku środków finansowych na jej wznowienie. J. D. wskazał nadto, iż przychody ze sprzedaży nieruchomości w D. nie są możliwe ponieważ w 2002 r. komornik dokonał zajęcia tych nieruchomości. Skarżący oświadczył dodatkowo, że z powodu posiadania nieruchomości nie ma możliwości uzyskania statusu bezrobotnego. Odnośnie źródeł utrzymania J. D. wskazał w formularzu PPF, że nie uzyskuje dochodu, a jego małżonka otrzymuje emeryturę w kwocie 1000 zł. Koszty utrzymania ponosi żona, korzystają także z pomocy córki. Z oświadczenia wynika nadto, że skarżący nie posiada zasobów pieniężnych oraz przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro., a wszelkie dodatkowe informacje wynikają z dokumentów, dołączonych uprzednio do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i pozostają one nadal aktualne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na względzie, iż skarżący został już zwolniony od kosztów sądowych w sprawie postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2007r. Sąd rozpatrując wniosek o ustanowienie adwokata winien ocenić sytuację J. D. w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej - P.p.s.a, zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 pkt 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności wykazane we wniosku J. D. odnoszące się w szczególności do jego aktualnej sytuacji materialnej Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż w istocie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie ustanowienia skarżącemu adwokata.