I SA/Sz 49/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 31 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 31 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012. Postanowieniem z dnia 28 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 49/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę skarżącego z uwagi na nieuiszczenie wpisu. Pismem z 3 lutego 2015 r. skarżący wniósł o wstrzymanie czynności egzekucyjnych i administracyjnych Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w Ościęcinie oraz Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału ARiMR gdyż pomimo zaskarżenia decyzji do tut. Sądu wszczęto postępowanie egzekucyjne przeciwko niemu. Do wniosku skarżący dołączył upomnienie z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] wydane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w O dotyczące decyzji z dnia 3 listopada 2014 r. nr [...] o ustaleniu kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji należało załatwić odmownie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd pierwszej instancji jest możliwe jedynie do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Nie ma zaś podstaw do wstrzymania przez sąd pierwszej instancji wykonania zaskarżonej decyzji po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie. Rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają bowiem charakter tymczasowy. Okres obowiązywania ochrony tymczasowej kończy się zatem z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 października 2014 r. odrzucił skargę J W natomiast wniosek skarżącego został złożony w dniu 3 lutego 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Wobec powyższego stwierdzić należało, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został złożony po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji jakim było postanowienie z dnia 28 października 2014 r., zatem Sąd nie mógł pozytywnie rozpoznać wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Na marginesie wskazać należy, że po wydaniu przez sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie skarżący, w razie wniesienia skargi kasacyjnej, może złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Naczelny Sąd Administracyjny Należy również zaznaczyć, że z załączonego do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji upomnienia wynika, iż dotyczy ono innej, niż zaskarżona do Sądu decyzji. Ponadto skarżący domaga się w istocie rzeczy wstrzymania czynności egzekucyjnych natomiast Sąd nie ma kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzoną egzekucję, o której mowa we wniosku skarżącego. Wstrzymania czynności egzekucyjnych może dokonać organ egzekucyjny na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619). Stosowny wniosek podlega rozpoznaniu w postępowaniu egzekucyjnym przez organ właściwy do jego przeprowadzenia, a następnie orzeczenie organu egzekucyjnego podlega kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a. Sądy administracyjne jedynie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie wyznaczonym przez art. 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z § 6 p.p.s.a.