I SA/Sz 578/15
PostanowienieWSA w Szczecinie2015-09-09
Skład orzekający: Marzena Kowalewska, Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Patrycja Joanna Suwaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność polegająca na przekazaniu zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego przez Prezydenta Miasta do komornika sądowego podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Czynność polegająca na przesłaniu przez Prezydenta Miasta pisma pełnomocnika zobowiązanego dotyczącego zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne do komornika sądowego nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, która podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W związku z tym skarga na tę czynność podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący M. T. wniósł zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego do Prezydenta Miasta S., który pismem przekazał te zarzuty komornikowi sądowemu. Komornik oddalił wnioski Skarżącego, który następnie zwrócił się do Prezydenta Miasta z żądaniem usunięcia naruszenia prawa polegającego na przekazaniu zarzutów do niewłaściwego organu. Prezydent Miasta przesłał pismo komornikowi, a Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę czynność.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi M. T. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 20 lutego 2015 r. polegającą na przekazaniu zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
1. Pismem z dnia 2 lutego 2015 r. M. T. (dalej przywoływany jako: "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Prezydenta Miasta S. (dalej przywoływany jako: "Organ"), zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego, w związku z wszczęciem egzekucji na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych.
2. Pismem z dnia 20 lutego 2015 r. Organ przesłał pismo pełnomocnika Skarżącego "dotyczące prawdopodobnie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne" komornikowi sądowemu przy SR dla Ł.-W. w Ł. p. A. P. wskazując, że zgodnie z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzuty na toczące się postępowanie egzekucyjne zobowiązany wnosi do organu egzekucyjnego i powołując się na treść art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm., dalej przywoływana jako: "u.p.e.a.").
Jednocześnie Organ wniósł o przesłanie potwierdzonych za zgodność z oryginałem odpisów tytułów wykonawczych, na które pełnomocnik zobowiązanego wniosła zarzuty; dowodu doręczenia odpisu tytułów wykonawczych; pisma pełnomocnika zobowiązanego w sprawie zarzutów na prowadzone postępowania egzekucyjne oraz dowodu potwierdzenia nadania na poczcie pisma pełnomocnika zobowiązanego w sprawie zarzutów.
3. Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. Komornik Sądowy przy SR dla Ł. W. w Ł. A. P., oddalił wniosek wierzyciela.
4. Postanowieniem z tego samego dnia Komornik Sądowy przy SR dla Ł. W. w Ł. A. P., w odpowiedzi na wniosek dłużnika z dnia 2 lutego 2015 r. oddalił wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
5. Niezadowolony z treści rozstrzygnięcia, Skarżący działający przez pełnomocnika, pismem z dnia 12 marca 2015 r. wezwał Prezydenta Miasta S. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na przekazaniu zarzutów na toczące się postępowania egzekucyjne do Komornika Sądowego – organu niewłaściwego do ich rozpoznania, poprzez wezwanie komornika do ich jak najszybszego zwrotu i jak najszybsze ich rozpatrzenie.
Skarżący podniósł, iż komornik sądowy nie jest organem egzekucyjnym przewidzianym w u.p.e.a., powołując się na treść art. 19 § 2 u.p.e.a. oraz wskazując na treść art. 773 § 1 k.p.c.
6. Pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Organ przesłał Komornikowi Sądowemu pismo Skarżącego – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
7. 13 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy S.-C. w S., w sprawie o sygn. akt VI Co 741/15, oddalił skargę dłużnika na czynność komornika polegającą na oddaleniu wniosku dłużnika o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
8. 27 kwietnia 2015 r. za pośrednictwem Sądu Rejonowego S.-C. w S., do Sądu Okręgowego w S. wpłynęło zażalenie dłużnika w sprawie o sygn. akt VI Co 741/15, na postanowienie Sądu Rejonowego S.-C. w S. z dnia 13 kwietnia 2015 r., oddalające skargę dłużnika na czynność komornika polegającą na oddaleniu wniosku dłużnika o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
9. Pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r., Skarżący wniósł skargę do tut. Sądu na czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. czynność Prezydenta Miasta S. z dnia 20 lutego 2015 r. polegającą na przesłaniu niezgodnie z właściwością pisma pełnomocnika zobowiązanego z 2 lutego 2015 r. dotyczącego zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych.
W skardze wniesiono o stwierdzenie bezskuteczności tej czynności oraz wystąpienie do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Ł.-W. A. P. o nadesłanie Sądowi pisma "zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego" z dnia 2 lutego 2015 r. wraz z załącznikami przesłanego przez Prezydenta Miasta S. i przeprowadzenia dowodu z tego pisma na okoliczność istnienia obowiązku Organu rozpoznania zawartych w nim zarzutów w trybie art. 34 § 1 u.p.e.a. oraz wystąpienie do Organu o przesłanie akt sprawy egzekucyjnej prowadzonej w oparciu o wskazane tytuły wykonawcze.
10. Pismem z dnia 13 maja 2015 Organ wniósł o oddalenie skargi.
11. Pismem z dnia 2 września 2015 r. pełnomocnik Skarżącego przesłała postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie, uchylające postanowienie komornika sądowego , który rozpoznał zarzuty z 2 lutego 2015 r., jako wniosek o umorzenie postępowania i polecające komornikowi zwrot zarzutów Prezydentowi Miasta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
12. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej przywoływana jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jak wskazuje A. Kabat, zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlegają akty i czynności inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1–3 p.p.s.a., a więc niemające charakteru decyzji lub postanowień (por. A. Kabat, Komentarz do art. 3 p.p.s.a., w: (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013).
W doktrynie (por. J. Świątkiewicz, Komentarz do ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Warszawa 1995, s. 52; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2004, s. 32; B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), ZNSA 2006, nr 2, s. 18; M. Bogusz, glosa do wyroku NSA z dnia 20 listopada 2008 r., I OSK 611/08, GSP-Prz. Orz. 2009, nr 3, s. 14–15; K. Klonowski, Kontrola sądowoadministracyjna "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa" z art. 3 § 2 pkt 4 p.s.a., PPP 2012, nr 5, s. 52 i 54) oraz w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSA WSA 2004, nr 2, poz. 30) przyjmuje się, że w przepisie tym chodzi o akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do konkretnych podmiotów.
Z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że wymienione akty i czynności muszą mieć charakter publicznoprawny.
Treść powyższego przepisu wskazuje także, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. B. Adamiak wskazuje, że akty i czynności podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji, lecz jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (B. Adamiak, Z problematyki właściwości..., s. 18).
13. Powyższego związku zaskarżonej czynności z uprawnieniem lub obowiązkiem wynikającym z przepisów prawa Sąd nie dopatrzył się.
W ocenie Sądu, czynność polegająca na przesłaniu niezgodnie z właściwością pisma pełnomocnika zobowiązanego z 2 lutego 2015 r. dotyczącego zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych, nie należy do aktów objętych kontrolą sądowoadministracyjną, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Powyższe nie zmienia konstatacji, że skargą w sytuacji nakreślonej powyżej można by objąć za to bezczynność Organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
W sprawie Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagał się jednak stwierdzenia bezskuteczności czynności przekazania pisma pełnomocnika dotyczącego zarzutów.
Powyższe twierdzenie jest uzasadnione tym bardziej, że postanowieniem Sąd Okręgowy w S., uchylił postanowienie komornika sądowego, który rozpoznał zarzuty z 2 lutego 2015 r., jako wniosek o umorzenie postępowania i polecił komornikowi zwrot zarzutów Prezydentowi Miasta.
14. Wobec tego, że zaskarżona czynność nie wypełniała przesłanki z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło