I SA/Sz 579/14
PostanowienieWSA w Szczecinie2014-05-23
Skład orzekający: Elżbieta Woźniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej kwotę zwrotu podatku naliczonego lub kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, w sytuacji gdy decyzja ta nie nakłada na stronę określonych obowiązków, może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ nie została spełniona przesłanka warunkująca możliwość jej wstrzymania, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę określonych obowiązków, a jedynie określa kwotę zwrotu podatku naliczonego lub kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, co nie stanowi podstawy do zastosowania art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. określającą kwoty zwrotu lub przeniesienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2008 r. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowodowałoby znaczne szkody majątkowe, trudne do odwrócenia skutki, w tym utratę płynności finansowej, brak dostaw, utratę klientów, pogorszenie wizerunku firmy, a nawet upadłość. Wskazała również na wszczęcie egzekucji zobowiązania podatkowego.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2008 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
M. S. złożyła do Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. określającą M. S. w podatku od towarów i usług za:
- wrzesień 2008 r. kwotę do zwrotu na rachunek podatnika w wysokości [...] zł,
- październik 2008 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- listopad 2008 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł,
- grudzień 2008 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł.
Skarżąca złożyła wraz ze skargą na ww. decyzję wniosek o wstrzymanie jej wykonania (wpływ do Sądu 12 maja 2014 r.), który to wniosek skorygowała, za pośrednictwem organu odwoławczego, w dniu 13 maja 2014 r. (data wpływu do Sądu).
W uzasadnieniu Skarżąca podała, że według składanych przez nią deklaracji wykazała:
- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2008 r. w kwocie [...] zł,
- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za październik 2008 r.
w kwocie [...] zł,
- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za listopad 2008 r. w kwocie [...] zł,
- nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za grudzień 2008 r. w kwocie [...] zł.
Zdaniem skarżącej, oznacza to, że zobowiązanie z tytułu podatku od towarów
i usług za okres objęty decyzją wynosi [...] zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji spowodowałoby powstanie trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody w majątku podatnika. Zaznaczyła, że nie posiada na rachunkach bankowych ani w kasie tak znacznej sumy pieniężnej, która mogłaby zaspokoić powstałe w drodze decyzji zobowiązanie podatkowe. Egzekucja z majątku podatnika spowodowałaby zajęcie rachunków bankowych wykorzystywanych dla celów prowadzonej działalności, a tym samym wstrzymanie płatności dla dostawców towarów i usług. Zdaniem skarżącej, brak nieterminowych spłat zadłużenia dla dostawców spowoduje nienaliczanie przez nich premii pieniężnych (rabatów) za osiągnięcie odpowiedniego pułapu zakupów i terminowych zapłat. Premie te są źródłem znacznych dochodów firmy, a ich utrata spowoduje pogłębienie strat finansowych. Skarżąca podała, że narastająca strata finansowa za miesiące styczeń i luty 2014 r. wynosi [...] zł. Brak dostaw skutkować będzie równocześnie wystąpieniem braków towarów znajdujących się jak dotąd w ofercie podatnika. Wpłynie to bezpośrednio na spadek przychodów ze sprzedaży i utratę części klientów. Zachwiana w ten sposób zostanie płynność prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej pod nazwą [...]. Oprócz wymiernych strat finansowych, firma poniesie również straty wizerunkowe, trudne do odbudowania pomimo prowadzonej od kilkunastu lat działalności gospodarczej. W dobie silnej konkurencji trudno będzie odzyskać klientów, ich powrót do firmy okupiony będzie musiał być dodatkowymi nakładami na reklamę i promocję. Skarżąca dodała, że prowadzona przez nią działalność [...] jest finansowana w znacznej mierze z kredytu bankowego w rachunku bieżącym, na dzień złożenia wniosku wartość kredytu wynosiła [...] zł. Egzekucja zobowiązania podatkowego spowodować mogłaby postawieniem tego kredytu w stan natychmiastowej wymagalności i w ostatecznym rozrachunku mogłaby doprowadzić do upadłości.
W dniu 19 maja 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek M. S. o przyspieszenie terminu rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. nr [...]. Skarżąca podniosła, że pomimo złożenia przedmiotowego wniosku, wszczęta została egzekucja zobowiązania podatkowego objętego niniejszą decyzją w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...]; realizacja tytułu wykonawczego grozi wystąpieniem niepowetowanej straty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 61 §5 p.p.s.a. postanowienie, w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie nie jest spełniony pierwszy z wymienionych warunków, gdyż w drodze zaskarżonego rozstrzygnięcia nie został dokonany albo zmieniony wymiar zobowiązania podatkowego wnioskodawcy. Organy podatkowe określiły za wrzesień 2008 r. kwotę zwrotu podatku naliczonego na rachunek podatnika i określiły za miesiące październik, listopad, grudzień 2008 r. kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w innej kwocie niż zadeklarowana przez podatnika. Skarżąca nie wskazała, że podniesione w uzasadnieniu okoliczności dotyczące egzekucji należności pieniężnych związane są wprost z zaskarżoną do Sądu decyzją oraz że wskazany tytuł wykonawczy dotyczy realizacji powinności wynikającej z zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca ograniczyła się jedynie do gołosłownych stwierdzeń odnoszących się do realizacji "powstałych w drodze decyzji zobowiązań podatkowych".
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło