I SA/Sz 503/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu z dnia [...] Nr [...], III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, IV. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego K.K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. U z a s a d n i e n i e: Decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wydaną z powo-łaniem się m.in. na art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa orzekł o uchyleniu decyzji Kierownika Biura Powiatowego w/w Agencji z dnia [...] r. wydanej wobec K. K. w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych oraz o przekazaniu roz-strzygniętej tą decyzją sprawy temuż organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wskazał, że K. K. złożył w dniu [...]r. w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o płatności do gruntów rolnych, do którego dołączył 11 załączników graficznych, umowę dostarczenia roślin na cele energetyczne i tabelaryczne zestawienie powierzchni kwalifikowanych w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych. We wniosku tym na działkach rolnych [..] i [..] o łącznej powierzchni 11,51 ha zadeklarował do płatności uprawy energetyczne (RE) - żyto ozime, podczas gdy "Wieloletnią umową kontraktacyjną na dostawę zboża od 2007 do 2012 roku", zawartą w dniu [...] r. ze Spółką z o.o. "B", zobowiązał się on do wyprodukowania i dostarczenia kontraktującemu, począwszy od zbiorów 2007 roku, 30 ton żyta z areału 11,00 ha. W dniu [...] r Kierownik Biura Powiatowego przesłał K. K. obowiązujące akty prawne, które mogą być pomocne w wywiązaniu się z zobowiązań, wśród nich rozporządzenie MRiRW z dnia 23.07.2007 r. w sprawie terminów dokonywania przez wnioskodawców, podmioty skupujące i pierwsze jednostki przetwórcze określonych czynności. W dniu [...] r. Spółka z o.o. "B" dostarczyła do Biura Powia-towego Agencji w e pismo zawierające informację o ilościach roślin ener-getycznych odebranych od K. K., z którego wynika, że w terminie do 15 sierpnia 2007 r., a więc roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności, dostarczył on żyto o wadze 28.480 kg. Z kolei sam K. K. w dniu [...]r. dostarczył do tegoż Biura Powiatowego pisemną informację o ilości zebranych i dostarczonych roślin energetycznych do Spółki z o.o. "B", potwierdzającą dostarczenie 284,80 dt (18.480 kg) żyta uprawianego na powierzchni 11,51 ha czyli na działkach rolnych [...] i [...]. W odpowiedzi na wystosowane w dniu [...] r. wezwanie ze strony Kierownika Biura Powiatowego do skorygowania nieścisłości wykrytych we wniosku, K. K. złożył w tymże Biurze korektę wniosku wraz z oświadczeniem, iż podtrzymuje dane zwarte we wniosku i jest poinformowany o możliwości skierowania gospodarstwa do kontroli na miejscu. Wynika dalej z uzasadnienia wskazanej na wstępie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, że Kierownik Biura Powiatowego tejże Agencji wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...], doręczoną K. K. w dniu [...] r., którą przyznał mu następujące płatności: . - jednolitą płatność obszarową (JPO) w kwocie 14.033,67 zł, - uzupełniającą płatność obszarową do grupy upraw podstawowych (UPO) w kwocie 11.970,40 zł oraz - płatność do 11,00 ha upraw energetycznych (RE) w kwocie 1.140,49 zł (po uprzednim potrąceniu sankcji w kwocie 173,19 zł). Wskazano dalej w tymże uzasadnieniu, iż w dniu [...] r. K. K. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji z pismem zawierającym prośbę o uchylenie decyzji Nr [...] w sprawie płatności do gruntów rolnych i o ponowne naliczenie płatności, natomiast Kierownik Biura Powiatowego przychylił się do prośby i w dniu [...] r. wydał decyzję Nr [...], którą uchylił swoją decyzję z dnia [...] r. oraz orzekł o przyznaniu K.K.: - jednolitej płatności obszarowej (JPO) w kwocie 14.033,67 zł, - uzupełniającej płatności obszarowej do grupy upraw podstawowych (UPO) w kwocie 11.970,40 zł, oraz - o odmowie przyznania płatności do upraw energetycznych (RE), nakładając zarazem sankcję w kwocie 1140,49 zł, która będzie potrącana z przyznanej płatności, do której producent jest uprawniony w ramach wniosków składanych przez niego w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności; płatności tej odmówiono z tego powodu, że producent złożył deklaracje o ilości zebranych i dostarczonych roślin energetycznych w dniu 15.10.2008 r., zaś termin na jej złożenie upłynął w dniu 15.09.2008 r. Od tej ostatniej decyzji K. K. wniósł odwołanie, w którym zarzucił błędne naliczenie płatności energetycznej, a przyznając, iż deklarację o ilości zebranych i dostarczonych roślin energetycznych złożył po terminie, jednocześnie za niesłuszne i krzywdzące uważa odmowę płatności i nałożenie sankcji w sytuacji wywiązania się z umowy. Po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie przyznania K. K. płatności do gruntów rolnych, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, iż dokonana przezeń analiza akt sprawy wskazuje m.in. na to, że składając ja dopiero w dniu 15.10.2007 r. skarżący rolnik uchybił terminowi przewidzianemu na złożenie deklaracji o ilości dostarczonych roślin energetycznych i że w związku z nie złożeniem tej deklaracji w terminie ustawowym stwierdzono brak plonu roślin energetycznych. Organ odwoławczy zauważył, iż aby otrzymać płatności do roślin energetycznych skarżący winien był spełnić warunki określone w art. 7 ust. 3 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, tj. zawrzeć umowę z podmiotem skupującym albo pierwszą jednostką przetwórczą, które zostały zatwierdzone w rozumieniu Rozporządzenia 1973/2004 oraz dostarczyć do tych podmiotów ilość roślin energetycznych równą co najmniej plonowi reprezentatywnemu. Na uzasadnienie tej tezy przytoczył postanowienia art. 27, art. 29, 32 ust. 3, art. 36 i art. 37 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z 29.10.2004 r., a także przepisy § 2 pkt 3a i § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23.07.2007 r. w sprawie terminów dokonywania przez wnioskodawców, podmioty skupujące i pierwsze jednostki przetwórcze określonych czynności, z przepisów którego to rozporządzenia wykonawczego wynika, iż informacja wnioskodawcy o ilości roślin energetycznych dostarczonych w okresie od dnia 15 marca do dnia 15 sierpnia roku, w którym został złożony wniosek, winna być złożona w Agencji do dnia 15 września tegoż roku. Ponieważ skarżący producent nie dopełnił obowiązku złożenia w zakreślonym terminie Kierownikowi Biura Powiatowego Agencji, jako właściwemu orga-nowi, deklaracji o ilości roślin energetycznych zebranych i dostarczonych do pod-miotu skupującego, oznacza to, że obszar stwierdzony do płatności do upraw roślin energetycznych (RE) wyniósł 0,00 ha, zaś różnica między obszarem zadeklarowa- nym do tej płatności (11,51 ha) a obszarem stwierdzonym (0,00 ha) wyniosła 11,51 ha, czyli 100 % i jest tym samym większa niż 30 % i 50 % obszaru stwierdzonego, co w konsekwencji powoduje, że zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 51 ust. 2 i ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, które stanowią, że jeśli dla całkowitego zatwierdzonego obszaru objętego pojedynczym wnioskiem obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony o więcej niż 30%, pomoc, do której rolnik byłby uprawniony w ramach programów pomocowych nie zostanie przyznana na dany rok kalendarzowy, a jeśli różnica ta przekracza 50% -rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym, która to kwota podlega kompensacji dopłatami w ramach jakichkolwiek programów pomocowych, o których mowa w tytułach III i IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do których dany rolnik jest uprawniony w kontekście wniosków złożonych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym wykrycia różnicy. Ze względu na to, że z ustaleń wynika, iż różnica między obszarem deklaro-wanym a wyznaczonym była zarówno większa od 30%, jak i od 50%, odwołującemu się producentowi należało, według organu odwoławczego, odmówić przyznania płatności oraz dodatkowo nałożyć sankcję w kwocie 1.954,28 zł, tj. w kwocie równej różnicy między obszarem deklarowanym a wyznaczonym, czyli do pow. 11,51 ha, którą to kwotę obliczono mnożąc powierzchnię 11,51 ha przez stawkę płatności do RE przypadającą na 1 ha kwalifikujących się w 2007 r. gruntów, czyli 169,79 zł (11,51 ha x 169,79 zł = 1.954,28 zł). Stwierdzając powyższe Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził zarazem w uzasadnieniu swej decyzji, że jakkolwiek zaskarżona odwołaniem decyzja organu pierwszej instancji prawidłowo orzeka o odmowie przyznania płatności do roślin energetycznych (RE), to jednakże nieprawidłową jest określona tą decyzją sankcja w kwocie 1.140,49 zł, skoro wyliczona przez organ odwoławczy sankcja wynosi kwotę 1.954,28 zł. Okoliczność ta, tj. rozbieżności co do wyliczonej kwoty sankcji istniejące pomiędzy organem pierwszej instancji i organem odwoławczym instancji oraz wysokości nałożonej sankcji do płatności do roślin energetycznych (RE) wynikającej z uznania korekty za skutecznie złożoną, uzasadnia, według organu odwoławczego, zastosowanie przepisu art. 138 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego i orzeczenie o uchyleniu zaskarżonej odwołaniem decyzji ze skierowaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Powyższa decyzja ostateczna zaskarżana została przez K. K. do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Z treści zawierającego skargę pisma wynika, że domaga się on uchylenia zarówno decyzji zaskarżonej, jak i decyzji ją poprzedzającej w takim zakresie, w jakim obie one kwestionują jego prawo do otrzymania płatności uzupełniającej z tytułu upraw roślin energetycznych z powodu nie dotrzymania przezeń terminu do złożenia deklaracji o ilości zebranych i dostarczonych roślin energetycznych do zatwierdzonego pod-miotu skupującego. Opisując obszernie szereg czynności, jakie zostały przezeń podjęte w toku postępowania wywołanego wnioskiem o przyznanie płatności do gruntów, a także czynności, jakie podejmowane były przez organ pierwszej instancji, skarżący nie kwestionuje faktu, iż złożenie przezeń deklaracji o ilości zebranych i dostarczonych roślin energetycznych zostało złożone z miesięcznym opóźnieniem, ale jednocześnie stwierdza, iż wydana przez ten organ decyzja z dnia 5.03.2008 r., przyznająca mu m.in. płatności do 11,0 ha upraw roślin energetycznych, była dla niego w pełni satysfakcjonującą pomimo nałożenia sankcji i potrącenia kwoty 173,19 zł, a do złożenia przezeń prośby o uchylenie tej decyzji doszło w wyniku sugestii ze strony pracownika Biura Powiatowego Agencji, informującego go o możliwości wstrzymania wypłaty przyznanych płatności z innego tytułu ze względu na niedosta- teczne wyjaśnienie nieprawidłowości w zakresie dotyczącym płatności do roślin energetycznych. Za krzywdzące uważa on całkowitą odmowę w nowej decyzji przy-znania płatności do roślin energetycznych i nałożenie sankcji tylko z tego względu, że z opóźnieniem została przezeń złożona deklaracja o ilości zebranych i dostarczonych roślin energetycznych i to w sytuacji, gdy wywiązał się on w pełni z umowy kontraktacyjnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regional-nego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie zauważyć wypada, iż przedmiotem skargi jest decyzja organu odwoławczego wydana z powołaniem się na przepis art. 138 § 2 K.p.a., stanowiący o tym, iż organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną odwołaniem decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, gdy rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaś-niającego w całości lub w znacznej części. Wynika z powyższego przepisu, że konie-czną przesłanką przewidzianego w nim rozstrzygnięcia organu odwoławczego jest potrzeba przeprowadzenia w sprawie postępowania wyjaśniającego co najmniej w znacznej części. Brak potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w ogóle lub potrzeba jego przeprowadzenia jedynie w nieznacznej części oznacza, że zgodnie z określoną w art. 15 K.p.a. zasadą dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego organ odwoławczy rozstrzyga sprawę samodzielnie, samemu przeprowadzając na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie (postępowanie wyjaśniające) lub zle-cając uprzednie przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał zaskar-żoną odwołaniem decyzję (art. 136 K.p.a.), a następnie wydając decyzję stosownie do art. 138 § 1 K.p.a., w której: - utrzymuje w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję albo - uchyla taką decyzję w całości lub w części i tym zakresie orzeka co do istoty spra- wy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji albo - umarza postępowanie odwoławcze. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, u podstaw zawartego w niej rozstrzygnięcia o uchyleniu zaskarżonej odwołaniem de-cyzji Kierownika Biura Powiatowego tejże Agencji z dnia [...] r. i o przekazaniu sprawy temuż organowi do ponownego rozpatrzenia legło stwierdzenie, że organ pierwszej instancji wadliwie, tj. odmiennie od organu odwoławczego, określił wysokość tzw. sankcji, jaka zastosowanie znajduje wobec odwołującego się producenta rolnego w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w deklarowanej przezeń powierzchni upraw roślin energetycznych. Wynika zatem z tego, że dla prawidłowego określenia wysokości owej sankcji nie było koniecznym przeprowadzanie jakiegokolwiek dodatkowego postępowania wyjaśniającego, od wyników którego uzależnione byłoby rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy, który sam, w oparciu o zgromadzony już materiał dowodowy, zdolny był określić prawidłową wysokość spornej sankcji, a zatem postępowanie przed organem odwoławczym powinno było się zakończyć rozstrzygnięciem podjętym z zachowaniem reguł określonych w art. 138 § 1 i art. 139 K.p.a. Wydanie w tych warunkach decyzji kasacyjnej, o jakiej mowa jest w art. 138 § 2 K.p.a., uznać zatem należało za dokonane z naruszeniem wskazanych przepisów prawa procesowego, w szczególności przez bezpodstawne zastosowanie ostatniego z tych przepisów. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż do wydania zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa doszło w następstwie odwołania wniesionego przez K. K. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego tejże Agencji z dnia [...] r., która wydana została z powołaniem się na przepis art. 132 § 1 K.p.a., a więc na przepis stanowiący o tzw. autokontroli organu administracyjnego i pozwalający organowi, który zaskarżoną odwołaniem decyzję wydał, na jej uchylenie lub zmianę, gdy uzna on, że odwołanie wniesione przez wszystkie strony zasługuje w całości na uwzględnienie. Przewidziana tym przepisem możliwość uwzględnienia odwołania przez organ pierwszej instancji oznacza dopuszczalność wydania przez ten organ jedynie takiej decyzji uchylającej lub zmieniającej swoją wcześniejszą decyzję, która w całości uwzględnia żądania zawarte w odwołaniu. Oznacza to zatem, że rozstrzygnięcie "odwoławcze" organu pierwszej instancji pokrywa się z żądaniem zawartym w odwołaniu co do treści i zakresu oraz że uwzględnienie w całości żądania zawartego w odwołaniu - to zawsze zmiana decyzji na korzyść strony. Jak to bowiem podkreślono już w orzecznictwie NSA (vide: wyrok z dnia 1.04.1988 r. - IV SA 1000/87 w: Kodeks postępowania administracyjnego z orzecz-nictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sądu Najwyższego i Trybunału Kon-stytucyjnego, pod red. R. Hausera, Warszawa 1994, str. 276), "wydana - z powołaniem się przez organ na art. 132 KPA - decyzja, która w jakikolwiek sposób pogarsza sytuację strony odwołującej się, jest decyzją wydaną z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 KPA". Jakkolwiek z art. 128 K.p.a. wynika, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, to jednakże koniecznym jest, aby wynikało z niego, że strona z wydanej decyzji jest niezadowolona. Wydaje się zatem oczywistym, że w przypadku decyzji przyznającej stronie określone uprawnienia w całości lub w części zgodne z jej żądaniem, dla określenia, w jakim zakresie wyraża ona w odwołaniu niezadowolenie z wydanej decyzji, a tym samym dla oceny, czy odwołanie w całości zasługuje na uwzględnienie przez organ, który decyzję tę wydał, koniecznym jest jednoznaczne ustalenie zawartego w odwołaniu żądania, a więc tego, czy domaga się ono uchy-lenia decyzji i umorzenia postępowania, czy też zmiany decyzji przez przyznanie uprawnienia określonej treści bądź przez uchylenie nałożonego na stronę obowiązku. Jak wynika tymczasem z akt sprawy, do wydania przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia [...] r. doszło w wyniku złożonej w terminie odwoławczym przez K. K. prośby "o uchylenie decyzji /.../ z dnia [... w sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007 i /.../ o ponowne naliczenie płatności", która to prośba przez ten organ potraktowana została jako odwołanie od decyzji przyznającej producentowi rolnemu określone w niej płatności. Nie wdając się w ocenę zasadności traktowania w/w "prośby" jako odwołania od decyzji, stwierdzić należy, iż zawarte w tejże prośbie żądania sformułowane zostały w sposób nie pozwalający na określenie zakresu, w jakim wnoszący ją pozostaje niezadowolony z wydanej decyzji i czego w związku z tym oczekuje od organu odwoławczego, a to w oczywisty sposób wskazuje na to, iż ewentualne uwzględnienie w całości odwołania i wydanie decyzji w trybie art. 231 § 1 K.p.a. wymagało uprzedniego sprecyzowania tego żądania tak, iżby możliwą była ocena jego zasadności. Jak wynika z treści decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] r., a więc wydanej z powołaniem się na przepis art. 132 § 1 K.p.a. i uchylającej wcześniejszą decyzję tegoż organu w tejże samej sprawie (z dnia [...]r.), różni się ona w istotnym stopniu od decyzji uchylonej, skoro zawierając rozstrzygnięcie w kwestii przyznania wnioskowanych przez producenta rolnego płatności pomija wnioskowaną przezeń płatność do upraw roślin energetycznych, przy-znaną mu uprzednio w decyzji uchylonej, a w treści uzasadnienia wywodzi o istnieniu braku podstaw do przyznania takiej płatności oraz o konieczności nałożenia na producenta rolnego sankcji, jakich uprzednia decyzja nie określała. Nie może zatem budzić wątpliwości teza, że wydana przez organ pierwszej instancji decyzja z dnia 16.04.2008 r. jest decyzją pogarszającą sytuację prawną wnoszącego odwołanie producenta rolnego, a tym samym wydaną z rażącym naruszeniem prawa, tj. z ra-żącym naruszeniem przepisu art. 132 § 1 K.p.a., a więc decyzją, która stosownie do przepisu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. dotknięta jest wadą powodującą jej nieważność. W tych warunkach, niezależnie od zarzutów i wniosków skargi, którymi - stosownie do przepisu art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami adminis-tracyjnymi - sąd nie jest związany, lecz z urzędu bada, czy zaskarżony akt odpo- wiada przepisom prawa, uznać należało zaskarżoną decyzję kasacyjną za niezgodną z przepisami postępowania administracyjnego w zakresie wyżej wskazanym i w stop-niu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jej uchylenie w myśl art. 145 § pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także - w oparciu o przepisy art. 135 i art. 145 § 1 pkt 2 w/w ustawy - poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 16.04.2008 r. za wydaną z rażącym naruszeniem prawa uzasadnia-jącym stwierdzenie jej nieważności, co oczywiście powoduje wyeliminowanie obu tych decyzji z obrotu prawnego i konieczność ponownego rozpoznania przez właściwy organ sprawy administracyjnej według jej stanu poprzedzającego wydanie decyzji uznanej za nieważną. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na postawie art. 200 i art. 205 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.