I SA/Sz 469/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA – Zofia Przegalińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2009 r. skargi kasacyjnej J.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2008 r. oddalającego jej skargę oraz wniosku J.S. o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2008 r. w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 rok p o s t a n a w i a: 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 26 listopada 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 rok. Wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o środku zaskarżenia, został doręczony skarżącej w dniu 2 lutego 2009 r., co oznacza, że 30 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 4 marca 2009 r. W dniu 27 lutego 2009 r. skarżąca, złożyła sporządzone przez siebie pismo nazwane "skarg kasacyjna" oraz wniosek o odroczenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do dnia 30 kwietnia 2009 r., wskazując, że odroczenie terminu pozwoliłoby skarżącej na złożenie urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, czy też znalezienie profesjonalnego pełnomocnika za niższą, niż uprzednio oferowane jej, opłatą. Mając na uwadze treść uzasadnienia wniosku oraz okoliczność złożenia tego wniosku przed upływem terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie, wniosek skarżącej potraktowano jako wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej w skrócie "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z dnia 20 września 2002r. ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego. Skarżąca została o tym obowiązku pouczona przez Sąd na posiedzeniu Sądu po ogłoszeniu wyroku – w dniu 26 listopada 2008 r. oraz przy doręczaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia powyższego wymogu, gdyż została osobiście sporządzona przez skarżącą. Wobec powyższego, wniesioną skargę kasacyjną należało, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić jako niedopuszczalną. Odnosząc się z kolei do złożonego wniosku o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. 30 - dniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej, jako wyznaczony przepisem ustawy (art. 177 p.p.s.a), jest terminem ustawowym, w odróżnieniu od terminów sądowych – wyznaczanych przez sąd lub przewodniczącego (vide: art. 82 p.p.s.a.) Wobec powyższego złożony wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalny, podlega oddaleniu na podstawie art. 84 w związku z art. 177 p.p.s.a. I dlatego, mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.