I SA/Sz 526/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R L o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w części dotyczącej długu celnego i odsetek oraz określenia podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata Skarżący R L w dniu 19 kwietnia 2011 r. w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 kwietnia 2011 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. orzeczenia. Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia majątkowego, o stanie rodzinnym, dochodach i wydatkach oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy , wynika, co następuje. R L zamieszkuje na L, tam prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną N, małżonkowie posiadają mieszkanie o pow. 63 m kw. (po rodzicach żony). Innych nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro skarżący nie wykazał. Źródłem utrzymania rodziny skarżącego są wynagrodzenia skarżącego i jego żony w łącznej wysokości netto 2300 zł ( 2010 LTL ), wykazane wydatki związane z utrzymaniem ( opłata za wodę, ogrzewanie, prąd, gaz, usługi bytowe, wywóz śmieci, dogląd terytorium, telefon ) stanowią kwotę 800 zł ( 700 LTL). Wskazano nadto, że skarżący ponosi wydatki w związku ze spłatą kredytu zaciągniętego na spłatę kredytu na renowację mieszkania w kwocie 595 zł (520 LTL) miesięcznie Skarżący oświadczył, że na produkty spożywcze i inne wydatki pozostaje kwota 905 zł ( 790 LTL). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przystępując do rozpoznania wniosku, na wstępie należy wyjaśnić, iż Skarżący korzysta już w niniejszej sprawie z prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych (na mocy postanowienia z dnia 6 grudnia 2010 r.), wobec tego kolejny wniosek, w którym wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu, oznacza, iż Skarżący ubiega sie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Do rozpoznania wniosku będą miały zatem zastosowanie przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje - w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek Skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Okoliczności podane we wniosku i wynikające z dokumentów nadesłanych przez skarżącego uzasadniają stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym opłacić profesjonalnego pełnomocnika. Dodatkowo należy wskazać, iż ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R L. Od wyroku tego przysługuje skarżącemu skarga kasacyjna (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem radcowsko-adwokackim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak na wstępie.