I SA/Sz 533/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu z urzędu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2012 r. sprawy w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt. I SA/Sz 533/12 oraz w protokołach rozprawy z dnia 3 października 2012 r. i 10 października 2012 r. w sprawie ze skargi PTC Spółki akcyjnej z siedzibą w W na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia 1. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyżej wskazanego wyroku oraz w protokole rozprawy z dnia 3 października 2012 r. w ten sposób, że w protokole rozprawy z dnia 3 października 2012 r. w wersie 5 i 6 od góry oraz w wyroku z dnia 10 października 2012 r. w wersie 11 od góry w miejscu "Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością" wpisać "Spółki akcyjnej", 2. sprostować oczywistą omyłkę w protokole rozprawy z dnia 10 października 2012 r. w ten sposób, że w wersie 5 od góry, w miejscu "Spółki z o.o." wpisać "Spółki akcyjnej". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwaną dalej "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Taka okoliczność, uzasadniająca sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki zaszła w niniejszej sprawie. Jako oczywistą omyłkę pisarską, wymagającą sprostowania należało uznać wskazanie w sentencji wyroku oraz w protokołach rozprawy z dnia 3 i 10 października 2012 r. w nazwie firmy, pod którą działa strona skarżąca oznaczenia formy prawnej, tj. "Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością" lub "Spółki z o.o." zamiast "Spółki akcyjnej". W związku z powyższym, uznając jako zasadne i konieczne sprostowanie ww. omyłki, na podstawie art. 156 § 1 oraz art. 156 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.