I SA/Sz 479/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. U. "[...]" S.. K., P. K. Spółki jawnej z siedzibą w C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjny p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]zł ([...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z 29 kwietnia 2025 r., nr 3201-IEW.7192.2.2025.9, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy, wdane wobec Z. Spółki jawnej z siedzibą w C. (dalej: "skarżąca"), postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z 31 października 2022 r., nr 3203-SEW.713.1.2022; 3203-SEW.713.2.2022.7, w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym. Opisane powyżej postanowienie z 29 kwietnia 2025 r., zawierające pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej przez e-Urząd Skarbowy, w trybie fikcji doręczenia, w dniu 13 maja 2025 r. (zob. k. 38 akt administracyjnych). Pismem z 11 maja 2026 r., nadanym w tej samej dacie w urzędzie pocztowym (zob. koperta – k. 9 akt sądowych) oraz uzupełnionym pismem z 4 czerwca 2026 r., skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. postanowienie z 29 kwietnia 2025 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej uiścił na rachunek bankowy sądu kwotę [...]zł, tytułem wpisu od skargi (zob. k. 22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2026.143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Wniesienie skargi z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., wyłącza możliwość nadania jej dalszego biegu. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., w przypadku wniesienia skargi po terminie sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Ponadto, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, a postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak wskazano powyżej, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego liczony jest od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W badanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 maja 2025 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem skarżącej w dniu 12 czerwca 2025 r. Skarga została wniesiona 11 maja 2026 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Zauważyć przy tym należy, że w treści skargi pełnomocnik skarżącej nie wyjaśnił, na jakiej podstawie przyjął, że doręczenie zaskarżonego postanowienia nastąpiło w dniu 9 kwietnia 2026 r. (data podana w petitum skargi), a co uzasadniałoby złożenie jej do dnia 11 maja 2026 r. Skarga nie zawiera także wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Końcowo wskazać należy, że w okolicznościach badanej sprawy brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania tytułów wykonawczych. Z jednej strony bowiem – niedopuszczalność skargi wyłącza możliwość rozstrzygania w przedmiocie wniosku zgłoszonego w oparciu o art. 61 p.p.s.a., z drugiej zaś – sąd administracyjny nie ma kompetencji do wstrzymania wykonania tytułu wykonawczego. Stosownie bowiem do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest uprawniony do wstrzymania wykonania aktu lub czynności organu administracji mieszczącego się w kategoriach opisanych i wymienionych w art. 61 § 2 p.p.s.a. Tytuł wykonawczy nie mieści się zarówno w kategorii decyzji i postanowień wymienionych w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., jak również w kategorii aktów i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 61 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest także uchwałą organu jednostki samorządu terytorialnego lub aktem terenowego organu administracji rządowej (art. 61 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Tytuł wykonawczy jest jedynie dokumentem urzędowym stanowiącym dowód istnienia niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa (por. postanowienia NSA z: 23 czerwca 2023 r., III FSK 640/23; 6 czerwca 2023 r., III FZ 258/23; 3 października 2018 r., II FZ 557/18; 22 czerwca 2016 r., II FSK 1062/16; 10 grudnia 2013 r., II GZ 720/13; 8 grudnia 2008 r., II FZ 440/08 – opublik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, CBOSA). W tym stanie rzeczy, w pkt 1. sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej, a w pkt 2. sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi.