I SA/Sz 508/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. znak: [...] do sprecyzowania podania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 marca 2012 r. J. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek "w trybie art. 63 i 64 § 1 p.p.s.a. o usunięcie naruszenia prawa przez Prezesa SKO (...)" wskazując również na art. 52 § 3 i § 4 w związku z art. 135 i art. 155 p.p.s.a. W treści wniosku J. C. odniósł się do pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 22 marca 2012 r. znak: [...] wskazując, że sprawa dotyczy jego żądania zwrotu nadpłaty, które organy – Burmistrz Miasta Ł. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawiają bez rozpoznania. Przesyłając akta sprawy, w piśmie procesowym Samorządowe Kolegium Odwoławczego w S. wniosło o odrzucenie skargi wyjaśniając, że w dniu 22 marca 2012 r. (pismo znak[...] ) J. C. został wezwany w trybie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - do sprecyzowania żądania skierowanego do tegoż organu w dniu 24 lutego 2012 r., i że został pouczony o treści art. 168 § 2 Ordynacja podatkowej, tj. o wymogach podania. Jak podało Kolegium J. C. nie doprecyzował swojego żądania, natomiast skierował do Sądu ww. wniosek o usunięcie naruszenia prawa przez Kolegium. W związku z wątpliwościami co treści i zakresu żądania strony, Sąd wezwał J. C. do oświadczenia, czy jego wniosek z dnia 27 marca 2012 r. stanowi skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 22 marca 2012 r. znak:[...] , czy też inny wniosek. J. C. oświadczył, że jego pismo z dnia 27 marca 2012 r. stanowi "wezwanie o usunięcie naruszenia prawa według wskazanych tam podstaw prawnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: W związku z zawartym w odpowiedzi na skargę wnioskiem organu o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, podstawowym zagadnieniem wymagającym ustalenia jest rozstrzygnięcie, czy rozpoznawana sprawa może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że J. C. skierował do Sądu pismo, które w istocie nie dotyczy żadnego z ww. aktów. Z akt administracyjnych wynika natomiast, że pismo J. C. dotyczy postępowania administracyjnego prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., a mianowicie wezwania z dnia 22 marca 2012 r. do sprecyzowania żądania (podania), jakie strona wniosła do organu. Wezwanie to zostało wydane w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Zdaniem Sądu, w przedstawionym stanie prawnym nie budzi wątpliwości, iż art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej znajduje zastosowanie w postępowaniu przed organem odwoławczym. Stosując ten przepis, w razie nie usunięcia braków formalnych podania organ odwoławczy rozstrzyga w ramach tego artykułu, tj. wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, na które przysługuje zażalenie. W tej sytuacji wniesienie skargi do sądu administracyjnego poprzedzać musi wcześniejsze złożenia zażalenia na postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania. W związku z powyższym należy stwierdzić, że strona wniosła skargę do tutejszego Sądu bez wyczerpania trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca.