I SA/Sz 539/09

PostanowienieWSA w Szczecinie2009-08-10

Skład orzekający: Aleksandra Jawoszek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ nie udowodniła, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Koszty sądowe w kwocie 100 zł nie przekraczają możliwości płatniczych rodziny, a skarżąca nie przedstawiła kompletnych dowodów dotyczących dochodów swoich i małżonka, a także nie wykazała wszystkich posiadanych rachunków bankowych.
Stan faktyczny
Skarżąca R.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżąca oświadczyła, że jest na urlopie wychowawczym, nie osiąga stałych dochodów i sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem. Wnioskodawczyni nie przedstawiła jednak kompletnych dowodów dotyczących dochodów małżonka, wszystkich posiadanych rachunków bankowych oraz innych wydatków rodziny, powołując się na rozdzielność majątkową.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 sierpnia 2009 r. wniosku R.B.o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym Skarżąca R.B. wraz ze skargą na wyżej wymienione postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Zgodnie z Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lipca 2009 r. wpis od skargi w niniejszej sprawie został ustalony w kwocie 100 zł. Z uzasadnienia wniosku, złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika co następuje. R.B. oświadczyła, że w chwili obecnej jest na urlopie wychowawczym, bez prawa do wynagrodzenia, nie osiąga stałych dochodów. Sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem. W gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje mąż skarżącej i małoletnia córka. Skarżąca jest właścicielką działki rolnej o łącznej powierzchni poniżej 1 ha w miejscowości T.; innego majątku nieruchomego, jak i wartościowym rzeczy ruchomych skarżąca nie wykazała, ani też, że zgromadziła zasoby pieniężne (oszczędności, papiery wartościowe, itp.). Natomiast małżonek skarżącej, jest właścicielem działki rolnej w miejscowości T. o powierzchni ok. 0,3 ha, a także własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego o pow. 74 m kw. w S. oraz budynku przy ul. [...] w K. (w ramach majątku odrębnego). Skarżąca oświadczyła, że z mężem zawarła umowę rozdzielności majątkowej, nie przedstawiając jej odpisu. W rubryce formularza, dotyczącej dochodów, skarżąca podała, że nie uzyskuje żadnych dochodów, a jej mąż z umowy o pracę otrzymuje [...] brutto. Wykonując wezwanie z dnia 15 lipca 2009 r., do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, skarżąca oświadczyła, że zamieszkuje u męża w K. w budynku, obciążonym hipoteką w związku z kredytem na jego zakup. Wskazała też, że we wrześniu 2008 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej; na dzień złożenia oświadczenia firma przyniosła dochód w kwocie [...]. Skarżąca przedłożyła rachunki związane z utrzymaniem rodziny z ostatnich dwóch miesięcy za energię elektryczną, za gaz, czynsz na łączną kwotę 750,45 zł, oświadczyła także, że wydatki na mieszkanie ponosi mąż. W zeznaniach podatkowych za 2008 r. (PIT 36L, PIT/B), skarżąca zadeklarowała przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie [...], koszty uzyskania przychodów [...], stratę w kwocie [...], a w PIT 37 – przychody ze stosunku pracy w kwocie [...], z działalności wykonywanej osobiście w kwocie [...], łączne koszty uzyskania tych przychodów w kwocie [...], a także łączny dochód w kwocie [...]. Przedłożono także dwie roczne informacje o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT 11) za 2008 r., z których wynika, iż skarżąca w 2008 r. była zatrudniona w "O" SA w W., a także w "U" w S. Dodatkowo skarżąca oświadczyła, że na dzień 28 lipca 2009 r. nie jest już pracownicą "U". Skarżąca nadesłała także elektroniczne zestawienie operacji na rachunku bankowym w Banku za okres od 28 stycznia 2009 r. do 29 lipca 2009 r. (rachunek o nr [...]), z którego wynika saldo końcowe operacji wykonanych w tym okresie w kwocie [...], a wśród tych operacji comiesięczne przelewy przychodzące od "O" SA z tytułu wynagrodzenia w kwocie [...] (ostatni z 30 czerwca 2009 r.), a także z tytułu wystawionych przez skarżącą rachunków, wpłynęły od ww. firmy środki pieniężne w miesiącu lutym 2009 r. na kwotę [...] zł, w kwietniu 2009 r. na kwotę [...], w maju 2009 r. na kwotę [...], w lipcu na kwotę [...]. Skarżąca w miesiącu kwietniu uzyskała pomoc materialną od pracodawcy – "U" w kwocie [...], a w miesiącu maju jej konto zostało zasilone na kwotę [...] (przelew od osoby fizycznej). Ponadto z powyższego rachunku dokonywała zasilenia swojego innego konta bankowego o nr [...]; w miesiącu lutym łączna kwota tych przelewów to [...], w marcu [...], w maju [...], a w czerwcu [...]. Odpowiadając na zobowiązanie referendarza sądowego do przedłożenia dokumentów dotyczących m.in. wysokości dochodów małżonka (rocznego zeznania podatkowego za 2008 r., wyciągów z rachunków bankowych, zaświadczenia pracodawcy o wysokości wynagrodzenia), skarżąca wskazała, że zawarła z mężem intercyzę małżeńską, jednocześnie prosząc o informację czy ww. dokumenty wobec rozdzielności majątkowej są konieczne i czy mają znaczenie w sprawie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 w/w ustawy). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Przypomnieć należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Każdy zatem, kto wszczyna postępowanie sądowe, powinien liczyć się z koniecznością opłacenia kosztów sądowych, a co za tym idzie tak planować swój budżet, aby wygospodarować kwotę konieczną do ich uiszczenia. Podkreślenia także wymaga fakt, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Skarżąca nie wykazała, że spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania prawa pomocy, a odmowa uwzględnienia jej wniosku nie pozbawi jej prawa do sądu. Biorąc pod uwagę przede wszystkim okoliczność, iż koszty sądowe na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu od skargi w kwocie 100 zł, należało przyjąć, że skarżącą stać jest na uiszczenie takich kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania trzyosobowej rodziny, składającej się z dwóch osób dorosłych i małoletniego dziecka. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżąca została wezwana do nadesłania określonych w wezwaniu dokumentów źródłowych, dotyczących sytuacji materialnej jej oraz rodziny i zobowiązania tego nie wykonała należycie. Nie potwierdziła wysokości dochodów małżonka (wykazanych w kwocie [...]), powołując się na rozdzielność majątkową. Nie przedłożyła zaświadczenia jego pracodawcy, zeznania podatkowego za 2008 r., wyciągów z jego rachunków bankowych. W sytuacji nieprzekazania dowodów, potwierdzających brak możliwości płatniczych w stosunku do całej rodziny, nie można wniosku strony uwzględnić. Jak wynika bowiem z utrwalonego już orzecznictwa sądów administracyjnych, decydując o przyznaniu prawa pomocy, należy brać pod uwagę również możliwości finansowe współmałżonka i osób zobowiązanych do alimentacji. Małżonkowie mają obowiązek wzajemnej pomocy w ponoszeniu kosztów sądowych, a obowiązek ten istnieje niezależnie od istniejącego między nimi ustroju małżeńskiego. Pozostawanie wnioskodawczyni we wspólnym gospodarstwie domowym ze współmałżonkiem, usprawiedliwia ocenę możliwości płatniczych w odniesieniu do sytuacji majątkowej całej rodziny. Co więcej, zgodnie z orzecznictwem, nawet separacja faktyczna małżonków nie wyklucza dokonywanie takiej właśnie oceny. Jako niepełne należy również ocenić oświadczenie skarżącej o ponoszonych wydatkach, wskazała bowiem jedynie na stałe opłaty związane z mieszkaniem, pomijając zupełnie pozostałe koszty utrzymania trzyosobowej rodziny, a w tym małoletniego dziecka. Ponadto skarżąca pominęła w złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczeniu na formularzu PPF okoliczność, że pomimo pozostawania na urlopie wychowawczym, prowadzi działalność gospodarczą (od września 2008 r.), dopiero w dodatkowym oświadczeniu wskazała, że uzyskała z tego tyłu dochód w kwocie [...] (a za 2008 r. w PIT 36L zadeklarowała stratę w kwocie [...]). Poza tym analiza przedłożonych dokumentów budzi istotne wątpliwości co do kompletności podawanych danych o uzyskiwanych dochodach (nawet tych nie stałych). Mianowicie z wyciągów z posiadanego rachunku bankowego wynika, że skarżąca w okresie od stycznia 2009 r. do lipca 2009 r. uzyskiwała wynagrodzenie w kwocie ok. [...] z tytułu zatrudnienia w Spółce kapitałowej zajmującej się doradztwem finansowym i działalnością kredytową ("O" S.A. w W.), a także otrzymywała od tej firmy w powyższym okresie przelewy pieniężne na znaczne kwoty (w lutym 2009 r. kwotę [...], w kwietniu 2009 r. kwotę [...], w maju 2009 r. kwotę [...], w lipcu kwotę [...]), co świadczy o tym, że na urlopie wychowawczym uzyskuje dochody. Jak wynika z powyższego, pomimo twierdzenia o braku stałych dochodów, skarżąca dysponuje jednak znacznymi środkami pieniężnymi, które przekraczają wysokość wpisu od skargi. Dodatkowo szczegółowa analiza wyciągu z konta bankowego prowadzonego w Banku prowadzi do wniosku, że skarżąca jest posiadaczem również innego konta bankowego (jego numer wymieniony został wyżej), na które dokonuje przelewów, a którego nie wykazała pomimo wezwania w tym zakresie. Biorąc pod uwagę powyższe, a także wysokość wpisu od skargi, jak i to, iż małżonek skarżącej posiada majątek w postaci nieruchomości budynkowej w K., ale i mieszkanie w S., które stanowi przecież potencjalne źródło uzyskania dodatkowych dochodów (małżonkowie w nim nie zamieszkują), należy stwierdzić, że rodzina ma zabezpieczone podstawowe potrzeby życiowe i obiektywnie oceniając sprawę, ma możliwości płatnicze. Jeśli nawet skarżąca – jak wynika z jej oświadczeń, a czego zgromadzone dokumenty nie potwierdzają - nie jest w stanie sama zdobyć środków na koszty sądowe to może zwrócić się do swoich bliskich o pomoc. W tym miejscu warto też przytoczyć pogląd przyjęty w orzecznictwie i adekwatny na gruncie niniejszej sprawy, iż sam fakt ewentualnej niechęci skarżącej do zwrócenia się do współmałżonka o pomoc finansową, nie pozwala stwierdzić, by obiektywnie nie mogła ona ponieść kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło