I SA/Sz 60/15

Dnia 5 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji T.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 9 stycznia 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. W piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. Skarżący skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Ł. z dnia [...] r. nr [...] ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. w kwocie [...] zł. Strona uzasadniając wniosek wskazała, że wykonanie decyzji organu I instancji w postaci egzekucji należności z tytułu podatków lokalnych za rok 2013 spowoduje powstanie negatywnych i nieodwracalnych skutków. Dodatkowo Strona podkreśliła, że narażona została na utratę płynności finansowej, konieczność posiłkowania się kredytem w celu utrzymania bieżącej działalności oraz wstrzymanie już realizowanych inwestycji. Również rodzina Strony narażona została na pozostanie bez środków do życia. Ponadto Strona podniosła, iż spór w przedmiotowej sprawie nie został rozstrzygnięty przez Sąd. Zdaniem Strony wydanie przez organy spornych decyzji narusza zasadę nieuznaniowego działania administracji, ponieważ brak jest podstaw prawnych i faktycznych do naliczania podatku w przedmiotowej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczająca sama wzmianka o znacznej wysokości zobowiązania podatkowego. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał zaistnienia żadnej z przesłanek zawartych w ww. przepisie. Ponadto podkreślić należy, że wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że wyrządzona może zostać znaczna szkoda lub spowodowane trudne do odwrócenia skutki. Brak środków finansowych pozwalających na jednorazowe uregulowanie zobowiązania podatkowego nie stanowi podstawy uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. w kwocie [...] zł. Podkreślić należy, że to Skarżący powinien poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W sprawie Skarżący ograniczył się jedynie do wskazania, że będzie zmuszony posiłkować się kredytem w celu utrzymania bieżącej działalności, a także wstrzymania już realizowanych inwestycji. Ponadto zdaniem Skarżącego istnieje ryzyko, że jego rodzina pozostanie bez środków do życia. Skarżący pominął jednak informację o uzyskiwanych dochodach, majątku ruchomym, a także sytuacji rodzinnej. Ponadto Skarżący nie zawarł w uzasadnieniu informacji o działalności (rolnej lub gospodarczej), z która związane są dzierżawione nieruchomości. Ponadto wskazać należy, że na etapie rozstrzygania o zasadności udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej Sąd nie oceniał merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja. Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.