I SA/Sz 538/18
PostanowienieWSA w Szczecinie2018-08-27
Skład orzekający: Iwona Golec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadniałoby przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie wykazała swojej rzeczywistej sytuacji finansowej i majątkowej. Pomimo wezwań, nie przedłożyła wymaganych dokumentów i oświadczeń, co uniemożliwiło ocenę jej możliwości płatniczych i budziło wątpliwości co do prawdziwości jej oświadczeń.Stan faktyczny
Skarżąca B. Ż. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W uzasadnieniu wniosku podała, że oboje z mężem stracili zatrudnienie, są bezrobotni bez prawa do zasiłku i utrzymują się z prac dorywczych. Wskazała na koszty utrzymania związane z najmem mieszkania, mediami i lekarstwami. W odpowiedzi na wezwanie przedłożyła część dokumentów, jednak nie wykazała okoliczności braku oszczędności, wysokości posiadanych środków na utrzymanie, ani nie przedstawiła dokumentów potwierdzających utratę posiadania nieruchomości rolnych.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie -Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za lata 2011-2012 p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy.
Sygn. akt I SA/Sz [...]
U Z A S A D N I E N I E
Skarżąca B. Ż., wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podała, że obecna sytuacja nie pozwala na prowadzenie postępowania bez znacznego uszczerbku dla siebie i rodziny. Skarżąca wyjaśniła, że oboje z mężem stracili zatrudnienie, są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Źródłem utrzymania są prace dorywcze – opieka nad dziećmi, pielęgnacja ogrodów, sprzątanie oraz pomoc dzieci.
Odnośnie do majątku Skarżąca podała, że nie posiada wraz z mężem żadnego majątku ani oszczędności.
Wskazała, że na koszty utrzymania składają się: wydatki na najem mieszkania [...] zł), media ([...] zł) i lekarstwa ([...] zł).
W odpowiedzi na wezwanie Skarżąca wyjaśniła, że w latach 2016 i 2017 nie uzyskiwała żadnych dochodów, w związku z tym nie miała obowiązku składać deklaracji. Oświadczyła, że grunty rolne były dzierżawione przez skarżącą w latach 2006-2016.
Skarżąca nadesłała kopie wskazanych niżej dokumentów:
- wyciągów z rachunku bankowego męża skarżącej, w tym za okres od 6 marca do 4 kwietnia 2018 r. z saldem [...] zł,
- decyzji Starosty [...] z dnia 9 września 2017 r. o uznaniu męża skarżącej za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych,
- decyzji Starosty [...] z dnia 21 marca 2017 r. o utracie przez Skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 25 stycznia 2017 r. z uwagi na ustalenie na podstawie informacji z KRS, że skarżąca podjęła zatrudnienie od 25 stycznia 2017 r.,
- aneks do umowy z dnia 14.04.2016 r. zawartej przez męża skarżącej z M. C. o ustanowieniu zarządu nieruchomością nr [...] i 75 okres 10 lat, tj. do roku 2016,
- zeznanie podatkowe [...] męża skarżącej za 2017 rok z zadeklarowanym przychodem w wysokości [...] zł,
- zeznanie podatkowe [...] męża skarżącej za 2016 rok z zadeklarowanym przychodem z działalności gospodarczej (usługi transportowe) w wysokości [...] zł (koszty uzyskania przychodów [...] zł, strata [...] zł),
- umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 20 grudnia 2014 r. o powierzchni 95 m˛ za cenę [...] zł,
- faktury za gaz i energię.
Skarżąca wbrew wezwaniu nie przedłożyła wyciągów ze swoich rachunków bankowych, nie przedłożyła dokumentów potwierdzających utratę posiadania/zbycie przez nią nieruchomości rolnych o powierzchni 82,11 ha.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Podnieść należy, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Natomiast istotą instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji tym podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej, uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych, a do podmiotów tych zalicza się przede wszystkim bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby, które pozbawione są środków do życia, bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalne niezbędne.
Zdaniem referendarza sądowego, wniosek Skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie.
Skarżąca twierdziła we wniosku, że nie ma źródeł utrzymania, jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z pracy dorywczej – opieka nad dziećmi, pielęgnacja ogrodów, sprzątanie.
Ogólnikowe oświadczenia o wysokości o sytuacji finansowej skarżącej i jej męża oraz o posiadanym majątku z uwzględnieniem danych z akt administracyjnych sprawy
o prowadzeniu przez skarżącą w latach 2011-2012 gospodarstwa rolnego
o powierzchni 82,11 ha były niewystarczające do oceny jaka jest rzeczywista sytuacja finansowa i majątkowa Skarżącej oraz jakie są jej możliwości płatnicze. Dlatego Skarżąca została wezwana w piśmie z dnia 2 sierpnia 2018 r. do nadesłania ww. dokumentów i oświadczeń, które miały uzupełnić dotychczasowe dane. Stosownie bowiem do art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego
i dochodów.
Oceniając wniosek Skarżącej, należy stwierdzić, że jak dotychczas nie przedstawiła ona wymaganych dokumentów i oświadczeń, istotnych dla oceny jej możliwości płatniczych w sprawie. Skarżąca nie przedstawiła bowiem dokumentów
i oświadczeń potwierdzających sytuację finansową oraz majątkową.
Skarżąca nie potwierdziła okoliczności braku oszczędności, czy wysokości posiadanych aktualnie środków na utrzymanie. Skarżąca nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego że jest osoba bezrobotną ani wyciągów z rachunków bankowych, czy dokumentów potwierdzających utratę posiadania gospodarstwa rolnego.
Należy wskazać, że skarżąca w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, przedłożyła kopię decyzji Starosty [...] w D. P. o utracie przez nią z dniem 25 stycznia 2017 r. statusu osoby bezrobotnej z uwagi na ustalenie na podstawie danych z KRS, że podjęła z tym dniem zatrudnienie.
Na podstawie tych informacji referendarz sądowy, sięgając w dniu 24 sierpnia 2018 r. do danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym, ustalił, że skarżąca od 25 stycznia 2017 r. pełni funkcję prezesa zarządu w [...] Spółce z o.o. z siedzibą w Ł., a przedmiot działalności spółki obejmuje, m.in., transport drogowy towarów, sprzedaż hurtową i detaliczną pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli.
Skarżąca takich danych nie podała w uzasadnieniu wniosku, nie wykazała czy
i jakie dochody uzyskuje w związku z pełnieniem tej funkcji. Skarżąca nie przedłożyła również wyciągów ze swoich rachunków bankowych i nie wyjaśniła przyczyny niewykonania wezwania w tym zakresie. Takie zaniechanie skarżącej uniemożliwiło wyjaśnienie wątpliwości co do aktualnej sytuacji finansowej skarżącej i ewentualnej wysokości dochodów związanych z pełnieniem ww. funkcji oraz oszczędności
w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego o powierzchni 86,12 ha (dane
z administracyjnych akt sprawy).
W takich okolicznościach wątpliwości budzi prawdziwość oświadczenia skarżącej co do tego, że z uwagi na brak dochodów nie miała obowiązku składania zeznania podatkowego za 2017 r. (pełni funkcję prezesa zarządu spółki z o.o. od 25 stycznia 2017 r.).
Uwzględniając wszystko powyższe, należało stwierdzić, że skarżąca nie wyjaśniła wątpliwości co do swego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, tym samym nie wykazała, iż nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło