I SA/Sz 559/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 października 2018 r. sprawy ze skargi G. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 25 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji "Rozbudowa, przebudowa i remont budynku świetlicy wiejskiej w P." oddala skargę. W dniu 28 lutego 2018 r. Gmina T. – [...] (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Rozbudowa, przebudowa i remont budynku świetlicy wiejskiej w P." na kwotę [...]zł w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 -2020, dla operacji typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich". Wniosek został zarejestrowany pod numerem [...], [...] Pismem z dnia 25 czerwca 2018 r. o nr jw. Zarząd Województwa zawiadomił wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy, w związku z tym, że wniosek nie uzyskał minimalnej wymagalnej ilości punktów. W uzasadnieniu odmowy przyznania pomocy wskazano w szczególności, że zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. W wyniku oceny punktowej wniosku, zgodnie z § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt. 16 rozporządzenia, operacja o której współfinansowanie ubiegała się Gmina, otrzymała 12 punktów zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu. Gmina uzyskała deklarowaną liczbę punktów w zakresie kryteriów określonych w § 8 ust. 1 pkt 2 – 11 rozporządzenia. Natomiast nie zostały przyznane żadne punkty przy ocenie kryterium określonego w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym o kolejności przysługiwania pomocy na operacje typu ''Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne" decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie następujących kryteriów wyboru operacji: operacja przewiduje, że po jej zrealizowaniu w obiekcie budowlanym będącym jej przedmiotem będą prowadzone zajęcia artystyczne, nauka języków obcych, zajęcia opiekuńczo-wychowawcze lub inne inicjatywy społeczne wskazane we wniosku o przyznanie pomocy, które będą miały charakter stały lub będą się odbywały cyklicznie, lecz nie rzadziej niż raz w miesiącu, przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji, o którym mowa w art. 71 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr [...] - 4 punkty. Organ uzasadniając brak przyznania punktacji wg. ww. kryterium wskazał, że Strona nie przedstawiła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, iż planowana do realizacji inwestycja będzie realizować powyższe kryterium. Organ podniósł, że Strona nie przedstawiła Planu działalności obiektu z wykazem szczegółowym i opisem planowanych inicjatyw społecznych, które będą się odbywały w obiekcie po zrealizowaniu operacji zgodnie z powyższym kryterium. Wskazano, że obowiązek dołączenia dokumentów wynika z § 15 ust. 2 rozporządzenia. Pismem z dnia 12 lipca 2018 r. Gmina złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. rozstrzygnięcie Zarządu Województwa odmawiające przyznania pomocy na realizację wskazanej przez Skarżącą operacji, wnosząc o uchylenie w całości skarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Strona zarzuciła naruszenie: 1) art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - poprzez jego niezastosowanie, chociaż Gmina spełniła warunki pozyskania wnioskowanych środków; 2) art. 35 ust. 1 ww. ustawy poprzez błędne jego zastosowanie i odmowę przyznania pomocy pomimo spełnienia przez wnioskodawcę wszystkich warunków do jej przyznania; 3) § 11 ust. 2 rozporządzenia poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, iż Skarżąca nie uzyskała 16 punktów. W uzasadnieniu zarzutów skargi wskazano w szczególności, że do wniosku o przyznanie pomocy została dołączona wymagany dokument "Plan działalności obiektu pełniącego funkcje kulturalne" i został on przez pomyłkę pisarską przedstawiony na lata [...], a nie na co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji, jak przewiduje rozporządzenie [...]. Zdaniem Skarżącej, fakt, że Gmina po zrealizowaniu operacji będzie w obiekcie budowlanym będącym jej przedmiotem prowadziła zajęcia artystyczne, naukę języków obcych, zajęcia opiekuńczo- wychowawcze lub inne inicjatywy społeczne wskazane we wniosku o przyznanie pomocy, które będą miały charakter stały lub będą się odbywały cyklicznie, lecz nie rzadziej niż raz w miesiącu, przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji, potwierdza pkt [...] złożonego wniosku o przyznanie pomocy "Charakterystyka planowanej operacji" ppkt 6.5 w pozycji dotyczy operacji typu 7.4.1.1 Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu wskazano na rozbieżności i sposób przedstawienia informacji w treści wniosku (oświadczenie w ppkt 6.5. wniosku) a załącznikiem "Plan działalności obiektu pełniącego funkcje kulturalne", który miał stanowić potwierdzenie spełnienia kryterium. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188 j.t., ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. W przepisie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 j.t.; dalej: P.p.s.a.), określony został przez ustawodawcę katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej, przy czym na zasadzie art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej właśnie podstawie ocenie Sądu podane zostało zaskarżone w niniejszej sprawie pismo (czynność) Zarządu Województwa z dnia 25 czerwca 2018 r., stanowiące informację o odmowie Skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy na realizację projektu pn.: "Rozbudowa, przebudowa i remont budynku świetlicy wiejskiej w P." na kwotę [...]zł w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 -2020, dla operacji typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich". Zaskarżona czynność jest kontrolowana przez Sąd pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2018.627 j.t.; dalej: "ustawa") oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz.U.2017.1773 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania, o którym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy, tj. "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" oraz poddziałania z art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy. Do odmowy przyznania tej pomocy oraz ustalenia właściwości sądu do kontroli jej legalności znajdowały zatem zastosowanie regulacje art. 35 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Na podstawie zaś art. 35 ust. 2 ustawy, w takim przypadku podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w jakimkolwiek stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona czynność - odmowa przyznania pomocy finansowej Skarżącej, jest prawidłowa. Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy, a zawłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Na gruncie powyższych unormowań nie budzi wątpliwości, że w zakresie prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją odmienności w stosunku do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 K.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz jednoczesny brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność, a także działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Stosownie bowiem do zasady praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy, a którą należy rozumieć jako działanie organów na podstawie przepisów prawa, organ powinien wprawdzie podejmować działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, niemniej jednak, zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy, to na wnioskodawcy ciążył obowiązek udowodnienia spełnienia kryteriów przyznania pomocy. Ograniczone zostały również zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i zasada udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest do ich przestrzegania tylko na żądanie strony. Badając legalność zaskarżonej czynności wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, pomoc jest przyznawana w razie spełnienia warunków określonych nie tylko w wymienionych przepisach unijnych i w przepisach ustawy, ale również w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy. Na podstawie zawartej w ostatnio wskazanym przepisie delegacji ustawowej dla ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, wydane zostało wyżej wskazane rozporządzenie z 18 sierpnia 2017 r., które określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", w ramach działania wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy. Treść § 2 i 3 rozporządzenia wskazuje, iż jest to pomoc szczególna, a jej zakres przedmiotowy i podmiotowy jest ograniczony, gdyż przeznaczona jest na operacje w zakresie budowy, przebudowy lub wyposażenia obiektów budowlanych pełniących funkcje kulturalna, w tym świetlic i domów kultury, kształtowania przestrzeni publicznej oraz odnawiania lub poprawy stanu zabytkowych obiektów budowlanych służących zachowaniu dziedzictwa kulturowego, lub zakupu obiektów budowlanych charakterystycznych dla tradycji budownictwa w danych regionie z przeznaczeniem na cele publiczne, o którą ubiegać może się wyłącznie gmina lub instytucja kultury, dla której organizatorem jest jednostka samorządu terytorialnego. Z określonego w § 13 i § 15 rozporządzenia trybu przyznawania pomocy wynika, iż jest ona przyznawana na wniosek składany w formie pisemnej, na formularzu udostępnionym wcześniej przez organ. Wniosek ten zawiera dane niezbędne do jej przyznania (§ 15 ust. 1), a do wniosku dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy w tym do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy i kryteriów wyboru operacji, albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy. Z kolei treść § 8 rozporządzenia prowadzi do konstatacji, iż w zakresie pomocy dla operacji typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne" w pierwszym stadium postępowania właściwy organ dokonuje oceny wniosków o przyznanie pomocy, przyznając planowanej operacji punkty według kryteriów wyboru operacji oraz kryteriów dotyczących specyfiki regionu określonych dla poszczególnych województw, określonych § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Zgodnie z § 11 ust. 3 rozporządzenia, suma uzyskanych punktów stanowi podstawę do ustalenia kolejności przysługiwania pomocy, przy czym stosownie do ust. 2 tego przepisu, pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. W rozpoznawanej sprawie sporna jest dokonana przez organ ocena spełnienia przez Skarżącą kryterium określonego w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, która to ocena spowodowała brak spełnienia przez wniosek Skarżącej ww. kryterium minimalnej ilości punktów uprawniającej do przyznania wnioskowanej pomocy. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o kolejności przysługiwania pomocy na operacje typu ''Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne" decyduje suma uzyskanych punktów przyznanych na podstawie następujących kryteriów wyboru operacji: operacja przewiduje, że po jej zrealizowaniu w obiekcie budowlanym będącym jej przedmiotem będą prowadzone zajęcia artystyczne, nauka języków obcych, zajęcia opiekuńczo-wychowawcze lub inne inicjatywy społeczne wskazane we wniosku o przyznanie pomocy, które będą miały charakter stały lub będą się odbywały cyklicznie, lecz nie rzadziej niż raz w miesiącu, przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji, o którym mowa w art. 71 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1303/2013 - 4 punkty. Organ nie przyznał Skarżącej żadnych punktów za spełnienie ww. kryterium, albowiem uznał, że nie przedstawiła ona żadnego dokumentu (w tym Planu działalności obiektu z wykazem szczegółowym i opisem planowanych inicjatyw społecznych, które będą się odbywały w obiekcie po zrealizowaniu operacji zgodnie ze spornym kryterium), z którego wynikałoby, iż planowana do realizacji inwestycja spełnia/spełni powyższe kryterium. Skarżąca natomiast wskazuje, że powinny być jej przyznane 4 punkty za spełnienie spornego kryterium, albowiem załączyła do wniosku "Plan działalności obiektu pełniącego funkcje kulturalne" a jedynie przez omyłkę pisarską przedstawiony on został na lata 2019/2020 a nie na co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji jak przewiduje sporne kryterium. W tym miejscu Sąd zauważa, że ocena wniosków na omawianym etapie postępowania jest formalistyczna, o czym przesądzają przepisy § 16 ust. 2 i 3 rozporządzenia, stanowiące, że w sytuacji, gdy dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do wniosku są rozbieżne, punkty przyznaje się na podstawie danych zawartych w dołączonych dokumentach, natomiast jeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium, nie przyznaje się punktów za to kryterium. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że ustalając liczbę punktów organ konfrontuje treść wniosku z przedłożoną dokumentacją, przyporządkowując określoną liczbę punktów do poszczególnych kryteriów, wymienionych w § 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Organ nie prowadzi natomiast samodzielnie postępowania wyjaśniającego, czy spełnione są te kryteria wyboru operacji przewidziane rozporządzeniem, których wnioskodawca nie wskazał we wniosku, albo nie udokumentował w odpowiedni sposób. Przy czym, Sąd ponownie podkreśla, co istotne w rozpoznawanej sprawie, że zgodnie z § 16 ust. 2 rozporządzenia jeżeli dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do wniosku są rozbieżne, punkty za dane kryterium wyboru operacji przyznaje się na podstawie danych zawartych w załączonych dokumentach. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że stanowisko Skarżącej w rozpoznawanej sprawie uznać należy za chybione, a dokonaną przez organ ocenę w powyższym zakresie uznać za prawidłową. Podkreślenia wymaga, że kryteria oceny wniosku zostały precyzyjnie i wyczerpująco ustalone w rozporządzeniu i są one dla organu wiążące. Jak już bowiem zaznaczono wcześniej, przepis § 8 i § 11 rozporządzenia jednoznacznie określają, jaką ilość punktów może uzyskać dany wniosek oraz jaka jest wymagana minimalna ilość punktów będąca warunkiem przyznania pomocy. Sąd zauważa, że jak wynika z akt sprawy, Skarżąca co prawda w treści wniosku oświadczyła, że: - operacja przewiduje, że po jej zrealizowaniu w obiekcie będącym jej przedmiotem będą prowadzone zajęcia artystyczne, nauka języków obcych, zajęcia opiekuńczo-wychowawcze lub inne inicjatywy, które będą miały charakter stały lub będą się odbywały cyklicznie, lecz nie rzadziej niż raz w miesiącu, przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji, o którym mowa w art. 71 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1303/2013 (pkt 6.6.5. wniosku "Charakterystyka Planowanej Operacji); - ww. zajęcia będą prowadzone w zakresie: zajęcia opiekuńcze - organizowanie czasu wolnego dzieciom zagrożonym wykluczeniem społecznym oraz inicjatywy społeczne takie jak Dzień Babci i Dziadka, Dzień Kobiet, spotkanie z Panem strażakiem, Międzynarodowy Dzień Ziemi, Dzień Matki, Światowy dzień bez papierosa, Bezpieczne wakacje – spotkanie z policjantem, Dzień Dziecka, Dzień Pieczonego ziemniaka (pkt 6.6.5.a wniosku); jednakże powyższe oświadczenia nie znalazły potwierdzenia w treści załączonych do wniosku dokumentów, w tym treści "Planu działalności obiektu pełniącego funkcje kulturalne dla świetlicy opiekuńczo-wychowawczej, P. [...] na który powołuje się Skarżąca w kwestionując stanowisko Organu. Sąd zauważa bowiem, że z treści ww. planu jednoznacznie wynika, że w obiekcie objętym wnioskiem Skarżąca planuje przeprowadzić w latach [...] 10 inicjatyw społecznych o charakterze cyklicznym, które odbywały się będą w siedmiu miesiącach 2019 r. i 2020 r. Tym samym powyższy plan nie potwierdza spełnienia kryterium określonego w ww. § 8 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia. Podkreślić bowiem należy, że wynikający z ww. dokumentu czas planowanego prowadzenia przez Skarżącą (w obiekcie objętym wnioskiem) inicjatywy społecznych w nim wskazanych jest krótszy aniżeli wskazany w powyższym przepisie. Czas ten nie obejmuje okresu trwałości wynikającego z art. 71 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1303/2013 (pięć lat) lecz jedynie lata 2019/2020. Ponadto wskazane we wniosku inicjatywy społeczne nie spełniają ani warunku prowadzenia ich w sposób stały ani cykliczny w rozumieniu ww. przepisu, tj. przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji. Sąd podkreśla przy tym, że skoro oświadczenia Skarżącej w zakresie spełnienia spornego kryterium wynikające z treści wniosku (pkt. 6.6.5. i 6.6.5a wniosku) pozostawały rozbieżne z danymi zawartymi w załączonym przez Skarżącą do wniosku ww. dokumencie pn.: ""Plan działalności obiektu pełniącego funkcje kulturalne dla świetlicy opiekuńczo-wychowawczej, [...]" to tym samym organ zobowiązany był do zastosowania normy ww. § 16 ust. 2 rozporządzenia i dokonania oceny spornego kryterium na podstawie danych zawartych w ww. planie. Tym samym, w ocenie Sądu, Organ zasadnie ocenił, że Skarżąca spornego kryterium nie spełniła i tym samym zasadnie odmówił przyznania Skarżącej 4 punktów za jego spełnienie. Tym samym również zasadne było stanowisko organu, zgodnie z którym operacja o której współfinansowanie ubiegała się Skarżąca, otrzymała 12 punktów (zgodnie z kryteriami określonymi z § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt. 16 rozporządzenia) nie osiągając tym samym minimalnej liczby 16 punktów uprawniającej – w myśl § 11 ust. 2 rozporządzenia – do przyznania Skarżącej wnioskowanej pomocy. Reasumując stwierdzić należy, że dokonując oceny wniosku Skarżącej według obowiązujących kryteriów wyboru, organ nie naruszył przepisów prawa a odmowa przyznania Skarżącej wnioskowanej pomocy nie naruszała wskazanych w zarzutach skargi i przytoczonych powyżej przepisów ani § 11ust. 2 rozporządzenia ani art. 14 ust. 1 i art. 35 ustawy. Skarżąca nie kwestionowała punktacji przyznanej za pozostałe kryteria, niemniej jednak liczba uzyskanych punktów została zweryfikowana przez Sąd, który nie dostrzegł wadliwości w tym zakresie, jak również nie dopatrzył się innych naruszeń przepisów prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonej czynności. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, stąd Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a.