I SA/Sz 499/13

Dnia 5 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. A. P. wiosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na interpretację indywidualną z dnia [...] r., wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej [...] działającego w imieniu Ministra Finansów, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja z dnia 5 kwietnia 2013 r. została doręczona skarżącej w dniu 9 kwietnia 2013 r. Natomiast w dniu 24 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, innych niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu. Należy stosować go także wobec wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.). Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretację indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji . Przepis art. 52 § 3 P.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc skarżąca wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną. W sprawie niniejszej, Dyrektor Izby Skarbowej [...] wydał interpretację indywidualną w dniu [...] r. Interpretacja ta została doręczona skarżącej 9 kwietnia 2013 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Ten właśnie dzień uznać zatem należy za dzień, w którym skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji. Pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. (data nadania przesyłki), skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając na uwadze powołany przepis art. 52 § 3 P.p.s.a. skarżąca w terminie czternastu dni, tj. do 23 kwietnia 2013 r. (wtorek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie spełniła tego warunku, ponieważ wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu 24 kwietnia 2013 r., a więc po upływie wskazanego ustawowego terminu. W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 P.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa art. 52 § 3 P.p.s.a. wskazuje wyraźnie, iż przewidziany w tym przepisie 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Skuteczne wezwanie nie oznacza wezwania, na które zostanie udzielona odpowiedź, lecz wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowoadministracyjnej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji.