I SA/Sz 581/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w osobie Referendarza Sądowego Iwony Golec po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] . nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe. postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia majątkowego, o stanie rodzinnym i dochodach wynika, co następuje. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B., nie ma na utrzymaniu innych osób, a na dochody rodziny składają się emerytura skarżącego w wysokości 1306,57 zł netto oraz emerytura żony skarżącego w wysokości 786,09 zł netto, co stanowi łączny dochód w kwocie netto 2.092,57 zł. C. K. oświadczył, że z kwoty tej ponosi następujące wydatki: - czynsz – 269,30 zł, - energia el. – 58,04 zł, - gaz –130,76 zł, - TV- 17,00 zł, - TV kablowa - 37,00 zł, - OC NW samochodu - 47,00 zł, - eksploatacja samochodu - 100,00 zł, - PZU Życie ( skarżącego i żony ) - 57,00 zł, - telefon – 132 zł - leki skarżącego 61 zł, - leki żony skarżącego -98,00 zł, - koszty prowadzenia spraw sądowych - 200,00 zł -pozostałe wydatki (prasa, itp.)- 50 zł. Skarżący wyliczył, że po odliczeniu powyższych wydatków na utrzymanie dwóch osób pozostaje kwota 835,10 zł. Ponadto skarżący oświadczył, iż posiada mieszkanie o pow. 36 m kw., samochód marki Seat Ibiza z 1996 r. Żadnych innych zgromadzonych zasobów pieniężnych (oszczędności) oraz rachunku bankowego nie posiada. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. ), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej ( art. 245 § 4 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów jest instytucją nadzwyczajną stanowiącą pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, oraz które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Zgodnie z przepisem art. 255 p.p.s.a. strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Stosownie do powyższego wezwaniem z 7 września 2007 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych przez rodzinę skarżącego wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem ( w szczególności opłaty za leczenie - skarżącego i jego żony, czynsz za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, wodę,) obejmujących okres ostatnich dwóch miesięcy, oraz dowodów potwierdzających ciążący aktualnie na skarżącym obowiązek ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniach przed innymi niż Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. sądami. W odpowiedzi na powyższe skarżący przedłożył dokumenty potwierdzające, iż miesięczne wydatki na konieczne utrzymanie skarżącego i jego żony stanowią kwotę ok. 450 zł ( czynsz 269,30 zł, energia elektryczna 57,62 zł, gaz 65,38 zł, leki skarżącego i żony średnio: 54 zł ). Skarżący oświadczył, że z uwagi na brak środków nie był w stanie wykupić wszystkich lekarstw. Dodatkowo wskazał, że aktualnie złożona została do Sądu Apelacyjnego apelacja od wyroku Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. sygn. akt [...], do opracowania której "zmuszony" był skorzystać z usług radcy prawnego dokonując opłat zgodnie z taryfą. Przedłożone przez skarżącego dokumenty i oświadczenia w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej prowadzą do wniosku, że skarżący nie wykazał, że znajduje się aktualnie w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, bowiem ocena przedstawionej i udokumentowanej sytuacji finansowej rodziny skarżącego pozwala stwierdzić, że będzie on w stanie ponieść ciężar kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku i przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący oraz jego małżonka nie mają innych osób na utrzymaniu, posiadają stałe źródła dochodu w łącznej wysokości ok. 2.092,00 zł netto, co potwierdzają dołączone przez skarżącego do akt sprawy o sygn. akt I SA/Sz 968/06, przekazy pocztowe. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skarżący znajduje się w sytuacji pozwalającej, po poczynieniu oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i żony, na uiszczenie kosztów sądowych sprowadzających się na obecnym etapie do wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak na wstępie.