I SA/Sz 538/17

Dnia 11 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś., w wyniku postępowania podatkowego przeprowadzonego wobec R.D. (dalej zwanego "Podatnikiem bądź "Skarżącym"), w dniu [...] r. wydał dwie decyzje: – nr [...], którą określił Podatnikowi wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych za I kwartał 2011 r. w kwocie [...] zł oraz wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r. w kwocie [...] zł; – nr [...], którą określił Podatnikowi wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych za II kwartał 2011 r. w kwocie [...] zł oraz wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za II kwartał 2011 r. w kwocie [...] zł. Decyzje te, zawierające pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S., zostały doręczona Skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 24 maja 2017 r. Podatnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na opisane powyżej decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., domagając się uchylenia i uznania tych decyzji za wydane z naruszeniem obowiązującego prawa i zobowiązania Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. do pokrycia strat wynikłych z jego działalności oraz wnosząc (cyt.) "o wydanie postanowienia o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), przekazał ww. pismo Podatnika Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Ś., w celu udzielenia odpowiedzi na skargi i przekazania wraz z kompletnymi aktami administracyjnymi do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pismo to wpłynęło do organu podatkowego w dniu 1 czerwca 2017 r. W dniu 23 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęło pismo Podatnika z dnia 24 maja 2017 r., zawierające skargi na ww. decyzje, oraz, udzielona w dniu 21 czerwca 2017 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś., odpowiedź na te skargi. W udzielonej odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. wniósł o odrzucenie skarg, wskazująca, że są one przedwczesne, z uwagi na brak przymiotu ostateczności skarżonych decyzji. Organ podatkowy wyjaśnił, że w dniu 18 kwietnia 2017 r. wpłynęło do niego (złożone w dniu 11 kwietnia 2017 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego) odwołanie od opisanych na wstępie decyzji. Organ, pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r., przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. Do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargi, organ odwoławczy nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiotowych sprawach. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 26 czerwca 2017 r. zarządzono rozdzielenie skarg z dnia 24 maja 2017 r. i zarejestrowanie ich pod sygn. akt odpowiednio: I SA/Sz 538/17 (skarga na decyzję nr [...]) i I SA/Sz 539/17 (skarga na decyzję nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga na decyzję z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej zwanej: "p.p.s.a.", w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), skargę do sądu administracyjnego wnosi się po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przy czym, zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych uregulowań wynika zatem, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji ostatecznej, wydanej po rozpatrzeniu środka odwoławczego złożonego na decyzję wydaną w pierwszej instancji albo na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przeciwnym wypadku skarga nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu. Należy podkreślić przy tym, że wyczerpanie środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., nie oznacza jedynie wniesienia środka zaskarżenia. Dla spełnienia ustawowego warunku dopuszczalności skargi konieczne jest rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. W rezultacie, nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanej decyzji organu pierwszej instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13, dostępne w internetowej bazie CBOSA). Skarga do sądu administracyjnego, złożona od orzeczenia wydanego przez organ administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego, czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 721/07, opubl. CBOSA). W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] r., wydaną w pierwszej instancji. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zakwestionowania w drodze odwołania, skierowanego do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Jak wynika z informacji udzielonej przez skarżony organ, Podatnik skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia odwołania. Następnie jednak, nie czekając na rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy, Skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję organu pierwszej instancji. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu pierwszej instancji, z pominięciem etapu rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym, należało uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. Jedynie na marginesie zauważyć należy, że zważywszy na stricte procesowy charakter niniejszego postanowienia, Sąd nie mógł rozpoznać merytorycznie skargi i zawartych w niej wniosków, zarzutów i żądań.