I SA/Sz 575/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant: Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych 1. u c h y l a zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu 3. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych Burmistrz Miasta postanowieniem z [...] nr [...] na podstawie art. 216 § 1 oraz art. 64 § 6a ustawy z 29 sierpnia 1997roku Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami/, art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zmianami/ w związku z decyzją o zakończeniu restrukturyzacji, dotyczącą umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego wpłacone przez S. N. należności z tytułu opłaty restrukturyzacyjnej w kwocie [...] zł zaliczył na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę. W uzasadnieniu tego postanowienia organ te stwierdził, że 30.04.2004 r. tut. organ restrukturyzacyjny wydał decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, dotyczącą umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego wobec S. N.. Wskazując na art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm./ zgodnie, z którym to przepisem w przypadku umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego opłatę restrukturyzacyjną wpłaconą przez przedsiębiorcę zalicza się, w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, na poczet zaległości wraz z odsetkami za zwłokę organ ten dokonał zaliczenia opłaty restrukturyzacyjnej. W zażaleniu na to postanowienie strona zarzuciła przedwczesność jego wydania, gdyż w tym samym dniu Burmistrz Miasta wydał decyzję o zakończeniu restrukturyzacji i umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego objętego decyzją Burmistrza Miasta nr [...] z dnia [...] o warunkach restrukturyzacji zaległości w podatku od nieruchomości. Decyzję tę strona otrzymała w tym samym dniu co przedmiotowe postanowienie. Wydanie więc przez Burmistrza Miasta postanowienia przed uprawomocnieniem się decyzji o zakończeniu restrukturyzacji jest zdaniem strony co najmniej przedwczesne, bowiem nie jest znany wynik postępowania w sprawie zakończenia restrukturyzacji. Dopiero zaś po jego prawomocnym zakończeniu można będzie orzekać, co stanie się z wniesionymi przez niego opłatami restrukturyzacyjnymi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. –Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 2 i 17 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz.U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, zgodnie , z którym w przypadku umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2, w ust. 3 oraz w art. 18 ust. 7 opłatę restrukturyzacyjną wpłaconą przez przedsiębiorcę zalicza się w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, na poczet zaległości wraz z odsetkami za zwłokę. Opłatę rozlicza się na należności z poszczególnych tytułów proporcjonalnie do udziału tych należności w kwocie będącej podstawą określenia opłaty restrukturyzacyjnej. Zdaniem tego organu sprawę zaliczania opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych szczegółowo i wyczerpująco rozstrzyga ustawa. Nie ma tu pola dla dowolności. Organ restrukturyzacyjny zastosował się tylko do przepisu. Musiał wydać postanowienie o zaliczeniu opłaty na zaległości już w dniu wydania decyzji kończącej postępowanie restrukturyzacyjne i tak uczynił. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazane wyżej postanowienie skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 21 ust. 5 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców - przez uznanie, że postanowienie o zaliczeniu opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych nie zostało wydane przedwcześnie, pomimo braku prawomocności decyzji Burmistrza Miasta w sprawie zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego. Wskazując na powyższe,wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od postanowienia organu pierwszej instancji podnosząc, że wydanie więc przez Burmistrza Miasta postanowienia przed uprawomocnieniem się decyzji o zakończeniu restrukturyzacji jest co najmniej przedwczesne, bowiem nie jest znany wynik postępowania w sprawie zakończenia restrukturyzacji. Dopiero zaś po jego prawomocnym zakończeniu można będzie orzekać, co stanie się wniesionymi przez niego opłatami restrukturyzacyjnymi. Kolegium, nie uwzględniając tego zarzutu zdaniem skarżącego naruszyło zatem cytowane przepisy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazano, które to przyczyny ze względu na treść art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) Sąd rozpoznający skargę zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie ma wprawdzie racji skarżący, że postanowienie o zaliczeniu opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych było przedwczesne i by postanowienie w tym zakresie mogło zapaść dopiero po uprawomocnieniu decyzji w sprawie zakończenia restrukturyzacji. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ( Dz. U Nr 155 poz.1287 ze zm.) w przypadku umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, czy to z powodu nie spełnienia warunków restrukturyzacji (ust.1 pkt 2 art.21), czy z powodu wszczęcia wobec przedsiębiorcy postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego ( ust.3 art.21 ), bądź też z powodu stwierdzenia , że zamierzone działania przedsiębiorcy nie rokują powodzenia w przeciwdziałaniu zjawiskom, o których mowa w art. 1 ust.2 ustawy opłatę restrukturyzacyjną wpłaconą przez przedsiębiorcę zalicza się w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji , o której mowa w ust. 1 pkt 2 , na poczet zaległości wraz z odsetkami za zwłokę. Przepis ten określa w sposób wyraźny moment zaliczenia opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości i odsetek za zwłokę, wskazując, że następuje to w momencie wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji. Oba te akty powinny być więc podjęte w tym samym dniu i nie ma żadnego uzasadnienia stanowisko skarżącego, by warunkiem wydania postanowienia o zaliczeniu opłaty restrukturyzacyjnej było uprawomocnienie się decyzji o restrukturyzacji. W tym więc zakresie zarzuty skargi nie są zasadne. Przepis art. 21 ust. 5 wskazanej wyżej ustawy w zdaniu ostatnim wskazuje sposób rozliczenia tej opłaty, określając ,że opłatę rozlicza się na należności z poszczególnych tytułów proporcjonalnie do udziału tych należności w kwocie będącej podstawą określenia opłaty restrukturyzacyjnej. Z postanowienia o rozliczeniu opłaty powinno więc wynikać na jakie konkretnie należności opłata ta została rozliczona. Postanowienie organu pierwszej instancji , ani też postanowienie organu odwoławczego nie zawiera takiego rozliczenia. Nie wiadomo więc jak opłata ta faktycznie została rozliczona. Doszło więc do naruszenia wskazanego wyżej przepisu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , a wobec tego należało na podstawie art.145 §1 pkt 1a i art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. Na podstawie art. 152 wskazanej wyżej ustawy orzeczono o wykonalności zaskarżonego aktu. O kosztach orzeczono zgodnie z art.200 i 205 §1 tej ustawy.