I SA/Sz 498/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2008 r. wniosku "A" SA w A. o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Spółka [...] wraz ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r., złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, skarżąca Spółka nie uzasadniła swojego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści cytowanego przepisu, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się m.in. wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Skarżąca Spółka wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. Postanowienie, którego wstrzymania wykonania żąda Spółka nie spełnia zatem wskazanych powyżej kryteriów wykonalności i z tego powodu nie można uznać za zasadne żądania wstrzymania wykonania tego aktu, w kontekście zawieszenia jego skutków prawnych. Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Spółka nie wskazała, aby zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji.