I SA/Sz 55/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. i E. M. – wspólników spółki cywilnej PUH "C" s.c. L. E. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2005 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej uchylił w całości zaskarżoną odwołaniem podatnika decyzję organu I instancji i określił E.M. – prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą PUH "C" E M - zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za styczeń 2005 r. w kwocie [...] zł. Decyzja została doręczona w dniu 19 października 2010 r. pełnomocnikowi E.M. – adwokatowi [...]. Decyzja ta zawierała pouczenie o sposobie i terminie do jej zaskarżenia. Pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. L. M. i E. M. – wspólnicy spółki cywilnej PUH "C" L E M wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. decyzję organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi, jako złożonej po upływie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając ten wniosek Dyrektor Izby Celnej wskazał, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi Skarżącego E. M. w dniu 19 października 2010 r. – wobec tego, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 listopada 2010 r. Skarga została wniesiona natomiast w dniu 22 grudnia 2010 r. (wg daty stempla pocztowego placówki pocztowej Szczecinek 2, na kopercie z przesyłką). Organ podkreślił przy tym, że pełnomocnikiem Strony w toczącym się postępowaniu celnym był adwokat, a więc osoba posiadająca wiedzę o potrzebie dochowania szczególnej staranności przy reprezentowaniu mocodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wymienionej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie skarga wniesiona została po upływie - wskazanego powyżej - trzydziestodniowego ustawowego terminu do jej wniesienia, wobec czego - w odniesieniu do Skarżącego E. M. - podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast faktu, iż na skardze została odciśnięta pieczęć o treści: PUH "C" s.c. L E M i skarga została podpisana także przez L. M., stwierdzić należy, że Skarżąca L. M. nie była stroną postępowania podatkowego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego, a następnie przez Dyrektora Izby Celnej, którego przedmiotem było określenie E. M. – prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą PUH "C" E M - zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń, luty i marzec 2005 r. Zgodnie z art. 50 § 1 pkt 2 p.p.s.a., "uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny (...)", a w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z przepisów tych wynika zatem zasada, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest ostateczna decyzja wydana przez organ administracji publicznej, podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi jest jedynie podmiot, który był stroną postępowania administracyjnego, bowiem skarga może dotyczyć tylko "jego własnej sprawy" i to on był uprawniony do "wyczerpania środków zaskarżenia", w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, tj. – w przedmiotowej sprawie do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. Z akt administracyjnych sprawy bezspornie wynika, że stroną przedmiotowego postępowania prowadzonego przez organy administracji publicznej (celnej) był jedynie E. M. - prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PUH "C" E M Stroną tego postępowania nie była więc ani L. M., ani spółka cywilna PUH "C"s.c. L E M. W związku z tym uznać należy, że L.M.(ani ww. spółka cywilna) nie była uprawniona do wniesienia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej– dlatego w odniesieniu do L. M. skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).