I SA/Sz 578/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 12 września 2011 r. wniosku U. Spółka z o.o. w upadłości z możliwością zawarcia układu o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. U. Spółka z o.o. w upadłości z możliwością zawarcia układu, wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie podając jego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a"., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek strony w pierwszej kolejności należało wskazać, że zaskarżone postanowienie dotyczy oceny zasadności uznania przez organ za niedopuszczalne zażalenia złożonego przez Spółkę w toku egzekucyjnego postępowania administracyjnego, z tej przyczyny, że według organu ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) nie przewiduje środka zaskarżenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Postanowienie to zostało wydane w trybie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 17 i 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazać należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można bowiem mówić o wykonaniu postanowienia, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). Zaskarżone postanowienie, aczkolwiek jest postanowieniem ostatecznym, kończącym postępowanie (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a..), na które stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie posiada jednak przymiotu wykonalności, a tylko takie akty lub czynności organów administracji publicznej podlegają wstrzymaniu wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny niemożliwym było uwzględnienie wniosku skarżącej Spółki. Na marginesie wskazać należy, że Spółka nie podała również okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., która to okoliczność uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji.