I SA/Sz 543/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Sędziowie Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi B. K. i B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 29 grudnia 2014 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 23 lutego 2015 r. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 29 grudnia 2014 r. w sprawie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego u na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Prezydenta Miasta z dnia 6 listopada 2014 r., dotyczącego zaległości (koszty egzekucyjne na łączną kwotę [...] zł) zobowiązani wnieśli zarzuty, na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6 i pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm. - dalej zwaną: "u.p.e.a."),w których podnieśli, że w niniejszej sprawie organ zaniechał doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a., co czyniło zasadnym zarzut z art. 33 pkt 7 u.p.e.a. Po drugie organ naruszył art. 33 ust. 1 pkt 3 u.p.e.a., ponieważ określenie egzekwowanego obowiązku przez Gminę Miasto wobec [...] było niezgodne z treścią wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w u postanowienia z dnia 24 lipca 2014 r., które jako stronę i zobowiązanego wskazywało Gminę Miasto . Wystawienie tytułu i uznanie jako zobowiązanych [...] było w ocenie wnoszących całkowicie niezasadne i naruszało art. 33 ust. 1 pkt 4 u.p.e.a. Wskazując na powyższe, podniesiono, że niemożliwym i niezasadnym, a przede wszystkim niedopuszczalnym było prowadzenie egzekucji wobec zobowiązanych [...] na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 6 listopada 2014 r. Pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w wezwał Prezydenta Miasta jako wierzyciela do wskazania stanowiska w powyższej sprawie. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r. Prezydent Miasta uznał zarzuty wniesione przez zobowiązanych za nieuzasadnione. Uzasadniając swoje stanowisko, wierzyciel powołując się na regulację zawartą w § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz.U.2014.1494 ze zm.), podniósł, że egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy kosztów egzekucyjnych. W związku z tym zarzut z art. 33 ust. 1 pkt 7 u.p.e.a. nie zasługiwał na uwzględnienie. W odniesieniu do pozostałych zarzutów, w ocenie wierzyciela, również nie znajdowały one uzasadnienia. Organ wskazał na ogólną zasadą zawartą w art. 64c u.p.e.a., zgodnie z którą koszty egzekucyjne obciążają zobowiązanego. Jak podniósł dalej, wnoszący zarzuty posiadają zaległości z tytułu podatku od środków transportowych na kwotę główną [...] zł (na dzień 29 grudnia 2014 r.). Zobowiązani nie wywiązują się z obowiązków ciążących na nich z mocy przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nie regulują należnych organowi zaległości. W związku z tym Prezydent Miasta będąc wierzycielem w sprawie podejmuje wszelkie możliwe kroki, mające na celu wyegzekwowanie posiadanych przez wnoszących zarzuty zaległości. W tym celu w dniu 25 marca 2014 r. Prezydent Miasta wniósł o egzekucję z nieruchomości gruntowej położonej w [...]stanowiącej własność [...] na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej. Z uwagi na treść art. 27c u.p.e.a., zgodnie z którym, jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku zobowiązanego i jego małżonka, tytuł wykonawczy wystawia się na oboje małżonków, organ podatkowy sporządził oraz skierował do egzekucji tytuły wykonawcze wystawione na obojga małżonków. Z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, w celu możliwości prowadzenia egzekucji z nieruchomości, wierzyciel zobligowany był do wycofania tytułów wystawionych na [...], aby ponownie wszcząć egzekucję na obojga małżonków. Dotychczas prowadzone postępowanie egzekucyjne zrodziło konieczność uiszczenia kosztów egzekucyjnych w łącznej wysokości [...] zł. Wierzyciel uiścił należne Naczelnikowi Urzędu Skarbowego na podstawie postanowienia z dnia 24 lipca 2014 r. koszty egzekucyjne. Jednocześnie wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy z dnia 6 listopada 2014 r. celem wyegzekwowania ww. kosztów egzekucyjnych od zobowiązanych. Organ podatkowy nie zaniechał zatem dochodzenia należnego mu podatku od środków transportowych, lecz zmuszony był podjąć inne działania zmierzające do skutecznej egzekucji z majątku zobowiązanych. Z orzeczeniem tym nie zgodzili się skarżący i wnieśli na nie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Po rozpoznaniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w opisanym na wstępie postanowieniem utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji, uznając, że będące przedmiotem zaskarżenia postanowienie organu I instancji wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz interesem strony. Po przytoczeniu obowiązujących w sprawie przepisów prawa, organ odwoławczy wyjaśnił w pierwszej kolejności, że rozpatrzenie zarzutów egzekucyjnych następuje w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów kodeksu administracyjnego i w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Łączenie czy mieszanie obu procedur nie jest dopuszczalne stąd też zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej, jako całkowicie chybione, nie mogły zostać wzięte pod uwagę przy rozpatrywaniu zażalenia. Następnie organ odwoławczy przywołał, za organem I instancji, § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, uznając zarzut dotyczący braku doręczenia upomnienia za nieuzasadniony albowiem obowiązku takiego wierzyciel nie miał. Kolegium nie podzieliło także drugiego z zarzutów obejmującego błąd co do osoby zobowiązanego. Po przytoczeniu przepisu art. 64c § 1 u.p.e.a. oraz orzecznictwa sądowoadministracyjnego, organ wskazał, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, zobowiązany ponosi całkowitą odpowiedzialność za koszty egzekucyjne powstałe w wyniku prowadzonej egzekucji administracyjnej. W przypadku zaś kiedy nie jest on w stanie uiścić powstałych kosztów egzekucyjnych, z uwagi choćby na bezskuteczność egzekucji, czy też konieczność jej umorzenia spowodowaną koniecznością wystawienia tytułu wykonawczego na małżonka zobowiązanego, koszty te uiszczane są przez wierzyciela. Zasadność tej regulacji nic może budzić wątpliwości, gdyż cale postępowanie egzekucyjne i związana z nim konieczność funkcjonowania organów egzekucyjnych jest następstwem uchylania się zobowiązanego od wykonywania nałożonych na niego obowiązków. Obowiązek uiszczenia kosztów postępowania egzekucyjnego podlega egzekucji administracyjnej. Egzekucja ta prowadzona jest bez potrzeby wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie obciążenia zobowiązanych kosztami egzekucji administracyjnej. Koszty te są bowiem ustalone w drodze postanowienia organu egzekucyjnego, zaś obowiązek ich uiszczenia przez zobowiązanego wynika z mocy prawa. Odnosząc się do zarzuconych uchybień Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaznaczało, iż zgodnie z art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym ponieważ w postępowaniu egzekucyjnym nie ma możliwości podnoszenia zarzutów merytorycznych co do zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem wykonawczym prowadzącym do wykonania obowiązku nałożonego w decyzji administracyjnej. Orzeczenie będące podstawą egzekucji posiada swój własny tryb odwoławczy, w którym możliwe jest podnoszenie zarzutów merytorycznych i kwestionowanie obowiązku stwierdzonego w tym orzeczeniu. Powoduje to, iż podnoszone przez skarżących zarzuty natury merytorycznej nie mogły zostać wzięte pod uwagę. Kolegium nie dopatrzyło się także naruszenia przez organ I instancji art. 33 ust. 1 pkt 3, pkt 4, pkt 6, pkt 7 i art. 35 u.p.e.a., uznając, iż brak było podstaw do przyjęcia, iż doszło do określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, albowiem dochodzona należność wynikała z postanowienia o kosztach egzekucyjnych wydanych przez organ egzekucyjny - Naczelnika Urzędu Skarbowego Podnoszone przez skarżących zarzuty naruszenia art. 59 ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 7 u.p.e.a. nie znalazły potwierdzenia w przepisach prawa. Kolegium podkreśliło przy tym, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawierają wskazanych przepisów. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, organ odwoławczy podniósł, iż odwołujący nie wskazali w jaki sposób organ I instancji naruszył art. 6, 7, 8, 9, 11, 28, 35 ust. 3, 77 i 80 z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2012 r., poz. 267 ze zm. – zwana dalej: "k.p.a.") bowiem samo zacytowanie przepisów było niewystarczające do uznania, iż zostały one w jakiś sposób naruszone. Przeprowadzona przez Kolegium analiza akt sprawy nie wykazała naruszenia przez organ zasad ogólnych postępowania czy też innych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego a postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji odbyło się w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego i nie dostrzeżono w nim żadnych uchybień. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia organu II instancji i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz umorzenie przedmiotowego postępowania administracyjnego w całości. Dodatkowo skarżący zawnioskowali o: - przeprowadzenie dowodu z postanowienia z dnia 24 lipca 2014 r. na kwotę [...] zł wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, który postanowił obciążyć wierzyciela Gminę Miasto kosztami prowadzonego postępowania egzekucyjnego (postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 maja 2014 r.) prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] na okoliczność jak w uzasadnieniu skargi; - przeprowadzenie dowodu z postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. na kwotę [...] zł, który obciążył wierzyciela Gminę Miasto kosztami prowadzonego postępowania egzekucyjnego (postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...]z dnia 2 maja 2014 r.) prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...] na okoliczność jak w uzasadnieniu skargi; - uchylenie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 6 listopada 2014 r. w całości. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucili naruszenie: 1. niewłaściwą ocenę zebranego materiału w sprawie oraz brak szczegółowego wyjaśnienia sprawy w całości; 2. naruszenie przepisów art. 33 ust. 1 pkt 3, pkt 4, pkt 6, pkt 7, art. 35 oraz art. 59 ust. 2, art. 59 ust. 3, art. 59 ust. 4, art. 59 ust. 7 u.p.e.a.; 3. naruszenie przepisów art. 6, 7, 8, 9, 11,28 ,35 ust. 3, art. 77, art. 80.k.p.a. 4. naruszenie przepisów art. 120,121,122,124, 139 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - art. 121 O.p. poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych; - art. 122 w związku z art. 187 § 1 O.p. poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; - art. 210 4 O.p. poprzez bezprawne odrzucenie dowodów wniesionych przez skarżącą w postępowaniu odwoławczym. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż nie zostało im doręczone upomnienie oraz, że nie mogą być obciążeni kosztami prowadzonego wcześniej postępowania egzekucyjnego, gdyż postanowienie o kosztach postępowania egzekucyjnego wskazuje jako podmiot zobowiązany do ich uiszczenia wierzyciela – Gminę Miasta . Podnieśli, iż nie jest możliwe wszczęcie egzekucji na podstawie zaskarżonego tytułu wykonawczego, albowiem nie została wydana decyzja administracyjna poprzedzająca wydanie rzeczonego tytułu. Mając powyższe na uwadze, postępowanie w stosunku do skarżących powinno zostać umorzone z uwagi na to, że egzekwowany obowiązek z tytułu kosztów nie jest w stosunku do nich wymagalny i został określony wobec skarżących niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w u dnia 24 lipca 2014 r., co potwierdza, iż w sprawie zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego, którym w tym przypadku jest Gmina Miasto . Powyższe świadczy także o naruszeniu przepisów postepowania w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.,), zwaną p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga jest zasadna, choć nie wszystkie jej zarzuty należało uznać za słuszne. Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w sytuacji gdy organ egzekucyjny wydał postanowienie o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 64c § 4 u.p.e.a w związku z umorzeniem postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela, wierzyciel może wystawić na objęte tym postanowieniem koszty egzekucyjne tytuł wykonawczy, tym razem obciążając nimi zobowiązanego na podstawie art. 64c § 1 u.p.e.a. Rozstrzygając powyższe zagadnienie należy przywołać treść art. 64c § 1 i 4 u.p.e.a., w których przepis ten stanowi, że: "§ 1 opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2-4, obciążają zobowiązanego. § 4 wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 4b oraz art. 64e § 4a". Zastrzeżenie z art. 64c § 4 u.p.e.a. nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie, jako że przepis § 4b dotyczy nieściągniętych wydatków egzekucyjnych, poniesionych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego, natomiast zastrzeżenie z art. 64e § 4 u.p.e.a. dotyczy umorzenia kosztów powstałych w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez organ wykonujący. Przytoczony powyżej art. 64c u.p.e.a. w § 1 zd. 2 statuuje zatem ogólną zasadę ponoszenia przez zobowiązanego kosztów egzekucyjnych. Jednak w tym samym zdaniu przepis ten przewiduje wyjątki od tej zasady wynikające z § 2-4. Art. 64c § 2 u.p.e.a. stanowi o obciążeniu wierzyciela kosztami w sytuacji, gdy tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające prowadzenie postępowania egzekucyjnego, natomiast § 3 dotyczy sytuacji wszczęcia i prowadzenia egzekucji niezgodnego z prawem, żadna z tych sytuacji nie występuje w rozpoznawanej sprawie. W przedmiotowej sprawie jednak podstawą prawną postanowienia organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego w u wydanego w dniu 24.07.2014 r. był art. 64c § 1 § 4 i § 7 u.p.e.a. W uzasadnieniu tego postanowienia zawarto treść odpowiadającą art. 64c § 4 u.p.e.a., wskazano bowiem, że: "wierzyciel jest zobowiązany do pokrycia kosztów egzekucyjnych, jeśli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego". Zatem w podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał na ogólną zasadę ponoszenia przez zobowiązanego kosztów egzekucyjnych oraz na przepis wyjątkowy stanowiący podstawę obciążenia kosztami egzekucyjnymi wierzyciela i rozstrzygnął o kosztach egzekucyjnych w ten sposób, że kosztami w kwocie [...] zł obciążył wierzyciela. Dla porządku jedynie wskazać należy, że art. 64c § 7 u.p.e.a. stanowi prawnoprocesową podstawę wydania postanowienia o kosztach postępowania egzekucyjnego. Postanowienie organu egzekucyjnego z dnia 24.07.2014 r. stanowi zatem rozstrzygnięcie o kosztach postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wymienionych w tym postanowieniu 18 tytułów egzekucyjnych w ogólnej kwocie [...] zł. Postanowienie to nie zostało przez wierzyciela zaskarżone. W tej sytuacji w ocenie sądu nie było dopuszczalnym obciążanie tymi samymi kosztami zobowiązanego, skoro postanowienie w przedmiocie kosztów już zapadło na podstawie wyjątkowego wobec zasady ponoszenia przez zobowiązanego kosztów postępowania egzekucyjnego przepisu art. 64c § 4 u.p.e.a. Obojętne jest przy tym z jakiego powodu zostało umorzone postępowanie egzekucyjne, najistotniejszym jest bowiem wydania już postanowienia w przedmiocie konkretnych kosztów postępowania egzekucyjnego. Wystawienie w takiej sytuacji przez wierzyciela tytułu wykonawczego obejmującego powyższe koszty jest postępowaniem prowadzącym do obejścia art. 64c § 4 u.p.e.a. i jak słusznie podnosi skarżący do wydania orzeczenia na treść którego zobowiązany w żaden sposób nie ma wpływu nie może dokonać kontroli prawidłowości ustalenia wysokości kosztów, gdyż w postanowienie o obciążeniu kosztami wierzyciela nie jest mu doręczane, nie może doprowadzić także do kontroli instancyjnej takiego postanowienia. W konsekwencji zatem uznać należało, że wystąpiła przesłanka z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. nieistnienia obowiązku, gdyż tytuł egzekucyjny [...] z dnia 6 listopada 2014 r., nie powinien być w ogóle wystawiony. Powyżej opisane postępowanie organów stanowi naruszenie zasady działania organów administracji publicznej na podstawie przepisów prawa wyrażonej w art. 6 k.p.a., który stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zarówno postanowienie wierzyciela z dnia 29 grudnia 2014 roku, jak i zaskarżone postanowienie zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, naruszenie to było tak istotne, że doprowadziło do wydania tych postanowień. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta uznając że oba te rozstrzygnięcia powinny zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej wskazać należy, że w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez organy administracji na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przepisy Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania. Stosownie bowiem do treści art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Orzeczenie o kosztach zapadło na podstawie art. 200 p.p.s.a., z którego wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na koszty poniesione przez skarżącego w rozpoznawanej sprawie wobec przyznania mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, złożyła się kwota wydatków poniesionych na koszt dojazdu na rozprawę w wysokości [...] zł.