I SA/Sz 528/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. R. W. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 18 maja 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2014 r. W treści skargi zamieszczony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd wezwaniem z dnia 17 lipca 2019 r. zobowiązał skarżącego do jednoznacznego wskazania momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienia, że przedmiotowe uchybienie nie było spowodowane jego winą. Wezwanie należało wykonać w terminie 7 dni od daty jego otrzymania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy. Wezwanie doręczono skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 2 sierpnia 2019 r., a termin do jego wykonania upłynął w dniu 9 sierpnia 2019 r. W związku z tym, iż skarżący nie wykonał zobowiązania, Sąd postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2019 r. rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy i wniosek oddalił. Postanowienie w ww. przedmiocie zostało doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 30 sierpnia 2019 r. Przesyłkę podjęła w placówce pocztowej B. S. upoważniona do odbioru korespondencji na podstawie pełnomocnictwa pocztowego nr [...] (zgodnie z adnotacją na ZPO). W dniu 9 września 2019 r. (data nadania: 6 września 2019 r.) wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 5 września 2019 r. zatytułowane "Odpowiedź na wezwanie sądu z 17 lipca 2019 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu". W związku z tym, że przedmiotowe pismo nie zostało podpisane, Sąd wezwaniem z dnia 11 września 2019 r. zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braku poprzez podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza ww. pisma – pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie za pismem z dnia 30 września 2019 r. (data nadania: 30 września 2019 r., data wpływu do Sądu 2 października 2019 r.), nadesłał podpisany egzemplarz pisma z dnia 5 września 2019 r. wraz z podpisanym pismem z dnia 11 września 2019 r. i załącznikiem (fakturą VAT z dnia 10 września 2019 r.). W treści pisma skarżący wniósł powołując się na art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." o przywrócenie terminu do złożenia pisma zawierającego informacje, o których mowa w wezwaniu Sądu z dnia 17 lipca 2019 r. Postanowieniem z 22 października 2019 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwania z 17 lipca 2019 r., wskazując że w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy przy uchybieniu terminowi do złożenia wyjaśnień zgodnie z wezwaniami z 17 lipca 2019 r. Odpis postanowienia został skarżącemu doręczony 28 października 2019 r. Strona nie zaskarżyła tego postanowienia. W dniu 5 lutego 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie wniesione przez skarżącego na postanowienie z 22 sierpnia 2019 r., w który utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi, przewidzianego w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z przepisów tych wynika, iż przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, tj. zachowanie terminu do jej wniesienia. Negatywny wynik tych ustaleń skutkuje odrzuceniem skargi, co oznacza, iż skarga nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Stosownie do treści przepisu art. 83 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, a jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Przenosząc, powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu za pośrednictwem e-PUAP w dniu 14 kwietnia 2019 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 14 maja 2019 r. Strona w części końcowej decyzji została prawidłowo pouczona o trybie wniesienia skarg do sądu. Skarga w przedmiotowej sprawie została natomiast wniesiona przez skarżącego zgodnie z datą na pieczęci nadawczej widniejącej na kopercie w dniu 7 czerwca 2019 r., tj. po upływie terminu do jej wniesienia. Zauważyć także należy, iż sam skarżący miał świadomość przekroczenia terminu do wniesienia skargi, na co wskazuje zawarty w skardze a opisany na wstępie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.