I SA/Sz 621/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA: Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 24 czerwca 2010 r. w przedmiocie zwrotu należności z tytułu powołania biegłych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. S.B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Izbę Skarbową w S. za podtrzymanie wezwania do zapłaty tytułem zwrotu należności za powołanie biegłych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 478/07, na mocy którego decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...], zostały uchylone i nie podlegały wykonaniu. Powołując się na uzasadnienie wyroku, skarżący wskazał na nieprawidłowości w postępowaniu podatkowym, w tym również w zakresie powołania biegłego. Skarżący nie zgodził się z otrzymanym wezwaniem do zapłaty tytułem zwrotu należności za powołanie biegłych, których organ nie miał prawa powoływać ponieważ było to naruszeniem procedury podatkowej, zgodnie z uzasadnieniem ww. wyroku. Nadto skarżący wskazał, iż Izba Skarbowa powołuje się na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] które stanowi podstawę wystawionego wezwania do zapłaty a którego skarżący nigdy nie otrzymał. W ocenie skarżącego przez dwa lata sprawa kosztów postępowania podatkowego nie istniała. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S., wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że przedmiotowa sprawa nie jest sprawą administracyjną i nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Nadto organ wskazał, iż w wyniku przeanalizowania stanu faktycznego i prawnego sprawy uznał, iż zasadne jest wznowienie postępowania w sprawie przedmiotowych kosztów postępowania i postanowieniem z dnia [...] nr [...] wznowił postępowanie zakończone postanowieniem ostatecznym z dnia [...] Nr [...] oraz postanowieniem z tej samej daty ([...]) wznowił postępowanie zakończone postanowieniem ostatecznym z dnia [...] nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest to, iż przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, sąd z urzędu zobligowany jest do badania wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Należy więc zbadać czy skarga jest dopuszczalna, czy wniesiono ją z zachowaniem ustawowego terminu itp. (art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zakres kognicji sądów administracyjnych został przez ustawodawcę określony w ww. ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest pismo Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 24 czerwca 2010 r., w którym organ podtrzymał i wyjaśnił przesłanki skierowania do skarżącego wezwania do zapłaty kosztów postępowania w sprawie uchylonej decyzji. Pismo to nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, stanowi jedynie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi skarżącego z dnia 17 maja 2010 r., na działanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. i rozpatrzonej w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaskarżone pismo nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, przede wszystkim decyzji, postanowień, ani też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Również wezwanie do zapłaty kosztów postępowania, nie podlega zaskarżeniu w administracyjnym postępowaniu, jest bowiem czynnością materialno-techniczną organu, stanowiącą wykonanie postanowienia w sprawie kosztów postępowania. Wezwanie do zapłaty posiada podstawę w postanowieniu, a dla skutków prawnych wezwania do zapłaty rozstrzygająca jest kwestia wykonalności tego postanowienia. Wezwanie do zapłaty nie kształtuje praw lub obowiązków, one zostają określone w postanowieniu stanowiącym podstawę jego wystawienia. Wzruszenie takiego wezwania może nastąpić jedynie w wyniku uruchomienia trybu nadzwyczajnego w celu wzruszenie postanowienia. Z akt sprawy wynika, iż organ taki tryb zainicjował wydając postanowienia z dnia [...] w sprawie wznowienia postępowań zakończonych ostatecznymi postanowieniami w sprawie kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.-