I SA/Sz 474/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata T. S. kwotę [...] złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. J. W. pismem z dnia 03.02.2015 r. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. dalej: Kierownik ARiMR) z prośbą o doręczenie uwierzytelnionej kopii decyzji o ustaleniu nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych nr [...] z dnia [..]r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ odmówił przesłania kopii decyzji. Przedmiotowe postanowienie doręczono za pośrednictwem poczty. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 12.02.2015 r. Na wskazanym potwierdzeniu w miejscu na podpis odbiorcy widnieje odręczny podpis o treści "W". Pismem z dnia 23.02.2015 r., nadanym w tym samym dniu za pośrednictwem Poczty Polskiej, J. W. złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] (dalej: Dyrektor ARIMR) stwierdził uchybienie przez J. W. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Kierownika ARiMR z dnia [...] r. Na powyższe postanowienie Dyrektora J. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w skardze zarzucił, że korespondencja nie jest mu doręczana przez Pocztę Polską, albowiem listonosz doręcza pisma mieszkańcom wsi W., a nie jemu osobiście i taki stan trwa od kilkunastu lat. Wskazał, że wielokrotnie wnosił skargi do Naczelnika Poczty Polskiej w T., skargi te nie odniosły jednak skutku. Zarzucił, że jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru został sfałszowany. W świetle powyższego J. W. zażądał uchylenia przez WSA postanowienia Dyrektora [...] Oddziału ARiMR z dnia [...] oraz zmiany postanowienia Dyrektora [...] Oddziału ARiMR z dnia [...] r. poprzez uwzględnienie, iż jego zażalenie zostało wniesione w terminie . W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARMiR wniósł o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. W niniejszym przypadku nie ma wątpliwości, że J. W. złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] r. w dniu 23.02.2015 r. po upływie 7 dniowego terminu do złożenia zażalenia liczonego od dnia doręczenia postanowienia odnotowanego w zwrotnym potwierdzeniu odbioru (12.02.2015 r.). Co prawda J. W. podniósł w skardze zarzuty, iż korespondencja nie jest mu doręczana przez Pocztę Polską, albowiem listonosz doręcza pisma mieszkańcom wsi W., a nie jemu osobiście i taki stan trwa od kilkunastu lat. Wskazał, że wielokrotnie wnosił skargi do Naczelnika Poczty Polskiej w T., skargi te nie odniosły jednak skutku. Zarzucił też, że jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru został sfałszowany. Na żadną z powyższych okoliczności nie przedłożył jednak żadnych dowodów w postaci choćby kopii skarg kierowanych do Naczelnika Poczty Polskiej w T., czy też powiadomienia organów ścigania o sfałszowaniu jego podpisu. W takim stanie rzeczy wobec zarzutów niepopartych żadnymi dowodami Sąd nie miał podstaw, aby kwestionować, że prawidłowe doręczenie postanowienia Kierownika ARiMR z dnia [...] r. nastąpiło do rąk Skarżącego – J. W. w dniu 12.05.2015 r., a złożenie przez niego w dniu 23.02.2015 r. zażalenia nastąpiło po upływie ustawowego terminu do złożenia zażalenia. Należy też zauważyć, jak trafnie wskazał organ odwoławczy, że mimo takiej możliwości J. W. nie skorzystał też z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W takiej sytuacji zaskarżone postanowienie Dyrektora ARiMR z dnia [...] r. należało uznać za zgodne z prawem i z tych względów skargę oddalono. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu sąd orzekł na podstawie art. 250 ww. ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).