I SA/Sz 555/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 października 2009 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w [...]decyzją z dnia [...]po rozpoznaniu odwołania z dnia [...]roku utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...]numer [...] r., na podstawie której Naczelnik Urzędu Celnego w [...]określił [...]należne zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie [...]zł, oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie [...]zł oraz jej zwrotu z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]rok produkcji [...] o numerze nadwozia [...], W dniu [...].[...]złożył Naczelnikowi Urzędu Celnego w [...]deklarację uproszczoną [...], dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego, którego przedmiotem był samochód osobowy marki [...]rok produkcji [...], o numerze nadwozia [...] wyposażony w silnik o zapłonie iskrowym o pojemności skokowej [...]cm3. W deklaracji tej podatnik jako podstawę obliczenia podatku zadeklarował kwotę [...]zł., natomiast zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie [...]zł. Wraz z przedmiotową deklaracją Strona przedstawiła między innymi: umowę kupna sprzedaży samochodu z dnia [...]roku, niemiecki dokument rejestracyjny o numerze [...], zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...]z dnia [...]. W dniu [...]. Strona dokonała wpłaty wynikającej z deklaracji [...], kwoty [...]zł na konto Izby Celnej w [...]. Wnioskiem z dnia [...]. do którego załączona została m.in. korekta deklaracji [...], w której skorygowana kwota podatku akcyzowego wynosiła [...]zł Pan [...] zwrócił się o zwrot podatku akcyzowego w kwocie [...]zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, Naczelnik Urzędu Celnego w [...]decyzją nr [...]. odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego oraz określił [...]zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości [...]zł. Od powyższej decyzji Strona złożyła do Dyrektora Izby Celnej w [...]odwołanie, w którym zarzuciła organowi nienależyte ustalenie stanu faktycznego a co za tym idzie niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających wpływ na prawidłową ocenę stanu prawnego. Ponadto Strona wskazała w odwołaniu, iż organ pierwszej instancji naruszył również art. 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską poprzez jego błędną interpretację. Dyrektor Izby Celnej w [...]po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 19 lipca 2008 roku weszła w życie ustawa z dnia 9 maja 2008 roku o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745). Ustawą tą krajowy prawodawca uregulował zasady obliczania i zwrotu powstałej ewentualnej nadpłaty w podatku akcyzowym, uwzględniając tym samym tezy wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 roku w sprawie C-313/05 Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w Warszawie. Zgodnie z dyspozycją art. 9 ustawy jej przepisy stosuje się również do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia jej w życie. W związku z powyższym ustawa ta znalazła zastosowanie do przedmiotowego postępowania. Dalej organ wyjaśnił, iż zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym określone zostały w art. 3 ust. 1-3 przywołanej ustawy. Zatem nadpłatę stanowi różnica pomiędzy podatkiem zapłaconym w związku z jego wewnątrzwspólnotowym nabyciem a podatkiem zawartym w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju. Punktem wyjścia do ustalenia tej ceny jest średnia wartość rynkowa samochodu ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, a jeżeli miesiąc powstania obowiązku podatkowego nie jest możliwy do ustalenia - w miesiącu zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy z tytułu jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Dokonując analizy nadesłanych wraz z odwołaniem dokumentów, Dyrektor Izby Celnej w [...]zauważył, iż ustawodawca w art. 3 ust 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego zdefiniował średnią wartość rynkową, jako ustaloną wartość samochodu osobowego tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co pojazd nabyty wewnątrzwspólnotowo. Dyrektor Izby Celnej w [...]wykorzystał programy komputerowe służące do ustalenia wartości rynkowych pojazdów samochodowych: 1. Eurotax Informator Rynkowy Samochody Osobowe, wydawany przez EurotaxGlass"s Polska Sp. z o.o. 2. Info-Ekspert Katalog Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego wydawany przez "Info-Ekspert" Sp. z o.o., Z wyniku analizy akt sprawy przyjęto, iż Strona dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniu [...]roku. W miesiącu [...]. średnia cena zarejestrowanego w Polsce samochodu osobowego odpowiadającego parametrom samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez Stronę wyniosła odpowiednio [...]zł oraz 14[...]zł Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej w [...]za przeciętną cenę na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju, w dniu powstania obowiązku podatkowego przyjął kwotę [...]zł ustaloną na podstawie programu wydawnictwa Info-Ekspert, kierując się zasadą wedle której wszelkie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść strony. Mając na względzie stan techniczny samochodu organ podatkowy dokonując oceny wartości rynkowej tego typu pojazdów dokonał korekty wartości rynkowej ze względu na odnoszące się do stanu technicznego pojazdu zapisy znajdujące się w dokumentach zgromadzonych w przedmiotowej sprawie. Korekty tej dokonał ze względu na to, że w umowie kupna sprzedaży pojazdu z dnia [...]. znajduje się zapis w języku niemieckim z którego wynika, iż pojazd posiada uszkodzone: automatyczną skrzynię biegów oraz kompresor klimatyzacji. W odpowiedzi na wezwanie organu, Strona wyjaśniła, iż w dniu [...]r. nabyła używaną skrzynię biegów oraz używaną sprężarkę klimatyzacji na giełdzie samochodowej w Poznaniu, płacąc ogółem [...]zł. Strona poinformowała równocześnie, iż nie posiada jakichkolwiek dokumentów mogących potwierdzić zakup. Strona przedstawiła dodatkowo kopie dwóch faktur VAT z firmy [...]dotyczące zakupu usług za kwotę [...]zł (polegających na regulacji wybieraka dźwigni zmiany biegów i przeprowadzeniu drobnych konserwacji) oraz kwotę [...] (za regulację oraz zakup nowych części zamiennych w postaci prowadnicy powietrza i sprężyny). Organ odwoławczy nie dał wiary oświadczeniu złożonemu przez Stronę, odnośnie zakupu używanych części zamiennych w postaci skrzyni biegów oraz sprężarki klimatyzacji i postanowił skorygować wartość normatywną pojazdu jedynie o koszty, które zostały udokumentowane przez Stronę stosownymi rachunkami. Organ drugiej instancji przyjął, iż uszkodzenia, które zostały wskazane w umowie kupna sprzedaży zostały wyeliminowane poprzez naprawy wykonane w autoryzowanym serwisie m-ki [...] - firmie [...], a nie poprzez zakupu i wymianę skrzyni biegów i kompresora klimatyzacji. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w [...]skoro jak twierdzi podatnik, nabyte zostały na giełdzie samochodowej używane części w postaci skrzyni biegów i kompresora klimatyzacji, faktury dokumentujące naprawy zawierałyby również pozycje dotyczące wymiany i zainstalowania nowych urządzeń. Jednakże przedstawione przez Stronę faktury nie zawierały takich pozycji. Organ zatem nie dał wiary, iż podatnik we własnym zakresie zakupił i zamontował a następnie wykonał w serwisie samochodowym jedynie usługę polegającą na regulacji zamontowanych uprzednio przez siebie części. Dodatkowo organ zauważył, iż przedmiotowy pojazd został zakupiony w miejscowości [...] (leżącej [...] km od [...]) w dniu [...]. a następnie już w dniu [...]r. pojazd jako w pełni sprawny technicznie przeszedł przegląd techniczny i uzyskał "Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu" Uwzględniając zatem korekty obniżające wysokość średniej wartości rynkowej Dyrektor Izby Celnej w [...]– jako wartość pojazdu przyjął wartość [...]zł. Przyjęta wartość stanowi przeciętną cenę na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju i o takim samym stanie technicznym, w dniu powstania obowiązku podatkowego. Mając na względzie powyższe Dyrektor Izby Celnej w [...]wskazał, iż zapłacona przez podatnika kwota podatku akcyzowego określona decyzją nr [...]z dnia [...]. wyniosła [...]zł, czyli jest mniejsza od kwoty rezydualnego podatku akcyzowego zawartego w wartości rynkowej pojazdu podobnego ustalonej w wysokości [...]zł. Stąd też organ podatkowy drugiej instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania Strony i uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] nr [...] z dnia [...]. Pismem z dnia [...][...]złożył skargę na powyższą decyzję. Zaskarżonej decyzji zarzucił, iż jest ona niezgodna z prawem, gdyż narusza: * art. 187 §1 i art. 191 ordynacji podatkowej poprzez rozpatrzenie tylko części materiału dowodowego i to w sposób niewyczerpujący i nieobiektywny w szczególności w zakresie złożonych przez Stronę wyjaśnień, * art. 121 §1 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania obywateli do organów podatkowych, * art. 125 §1 Ordynacji podatkowej poprzez to, że została wydana po bardzo długim, roku okresie rozpoznania sprawy przez organ II instancji, W konsekwencji Skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w [...]z dnia [...]. wydaną w sprawie [...]przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Naczelnikowi Urzędu Celnego w [...]celem uwzględnienia wniosku Strony o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego. Dyrektor Izby Celnej w [...]w odpowiedzi na skargę nie podzielił stanowiska zaprezentowanego przez Skarżącego oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 1 i 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – (dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Stosownie do przepisu art.145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, sąd uchyla decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Sąd w niniejszej sprawie nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępie rozważań wskazać należy, że zasady określania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym, na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od 1 maja 2004 r. do 30 listopada 2006 r., zostały uregulowane w ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745) - dalej powoływanej jako ustawa o zwrocie nadpłaty. Ustawa weszła w życie z dniem 19 lipca 2008 r. i przepisy tej ustawy mają zastosowanie również do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejściem w życie tej ustawy (art. 9 ww. ustawy). W związku powyższym organy prawidłowo przyjęły, iż ustawa ta jest podstawą rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Wynikający z tej ustawy tryb wyliczania nadpłaty jest zgodny ze wskazaniami zawartymi w wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007 r. C-313/05. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o zwrocie nadpłaty, kwotę zwrotu nadpłaty określono jako różnicę między podatkiem akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego lub importu samochodu osobowego a podatkiem akcyzowym zawartym w cenie samochodu osobowego zarejestrowanego na terytorium kraju - nazywanego dalej samochodem porównywalnym. Przy czym podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego wynosi dla samochodów o pojemności skokowej silnika powyżej 2.000 cm- 13,6%. Aby wyliczyć podatek akcyzowy zawarty w cenie samochodu porównywalnego należy ustalić średnią wartość rynkową takiego samochodu, pomniejszoną o podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy zapłacony przy nabyciu takiego samochodu i do tak ustalonej wartości zastosować odpowiednią, ze względu na pojemność skokową silnika, stawkę akcyzy. Ustawodawca w art. 3 ust. 2 ustawy o zwrocie nadpłaty określił sposób ustalania średniej wartości rynkowej samochodu porównywalnego. Wartość ta ustalona jest na podstawie notowań na rynku krajowym w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (albo importu) samochodu osobowego, jeśli nie jest możliwe ustalenie miesiąca powstania obowiązku podatkowego, w miesiącu zapłaty podatku. Samochód osobowy porównywalny do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo (importowanego), to samochód tej samej marki, modelu, roku produkcji oraz jeśli to możliwe do ustalenia, z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo lub importowany samochód osobowy, od którego zapłacono podatek akcyzowy. Z powyższych regulacji jednoznacznie wynika, że przy ustaleniu wartości rynkowej konieczne jest uwzględnienie określonych cech (parametrów) samochodu, które w sposób najbardziej zbliżony odpowiadać będą charakterystyce samochodu stanowiącego przedmiot nabycia wewnątrzwspólnotowego, co zapewnić ma rzetelność porównania kwoty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz akcyzy zawartej w cenie samochodów zarejestrowanych w kraju. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy, wskazać należy, iż ustalając średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego do samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, organy podatkowe przyjęły wartość rynkową brutto takiego pojazdu w miesiącu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym to jest we wrześniu 2006r skorygowaną jedynie o koszty, które zostały udokumentowane przez Stronę stosownymi rachunkami. Do realizacji powyższego przyjęto dane zawarte w elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM) obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wskazując, iż średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalona na podstawie notowanej na rynku krajowym, w miesiącu powstania obowiązku podatkowego średniej ceny zarejestrowanego podobnego samochodu, ustawodawca nie wskazał, jakie notowania należy uwzględniać. W tym zakresie wybór narzędzi do dokonania analiz porównawczych w celu ustalenia wartości rynkowej samochodu pozostawiony został organom podatkowym. Wykorzystanie wskazanych przez organ programów komputerowych odpowiada wymaganiom art. 3 ust. 2 omawianej ustawy. Nie budzi, zatem zastrzeżeń zastosowanie ceny samochodu porównywalnego z katalogu INFO-EKSPERT. Ustalając średnią wartość rynkową samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce, podobnego do nabytego przez skarżącego, organ nie naruszył przepisów procesowych. Wbrew twierdzeniom skargi organ nie naruszył w niniejszej sprawie przepisów art. 191 i 187 Ordynacji podatkowej. Należy zauważyć, że stosownie do art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, przy czym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego ma zasadnicze znaczenie dla stosowania materialnych przepisów prawa podatkowego. Dokonując oceny legalności decyzji i podanych w niej motywów, stwierdzić należy, iż organy podatkowe wypełniły obowiązki wynikające z tych przepisów, a ocena dowodów, jakiej dokonały w sprawie, nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka korzysta z ochrony przewidzianej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Dopóki zaś granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ przekroczone, Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też jest w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego a dokonana ocena nie ma cech dowolności. Nie budzi zastrzeżeń Sądu przyjęcie przez Dyrektora Izby Celnej średniej wartości samochodu osobowego. Wprawdzie z umowy zakupu przedmiotowego samochodu wynika, że pojazd w chwili zakupu posiadał uszkodzenie silnika, klimatyzacji jednakże skarżący nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów świadczących o tym, że samochodu nie był sprawny technicznie i tym samym nie nadawał się do normalnej eksploatacji. W toku sprawy strona, pomimo wezwania przez organ I instancji, a następnie organ II instancji, Strona przedstawiła jedynie rachunki, które organ uwzględnił natomiast nie przedłożyła rachunków związanych z zakupem silnika a jedynie wyjaśniła, iż napraw dokonała częściami używanymi i że części zakupiła na giełdzie w [...]. Nie uszło uwadze Sądu, iż pojazd został pozytywnie, przebadany w następnym dniu po jego nabyciu przez uprawnionego diagnostę, który stwierdził, iż spełnia on wymogi techniczne, a zatem może być dopuszczony do ruchu. Organy w toku postępowania brały pod uwagę stan techniczny pojazdu. Bazowały w tym zakresie na dokumentach: zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu a także fakturach z autoryzowanego serwisu [...]. Natomiast Podatnik kwestionując dokonane przez organ ustalenia poza własnym oświadczeniem o stopniu uszkodzenia samochodu oraz dokumencie zakupu, nie przedstawił innych dowodów potwierdzających wielkość tych uszkodzeń i zakresu dokonanych we własnym zakresie napraw. Należy ponadto zaznaczyć, że zazwyczaj stan samochodu używanego, w przedmiotowym przypadku z [...] r., ([...] letniego w chwili zakupu) będzie pochodną czasu jego użytkowania oraz przebiegu kilometrów. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż jest to samochód z dużym przebiegiem kilometrów jak również [...] letni. W związku z powyższym zarzuty skargi odnoszące się do ustaleń organów, uznać należy za niezasadne. Stanowią one polemikę z ustaleniami, które znajdują oparcie w materiale dowodowym. Stan faktyczny został wyjaśniony w oparciu o prawidłowo zebrany materiał dowodowy, który w sposób wyczerpujący został rozpatrzony, a ocena dowodów mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów. Strona w skardze, podniosła iż postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie trwało przez okres całego roku czym naruszono zasadę szybkości postępowania (art. 125 §1 Ordynacji podatkowej) oraz zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie obywateli do organów podatkowych (art. 121 §1 Ordynacji podatkowej). W zakresie tym Sąd podzielił ocenę Skarżącego, co do naruszenia zasady szybkości postępowania. Jednak uchybienie to nie miało istotnego wpływy na wynik postępowania i jako takie nie mogło stanowić podstawy uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji.