I SA/Sz 478/10

Dnia 24 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 478/10, oddalającego skargę B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu termin do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. o sygn. akt I SA/Sz 478/10, oddalił skargę B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...], nr [...], w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 grudnia 2010 r. W dniu 19 stycznia 2011 r. B. K., reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, dokonując jednocześnie wskazanej czynności procesowej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w związku z doręczeniem pełnomocnikowi skarżącego odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 15 grudnia 2010 r., termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia upływał w dniu 14 stycznia 2011 r. Jednakże od 14 stycznia do 18 stycznia 2011 r. pełnomocnik przebywał na zwolnieniu lekarskim, które, z uwagi na charakter choroby (grypa żołądkowa), uniemożliwiało mu wykonywanie jakichkolwiek czynności zawodowych. Do wniosku dołączono kopię zwolnienia lekarskiego, potwierdzającego, że we wskazanym okresie pełnomocnik strony przebywał na zwolnieniu lekarskim, oraz że lekarz wystawiający zwolnienie zalecił pacjentowi leżenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 P.p.s.a.) i jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Jak wynika z treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że zostały spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki, uzasadniające uwzględnienie wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, a mianowicie: złożenie tego wniosku nastąpiło w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (18 stycznia 2011 r. – data zakończenia zwolnienia lekarskiego pełnomocnika, 19 stycznia 2011 r. – data złożenia wniosku), dopełniono czynności, dla której określony był termin, oraz uprawdopodobniono, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony. W sprawie wykazano bowiem, że w dniu, w którym upływał termin do złożenia tej skargi, tj. 14 stycznia 2011 r., pełnomocnik skarżącego przebywał na zwolnieniu lekarskim, zaś charakter choroby uniemożliwił mu podjęcie stosownych czynności zawodowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.