I SA/Sz 511/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 2001 r. p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, W dniu 23 lipca 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem organu skarga K. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 2001 r. W skardze strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pismem Sądu z dnia 7 sierpnia 2007 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez : - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, - wykazanie w jakiej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 30 sierpnia 2007 r., K. G. wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie organ przesłał na adres pełnomocnika skarżącego tj. M. F. Jednakże wówczas M. F. przebywała na urlopie, a w dniu 5 marca 2007 r. uległa wypadkowi (złamała nogę w kilku miejscach wraz z przemieszczeniem kości). W związku z powyższym musiała pozostać w miejscowości, w której zdarzył się wypadek. Zwolnienie lekarskie zostało wystawione od dnia 5 marca 2007 r. do dnia 30 maja 2007 r. Dalej skarżący wskazał, iż po zdjęciu gipsu i kilkudniowej rehabilitacji M. F. powróciła do pracy i bezzwłocznie tj. od dnia 8 czerwca 2007 r. próbowała skontaktować się ze skarżącym. Jednakże wówczas, tj. od dnia 4 do 14 czerwca 2007 r., skarżący przebywał u chorego brata w L., którym się opiekował i pomagał w załatwianiu bieżących spraw życiowych. W związku z powyższym skarżący odebrał decyzję od M. F. w dniu 15 czerwca 2007 r., zatem tego dnia ustała przyczyna uchybienia terminu, po czym w dniu 21 czerwca 2007 r. nadał w urzędzie pocztowym skargę do Sądu. Dodatkowo skarżący poinformował, iż zaskarżoną decyzję podczas nieobecności M.F. odebrała jej sekretarka, która nie była upoważniona do odbierania kierowanej do skarżącego korespondencji. Do pisma skarżący dołączył kserokopię zwolnienia lekarskiego M. F., pełnomocnictwo do odbioru korespondencji udzielone ww. w dniu 27 lutego 2007 r. oraz oświadczenie brata skarżącego, A. G., z dnia 26 sierpnia 2007 r. Zarządzeniem Sądu z dnia 18 września 2007 r. skarżący został wezwany do podpisania pisma z dnia 30 sierpnia 2007 r. W/w zarządzenie zostało K. G. doręczone w dniu 27 września 2007r., dnia 28 września 2007 r. skarżący wykonał zobowiązanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części "p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy łącznie zostały spełnione trzy przesłanki: 1) wniosek został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 3) równocześnie z wnioskiem strona dokonała czynności, której nie dokonała w terminie. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej ma miejsce, wówczas gdy pomimo podjętych starań, strona wnioskująca nie mogła przezwyciężyć powstałej przeszkody i uczynić zadość wymaganiom procesowym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 4 października 2007r. sygn akt II SA/Wa 1215/07, niepublikowane). Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu zatem ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociaż lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez skarżącego nie uzasadniają istnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W przedmiotowej sprawie postanowienie z dnia 2 marca 2007 r. zostało wysłane na adres wskazywany przez skarżącego, jako adres do korespondencji, tj. Biuro Rachunkowe M. F., ul. M., S. Dnia 5 marca 2007 r. postanowienie odebrała osobiście M. F., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych (k.28). Zatem ten dzień doręczenia rozstrzygnięcia organu należy traktować za dzień, w którym skarżący powziął wiadomość o treści postanowienia i od dnia tego należy liczyć miesięczny termin do złożenia skargi, który upłynął dnia 4 kwietnia 2007 r. Sąd nie podzielił argumentów skarżącego, iż w postępowaniu podatkowym M.F. była pełnomocnikiem do odbioru korespondencji, bowiem do akt podatkowych sprawy nie dołączono stosownego pełnomocnictwa. Nadto należy wskazać, że kserokopia pełnomocnictwa z dnia 27 lutego 2007 r., dołączonego do wniosku o przywrócenie terminu, stanowi upoważnienie dla M. F. do "odbioru i zapoznawania się z treścią korespondencji z Urzędu Skarbowego", a nie Izby Skarbowej. Ponadto nie zostało ono dołączone do akt podatkowych. Niezależnie od tego Sąd zauważa, że uchybienia pełnomocnika obciążają jego mocodawcę. Skarżący jako podmiot postępowania był obowiązany do dołożenia należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, zatem wszczynając postępowanie, musiał liczyć się z możliwością podejmowania odpowiednich czynności procesowych, w tym również z faktem wydawania decyzji (postanowienia) przez organy podatkowe. Natomiast jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji K. G. po zawiadomieniu go o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego nie interesował się, czy w przedmiotowej sprawie zostało wydane rozstrzygnięcie. Również z uzasadnienia wniosku nie wynika, czy próbował skontaktować się z Biurem Rachunkowym celem ustalenia, czy zaskarżone postanowienie zostało doręczone. Podając adres do doręczeń K. G. wskazał na to, że będzie istniała realna możliwość zastania adresata bądź innej osoby uprawnionej do odbioru przesyłki. Wyjaśnienie skarżącego, iż z powodu wypadku i zwolnienia lekarskiego, w okresie od dnia 5 marca 2007 r. do 30 maja 2007 r., M. F. przekazała stronie decyzję dopiero dnia 15 czerwca 2007 r. nie uprawdopodabnia, jak wyżej wykazano, braku winy strony. Wnioskodawca nie wykazał bowiem, że istniała niezależna od niego przyczyna uniemożliwiająca mu zapoznanie się z treścią decyzji i złożeniem skargi do sądu. Sąd na marginesie nadmienia, że pobyt w szpitalu M. F. trwał jedynie 6 dni tj. do dnia 11 marca 2007 r., a w zwolnieniu lekarskim zaznaczono, że chora może chodzić. Ponadto wskazanie adresu dla doręczeń oznacza, iż to na zainteresowanym (skarżącym) spoczywa ciężar odebrania przesyłki ze wskazanego adresu, zatem to jego obciążają skutki nieodebrania przesyłki oraz braku zaznajomienia się z jej treścią, a zarazem skutki ewentualnego przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż choroba M. F. nie stanowiła okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji nie można skutecznie powołać okoliczności opóźnienia w przekazaniu korespondencji jako przyczyny usprawiedliwiającej uchybienie terminu, zatem na postawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji .