I SA/Sz 539/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu i Miasta z siedzibą w S. z dnia [...] nr [...] II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego E. S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu (...( E.S. złożył wniosek o przyznanie płatności za rok 2007r. płatności do gruntów rolnych na częściowo wypełnionym druku doręczonym rolnikowi przez biuro Agencji MiR. Pismem z dnia (...( Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu P. i Miasta S. z siedzibą w S. wezwał stronę do, min. usunięcia braków we wniosku o przyznanie płatności poprzez dołączenie 4 załączników graficznych dla wymienionych tam działek w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie tych płatności bez rozpoznania w całości lub części. Pismem z dnia (...( Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu P. i Miasta S. z siedzibą w S. poinformował rolnika o pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bez rozpoznania w części dotyczącej 4 działek, w której nie zostały usunięte braki w postaci dołączenia załączników graficznych. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu P. i Miasta S. z siedzibą w S. decyzją z dnia (...( na podstawie art. 5 ust.1, art. 7 ust. 1 i art. 19 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowych /Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm./, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm./, odmówił E.S. przyznania płatności do gruntów rolnych za rok 2007: jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej krajowej płatności bezpośredniej do powierzchni upraw innych roślin. Z decyzji wynika, że odmowa przyznania przedmiotowych płatności uzasadniona była niespełnieniem warunku posiadania przez rolnika działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. W dniu (...( Organ wystosował do strony wezwanie do usunięcia braków w złożonym wniosku, które zostało odebrane przez rolnika w dniu (...(. Z powodu nieusunięcia braków przez stronę działki 51/2, 147, 151/4 i 146/3 zostały wykluczone z płatności. Powierzchnia zgłoszona we wniosku o przedmiotowe płatności na rok 2007 wynosiła 0,81 ha. W myśl z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, rolnikowi przysługuje płatność na będące w jego posiadaniu grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 143b str. 4 zdanie drugie Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 / Dz. Urz. UE L 270 z 21 października 2003r., str. 1 ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, tom 40, str. 269 ze zm./, jeżeli posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej nieokreślona dla Rzeczypospolitej w załączniku XX do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004, tj. 1 ha. Ponadto w art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej rolnikowi, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej przysługują płatności uzupełniające. Wobec powyższego, organ stwierdził, że płatności bezpośrednie rolnikowi się nie należą. E.S. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym podał, że nie otrzymał przedmiotowych załączników graficznych razem z wnioskiem od Agencji. Dostał jedynie mapki pomocnicze nie na swoje nazwisko. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia (...( na podstawie art. 64 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm./, art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej / Dz. U. z 2007r., Nr 35, poz. 217 ze zm./ w związku z art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej / Dz. U. Nr 44, poz. 262/, art. 12 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników /Dz. U. L 141 z 30 kwietnia 2004r. str.22/ po rozpoznaniu odwołaniu E.S. od decyzji z dnia (...( Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu P. i Miasta S. z siedzibą w S., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ przytoczył zaistniały stan faktyczny i wskazał, że organ I instancji działał prawidłowo. Rolnik nie uzupełnił braków wniosku po wezwaniu go przez organ I instancji, wobec czego część wniosku pozostawiono bez rozpoznania. Zdaniem Organu, w przypadku zagubienia bądź nieotrzymania załączników graficznych wraz z wnioskiem spersonalizowanym istnieje możliwość wydrukowania takich materiałów w biurze powiatowym Agencji. Załączenie do w/w wniosku załączników jest ważne, gdyż zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, materiał graficzny przekazany rolnikowi przez Agencję wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Materiał ten stanowi podstawę przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, jest jego integralną częścią. Wobec nieusunięcia braków wniosku, tj. niezłożenia przedmiotowych załączników, powierzchnia rozpatrywana o przyznanie płatności na rok 2007 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 0,81 ha, co zgodnie z art. 7 ust.1 pkt 1 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej nie spełniło warunku posiadania przez rolnika działek rolnych o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Producent rolny podpisał wniosek o przyznanie przedmiotowych płatności w sekcji VIII - oświadczenie, że znane są mu zasady przyznawania tych płatności oraz pomocy finansowej. Organ wskazał, że postępowanie o przyznanie płatności wszczynane jest na wniosek producenta, który określa zakres swoich żądań. E.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na powyższą decyzję. Wskazał, że jest ona dla niego krzywdząca, bowiem nie dostał od Organu żadnych załączników graficznych. Podał, iż dzwonił do biura Agencji po otrzymaniu wezwania o uzupełnienie braków wniosku poprzez złożenie załączników graficznych z wiadomością, że ich nie otrzymał i dostał odpowiedź, iż wniosek zostanie przekazany do rozpoznania bez nich. Podał, że Organ mógł sobie sam zrobić wydruk tych załączników. Wskazał, że podobna sytuacja miała miejsce z wnioskiem za 2008 rok. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 29 lutego 2008r. o zmianie ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej oraz ustawy o opłacie skarbowej / Dz. U. Nr 44, poz. 262/, do postępowań w sprawach przyznania płatności lub płatności cukrowej, o których mowa w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy z dnia 25 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów ornych i płatności cukrowej / Dz. U Nr 35, poz. 217 ze zm./. W myśl z art. 25 ust. 1 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, rolnik składa wnioski w sprawach dotyczących płatności, płatności cukrowej i zgody, o której mowa w art. 28 ust. 1, na formularzach opracowanych i udostępnionych przez Agencję. Agencja przesyła formularz oraz materiał graficzny, o których mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia nr 1782/2003, rolnikowi, który złożył wniosek o przyznanie płatności w poprzednim roku (ust. 2). W przypadku, o którym mowa w ust. 2, rolnik składa kolejny wniosek o przyznanie płatności na formularzu przesłanym przez Agencję i dołącza do niego przesłany przez Agencję materiał graficzny (ust. 3). Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać wnioski, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem płatności lub płatności cukrowej, zawarcie we wnioskach danych niezbędnych do prawidłowego przyznania płatności lub płatności cukrowej oraz przepisy Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 (ust. 6 w/w ustawy – rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej / Dz. U. Nr 46, poz. 310/ ). Również art. 12 ust. 2 i 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, z późn. zm.), określa, wstępnie zadrukowane formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 powinny zawierać identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 z wyszczególnieniem na płatności z tytułu odłogowania oraz innych płatności oraz w celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d), zawierają informacje na temat maksymalnego kwalifikującego się obszaru przypadającego na działkę referencyjną dla celów systemu płatności jednolitych. Ponadto, materiał graficzny przekazany rolnikowi, zgodnie z tymi samymi przepisami, wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Wobec powyższego, obowiązkiem Agencji było dostarczenie rolnikowi, który w ubiegłych latach składał wnioski o przedmiotowe płatności, wniosku wraz z materiałem graficznym, zaś obowiązkiem rolnika ich złożenie po naniesieniu odpowiednich informacji. W niniejszej sprawie widać, że wniosek o przyznanie przedmiotowych płatności zawarty w aktach był częściowo wypełniony pismem maszynowym, na stronie pierwszej wniosku wskazano w części IV polu 10-załączniki, że są 3 materiały graficzne, zaś w części V pole 11-uwagi-podano, iż nie dostarczono załączników graficznych. Na stronie drugiej wniosku w części VI- pismem maszynowym wymieniono 4 działki o nr 146/3, 147, 151/4 i 51/2- skarżący dopisał działkę nr 17, którą w 2006r. wydzierżawił. W tabelarycznym zestawieniu powierzchni kwalifikowanych w ramach poszczególnych działek ewidencyjnych podano cztery działki o nr 146/3, 147, 151/4 i 51/2 i zaznaczono, że w stosunku do nich wygenerowano 4 załączniki graficzne. Powyższe świadczy, że jest to wniosek przesłany skarżącemu przez Agencję na podstawie art. 25 ust. 2 w/w ustawy. W wezwaniu o usunięciu braków wniosku, Organ domagał się od rolnika dostarczenia 4 załączników graficznych dla działek o nr 146/3, 147, 151/4 i 51/2 pod rygorem pozostawienia całości lub części wniosku bez rozpoznania. Sąd uznał, że skoro w odwołaniu od decyzji skarżący kwestionował dostarczenie mu załączników graficznych, Organ winien tę kwestię wyjaśnić, Tym bardziej, że jak wyżej wskazano na str. 1 wniosku podano liczbę 3 załączników graficznych, mimo wymienienia 4 działek oraz 4 działek w zestawieniu tabelarycznym. Obowiązkiem Organu jest dostarczenie rolnikowi częściowo wypełnionego wniosku wraz z odpowiednią liczbą załączników. Dopiero po ich dostarczeniu może wzywać stronę o uzupełnienie wniosku poprzez ich złożenie pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania części lub całości wniosku. Pismo o pozostawieniu części wniosku bez rozpoznania doręczono stronie razem z decyzją o odmowie przyznania przedmiotowych płatności. Przedmiotowe pismo zakończyło sprawę w części wniosku na podstawie art. 64 § 2 Kpa i w związku z tym Organ nie wydawał w tym przedmiocie decyzji o odmowie przyznania przedmiotowych płatności na skutek nie załączenia materiałów graficznych. Jednakże w ten sposób, Organ pozbawił stronę możliwości kontroli tego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny. W uchwale składu siedmiu sędziów SN z dnia 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, nr 19, poz. 702; OSP 2001, z. 1, poz. 12 z glosą B. Adamiak stwierdzono, że: "w każdym wypadku, gdy organ "pozostawia podanie bez rozpoznania" (art. 64 § 1 i 2 k.p.a.), osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa, polegające na bezczynności organu wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje na ogólnych zasadach skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która powinna być wniesiona z zachowaniem trybu określonego w art. 34 tej ustawy". Powyższa uchwała jest nadal aktualna, obecnie strona w razie pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania może podjąć obronę przed bezczynnością, składając zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1Kpa), a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego (t.5 do art. 65, str. 360, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak i inni, wydanie 6, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004). Z uwagi, że pozostawienie części wniosku bez rozpoznania determinuje treść zaskarżonej decyzji o odmowie przyznania przedmiotowych płatności, Sąd zobligowany był do zajęcia się kwestią braków załączników graficznych. Organ administracyjny winien wyjaśnić kwestię związaną z doręczeniem stronie w/w załączników. Gdyż dopiero prawidłowe doręczenie stronie materiałów graficznych w odpowiedniej ilości decyduje o dalszym właściwym postępowaniu Organu. Organ, który nie wypełnia ciążącego na nim obowiązku doręczenia właściwej ilości załączników nie może w trybie art. 64 § 2 Kpa wzywać strony o uzupełnienie wniosku o te załączniki, a później stosować trybu pozostawienia wniosku bez rozpoznania wobec niedostarczenia tych materiałów. Zgodnie z art. 7 Kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 Kpa). Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek ( art. 9 Kpa). Zdaniem Sądu, organ administracyjny naruszył wyżej wskazane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto wskazać, należy iż zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, rolnikowi przysługuje płatność bezpośrednia na będące w jego posiadaniu grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 143b ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) utrzymuje wszystkie grunty rolne zgodnie z normami; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, o której mowa w art. 143b ust. 1 rozporządzenia nr 1782/2003, zwanej dalej "jednolitą płatnością obszarową", przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu; 2) roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych; 3) innych roślin ( art. 7 ust. 2 w/w ustawy). W niniejszej sprawie skarżący zgłosił do przedmiotowych płatności działki o powierzchni 9,41 ha, wobec czego uprawniony był do wystąpienia z wnioskiem o te płatności. Areał ziemi będący w jego posiadaniu nie uległ zmianie, pomimo "wykluczenia" części działek z płatności na skutek braku załączników graficznych. Organ nie powinien podawać w zaskarżonej decyzji, że na skutek braku posiadania przez rolnika działek rolnych o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha nie zostały mu przyznane przedmiotowe płatności, bowiem w posiadaniu rolnika były działki powyżej 9 ha. Organ winien przytoczyć, m.in. art. 43 ust. 1 i 44 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), które wskazują, że odpowiednie płatności należą się na kwalifikowany jeden hektar, zgodnie z załącznikiem nr XX do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004, str. 1, z późn. zm.). Odnośnie zarzutu skarżącego o możliwości ponownego wydrukowania materiałów graficznych samodzielnie przez Agencję, wyjaśnić należy, iż faktem jest, że przedmiotowe materiały drukowane są przez Organ i obowiązkiem Organu jest ich dostarczenie rolnikowi, jednakże obowiązkiem rolnika jest ich złożenie po naniesieniu na nich odpowiednich informacji. Odnośnie zarzutu skarżącego o doręczeniu mu przez Agencję materiałów graficznych na inne nazwisko, został on wyjaśniony przez Sąd na rozprawie, stronie dostarczono wraz z częściowo wypełnionym wnioskiem, instrukcję wypełnienia wniosku z przykładowym materiałem graficznym. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Organ wyjaśni kwestię doręczenia stronie odpowiedniej ilości materiałów graficznych i wyda stosowne orzeczenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd stosownie do art. 145 ust. 1 pkt 1 lit.c oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.