I SA/Sz 62/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 18 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2021 rok p o s t a n a w i a odrzucić skargę E. S. W piśmie z dnia 20 stycznia 2022 r. E. S. i J. S. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (organ odwoławczy) z dnia 29 grudnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2021 r. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Burmistrza P. z dnia 1 października 2021 r. nr [...], ustalającą J. S. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na 2021 r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ zaznaczył, że adresatem decyzji jest J. S.. Następnie organ obszernie wyjaśnił dlaczego za podatnika uznał wyłącznie J. S. i do niego skierował swoją decyzję, a nie do K. S. czy E. S.. Organ powołał się m.in. na akt notarialny, z którego wynikało, że jedynym właścicielem nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją jest J. S., natomiast E. S. jest synową skarżącego i przedmiotowym budynkiem zarządza na podstawie umowy użyczenia z dnia 20 maja 2015 r. Z treści przedstawionej organowi umowy wynikało, że właściciel nieruchomości udostępnił jej lokal dla celów prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga E. S. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym załatwieniem sprawy i rozstrzygnięciem zarzutów skargi, obowiązkiem sądu jest zbadanie dopuszczalności skargi. Sąd czyni to sąd z urzędu, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawniony jest także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym stroną jest skarżący i organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 32 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy nie uznali skarżącej za stronę postępowania, w związku z czym decyzje wydane w sprawie nie zostały jej doręczone. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca (będąca synową skarżącego J. S.) zarządza przedmiotową nieruchomością na podstawie umowy użyczenia zawartej ze skarżącym- J. S., które jest właścicielem ww. nieruchomości. O tym kto jest podatnikiem podatku od nieruchomości decyduje art. 3 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.; dalej "u.p.o.l."). Organ podatkowy może zatem wydać decyzję w przedmiocie tego podatku jedynie w stosunku do osób tam wymienionych, np. w stosunku do właściciela (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., podatnikiem podatku od nieruchomości może być posiadacz samoistny nieruchomości, lecz taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżąca nie może być uznana za posiadacza samoistnego przedmiotowej nieruchomości, gdyż umowa łączą ją z właścicielem nieruchomości określa jej status prawny jako posiadacza zależnego. Sąd stwierdził, że E. S., wnosząca skargę nie była stroną postępowania podatkowego, wobec czego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponadto Sąd zauważa, że E. S., będąca synową skarżącego, nie spełnia także wymogów, aby reprezentować J. S. w postępowania przed sądem administracyjnym jako jego pełnomocnik. Stosownie bowiem do brzmienia art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zatem stwierdzić należy, że skarżąca nie należy do kręgu osób wskazanych przez ustawodawcę jako mogących być pełnomocnikiem. Podkreślić należy, że odrzucenie skargi E. S. nie zamyka drogi do rozpoznania przez Sąd skargi wniesionej przez J. S. (skarga będzie rozpoznawana odrębnie).