I SA/Sz 499/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Karolina Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi D. i K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] r. nr. [...] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz uchwały Nr XII/85/2003 Rady Miejskiej z dnia 12.12.2004 r. w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 121, poz. 2249), Burmistrz Gminy ustalił D. i K. J. na kwo-tę [...] zł podatek od nieruchomości za [...] r. należny od nieruchomości położo-nej w miejscowości G. przy. ul. [...] , wskazując, iż przedmiot opodat-kowania jest budynek letniskowy o pow. [...] m2, pozostałe budynki o pow. [...] m2 i grunty pozostałe o pow. [...] m2. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że po-datnicy nie zamieszkują stale w budynku stanowiącym przedmiot opodatkowania, a zatem nie zaspokaja on ich podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Nie jest to zatem budynek mieszkalny i podlega opodatkowaniu według wyższej stawki, przewi-dzianej m.in. dla budynków letniskowych. Powołano się przy tym na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym [...] z [...] r., [...] z [...] r[...] z [...] r. Po rozpatrzeniu odwołania podatników od powyższej decyzji, w którym kwes-tionowali oni kwalifikację budynku jako domu letniskowego i zastosowanie w konse-kwencji stawki podatku wyższej aniżeli stosowana dla budynków mieszkalnych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., Nr [...] , wydaną z powołaniem się na przepisy art. 133 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) i art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 ze zm.), orzekło o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, ze organ odwoławczy w pełni zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że opodatkowana nieruchomość nie stano-wi ośrodka interesów majątkowych i rodzinnych podatników, a zatem zgodnie z po-wołaną linią orzecznictwa, powinna podlegać opodatkowaniu wyższą stawką podatku od nieruchomości, taką jaka przewidziana jest dla domów letniskowych. Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez podatników do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podatnicy zarzucają, iż wydana ona została z naruszeniem przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez jego błędną wykładnię oraz z naruszeniem przepisów art. 120,122 i art. 123 Ordynacji podatkowej w wyniku braku podjęcia wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Z uzasadnienia skargi wynika, iż kwestionuje ona ustalenia organów podatkowych co do tego, że będący przed-miotem opodatkowania budynek nie jest budynkiem mieszkalnym lecz ma charakter letniskowy i że w związku z tym podlega opodatkowaniu według stawki podatku wyższej od tej, jak przewidziana jest dla budynków mieszkalnych. Wskazuje na to, że budynek ten oddany został do użytku we [...] r. jako budynek mieszkalny i tak też traktowany był przez organ podatkowy przy ustalaniu podatku od nieru-chomości za lata[...] W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie pełnomocnik skarżących złożył do akt pismo procesowe, powo-łując się w nim na stanowisko Ministestwa Finansów zawarte w piśmie z dnia [...]r. , Nr[...] , a także załączając do niego decyzję Burmistrza z dnia [...] r. ustalającą skarżącym podatnikom podatek od spornej nieruchomości za rok [...] z zastosowaniem stawki przewidzianej dla budynków mieszkalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skargę uznać należało za uzasadnioną, zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada bowiem przepisom prawa. W związku z istotą występującego w rozpatrywanej sprawie sporu co do wysokości podatku od nieruchomości należnego od skarżących podatników z tytułu władania gruntem i obiektami budowlanymi położonymi w m.[...] , będącego w rzeczywistości sporem o prawidłowość zakwalifikowania budynku o powierzchni użytkowej [...] m2 do budynków nie mających charakteru mieszkalnego, zauważyć przede wszystkim trzeba, iż wobec braku w ustawie podatkowej definicji użytego w niej pojęcia "budynek mieszkalny" znaczenia tego pojęcia poszukiwać należy w drodze wykładni systemowej, w innych aktach prawnych oraz w drodze wykładni językowej opartej o słownikowe znaczenie tego pojęcia. Obowiązujące aktualnie akty prawne rangi ustawowej nie definiują wprost "budynku mieszkalnego", pojęcie to zdefiniowane zostało natomiast w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdzie stwierdzono, że ilekroć jest mowa o budynku mieszkalnym – to rozumie się przez to budynek wielorodzinny, dom mieszkalny zawierający nie więcej niż 4 mieszkania, dom jednorodzinny oraz dom mieszkalny w zabudowie zagrodowej. Niewiele w tej kwestii wyjaśnia pojęcie budynków mieszkalnych rodzinnych stałego zamieszkania określone w Klasyfikacji Obiektów Budowlanych pod symbolem 11. W Słowniku języka polskiego pod red. M. Szymczaka, Warszawa 1979, t. II, s. 162, oraz w Słowniku współczesnego języka polskiego, Warszawa 1996, s. 518 wskazuje się, iż pod określeniem budynek mieszkalny należy m.in. rozumieć budynek służący, przeznaczony, nadający się do mieszkania, zamieszkiwania. Także w doktrynie prawa podatkowego za budynek mieszkalny przyjęło się uważać całość pomieszczeń, mieszczących się w bryle budynku, związanych z szeroko pojętą funkcją zamieszkiwania. Przywołane definicje budynku mieszkalnego wskazują bezspornie, że główny nacisk kładziony jest na spełnianie przez te budynki funkcji mieszkalnych. W art. 21 ustawy z dnia 17.05.1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) stwierdzono m.in., że podstawą wymiaru podatków powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. W ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej na podstawie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454), powinny być, zatem zawarte dane niezbędne do określenia rodzaju budynku, w tym również budynku mieszkalnego. Jak to wynika z uzasadnienia decyzji organu podatkowego dotyczącej opodatko-wania spornej nieruchomości podatkiem od nieruchomości za rok 2006, złożonej do akt sprawy przez stronę skarżąca na rozprawie, zgodnie z dokumentacją archi-tektoniczno-budowlaną sporny budynek jest budynkiem mieszkalnym, co w kon-sekwencji oznacza, iż leżące u podstaw zaskarżonej decyzji odmienne ustalenie jego charakteru i przypisanie mu funkcji wyłącznie letniskowych oparte zostało na błędnych przesłankach, powodując, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prze-pisom prawa. Uznając w tych warunkach, że zaskarżona decyzja ostateczna, jak i po-przedzająca ją decyzja organu podatkowego pierwszej instancji wydane została z na-ruszeniem przepisów prawa przez bezpodstawne ustalenie niemieszkalnego charak-teru obiektu budowlanego stanowiącego podstawę opodatkowania, które to naru-szenie miało niewątpliwy wpływ na wynik sprawy, tj. na wysokość zastosowanej stawki opodatkowania, stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec należało o uchyleniu zaskarżonej decyzji ostatecznej, a także - stosownie do przepisu art. 135 w/w ustawy - o uchyleniu decyzji ją poprze-dzającej, uznając, iż jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.