I SA/Sz 515/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. S. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 października 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 515/17 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 31 października 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 515/17 (doręczonym w dniu 21 listopada 2017 r.) referendarz sądowy WSA w Szczecinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało zaskarżone sprzeciwem z dnia 28 listopada 2017 r. (data nadania). Wobec braku podpisania ww. sprzeciwu, zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2017 r. skarżąca została wezwana do podpisania sprzeciwu, w terminie siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jak wynika ze zwróconej przez pocztę przesyłki zawierającej ww. pismo, zostało ono złożone w dniu 12 grudnia 2017 r. na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, z powodu nieobecności adresata, o czym umieszczono w tym samym dniu zawiadomienie (awizo) w skrzynce listowej. Ponowne zawiadomienie (awizo) o przesyłce zostało umieszczone w skrzynce listowej w dniu 20 grudnia 2017 r., jednak przesyłka ta nie została w terminie dni siedmiu odebrana, dlatego też w dniu 28 grudnia 2017. r. placówka pocztowa przesyłkę, jako niepodjętą w terminie, zwróciła sądowi. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie podpisała sprzeciwu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. Za podpis nie można uznać wydruku komputerowego, gdyż tylko podpis własnoręczny w dostateczny sposób identyfikuję osobę, która wniosła pismo. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione. W niniejszej sprawie wniesiono niepodpisany sprzeciw opatrzony jedynie wydrukowanym komputerowo imieniem i nazwiskiem osoby wnoszącej pismo. W tej sytuacji wezwano wnoszącego sprzeciw – A. S. do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, liczonych od dnia doręczenia wezwania. Wskazać należy, że stosownie do art. 65 § 1 p.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 §3 i §4 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu doręczono skarżącej na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 27 grudnia 2017 r. W związku z tym, że skarżąca nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. od dnia 12 grudnia 2017 r. W tej sytuacji termin do wykonania wezwania upływał w dniu 3 stycznia 2018 r. (środa). Skarżąca do dnia wydania postanowienia nie zastosowała się do wezwania i nie podpisała sprzeciwu. Przyjąć tym samym należy, że sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.