I SA/Sz 550/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj i czerwiec 2014 r. p o s t a n a w i a: 1. oddalić wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, 2. odrzucić skargę. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (zwana dalej "Skarżącą"), pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj i czerwiec 2014 r. Pod skargą została umieszczona pieczęć o treści: "PREZES ZARZĄDU mgr inż. A. N." oraz odręczny podpis: "N.". Do skargi dołączono kopię dotyczącego Skarżącej odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego – według stanu na dzień 17 lutego 2016 r. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 3 czerwca 2016 r., pismem z 6 czerwca 2016 r., wezwano Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego jej skargi, przez nadesłanie aktualnego na dzień sporządzenia skargi z dnia 25 kwietnia 2016 r. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki lub pełnego odpisu z tego rejestru, celem ustalenia sposobu reprezentacji Spółki w tej dacie, gdyż nadesłany odpis KRS przedstawia stan na dzień 17 lutego 2016 r. W wezwaniu pouczono Skarżącą, że uzupełnienia wskazanego braku należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 3 czerwca 2016 r., wezwano Skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane powyżej - wezwanie oraz odpis zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 13 czerwca 2016 r. W dniu 14 czerwca 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Sądu wpłynęło pismo Skarżącej, zawierające wniosek o przedłużenie do dnia 11 lipca 2016 r. terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez przedstawienie aktualnego na dzień sporządzenia skargi odpisu z KRS, a odnośnie wezwania do uiszczenia opłaty sądowej wskazano, że do dnia 11 lipca 2016 r. zostanie złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Za pismem z dnia 5 lipca 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) spółka nadesłała urzędowy formularz PPPr wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz kopię odpisu aktualnego KRS wg stanu na dzień 4 lipca 2016 r. Postanowieniem z dnia 6 września 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 28 września 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone sprzeciwem orzeczenie referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Warunki formalne stawiane pismu reguluje zaś art. 46 p.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu poprzez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym, jak stanowi art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna (a taką jest Skarżąca) dokonuje czynności poprzez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika, kto piastuje funkcje w organie uprawnionym do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualny na dzień złożenia skargi. W razie niewykazania umocowania do działania w imieniu spółki przy pierwszej czynności w postępowaniu, przewodniczący - na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. - wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni. Natomiast niewykonanie w terminie ww. wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, doręczonemu Skarżącej na adres widniejący na kopercie, w której złożona została skarga – będący też adresem siedziby spółki wynikającym z KRS, strona nie przedłożyła wymaganego dokumentu, potwierdzającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej reprezentowania w terminie zakreślonym w wezwaniu z dnia 6 czerwca 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, termin na uzupełnienie przedmiotowego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 czerwca 2016 r. Natomiast, nadesłany jako załącznik do pisma z dnia 5 lipca 2016 r. odpis KRS nie może stanowić uzupełnienia braku formalnego skargi, gdyż został złożony z czternastodniowym uchybieniem terminu, zaś w żadnym piśmie Spółka nie wniosła o przywrócenie tego terminu. W tej sytuacji skarga, zgodnie z nakazem wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Bez wpływu na powyższe pozostać musi także okoliczność, że w dniu 14 czerwca 2016 r. (tj. przed upływem wyznaczonego terminu) Skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wskazać bowiem należy, że przewidziana w art. 84 p.p.s.a. instytucja przedłużenia terminu odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów nie może ulec przedłużeniu ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. Charakter terminu ustawowego ma właśnie termin do uzupełnienia braku formalnego skargi (przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a.). W konsekwencji, wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie mógł odnieść oczekiwanego przez stronę skutku. Z uwagi na powyższe, orzeczono w pkt 1 o oddaleniu wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a w pkt 2, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., o odrzuceniu skargi.