I SA/Sz 579/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za [...] r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący P. G., wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za [...] r., wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki materialne dla mieszkańców osiedla [...] w formie uszkodzenia systemu kanalizacyjnego i zalania budynków ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwana: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo ogólnikowe stwierdzenie, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki materialne dla mieszkańców osiedla. Poza tym, skarżący powołuje się na interes społeczny natomiast zaskarżona do tut. Sądu decyzja dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego za grunty rolne i grunty pozostałe położone przy ul [...] w [...], objęte w dzierżawę przez P. i G. G., a więc ich interesu prywatnego. W tej sytuacji, wobec niewykazania przez skarżącego, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie - na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji.