I SA/Sz 536/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu [...] października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę W dniu 26 lipca 2024 r. D. J. za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w W. z dnia 26 lipca 2024 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 sierpnia 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. We wskazanym terminie, ani dotychczas, skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz.935 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania formalne pisma w postępowaniu sądowym określają natomiast przepisy art. 46. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnia braku formalnego i fiskalnego skargi, pismem skierowanym na jego elektroniczną skrzynkę odbiorczą, albowiem na mocy art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. Stosownie do art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1) a także pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2). Zgodnie z art. 74a § 5 p.p.s.a. datą doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym). Na mocy art. 74a § 6 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). Rekapitulując w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w związku z tym, wezwanie do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi wysłano za pośrednictwem ePUAP. Zawiadomienia o możliwości odebrania wezwania w formie dokumentu elektronicznego sąd przesłał do skarżącego pierwszy raz w dniu 29 sierpnia 2024 r. i ponownie w dniu 6 września 2024 r. Wezwania skierowane na adres elektroniczny skarżącego zostały zatem doręczone w dniu 12 września 2024 r. (k. 28 i 30 akt sądowych). Oznacza to, że termin do wykonania wezwań sądu upływał dnia 19 września 2024 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy, skarżący mimo prawidłowego doręczenia i pouczenia o skutkach prawnych niewykonania zobowiązania sądu, nie uiścił wpisu od skargi ani nie wskazał numeru PESEL. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w sentencji.