I SA/Sz 622/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za marzec 2001 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę S. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za marzec 2001 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik S. H. odebrał w dniu 11 lipca 2008 r. W dniu 12 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem wniósł skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Do skargi był załączony wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony przed wszczęciem postępowania lub toku postępowania. Jednakże zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie (B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódek-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Zakamycze 2006 r., s.558). Wskazuje się przede wszystkim, że potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła w stacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie istnieją przesłanki do odrzucenia skargi, bowiem pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną po upływie terminu do jej wniesienia, tj. po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia wyroku z uzasadnieniem, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przy czym należy wskazać, że pełnomocnik skarżącego nie zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Prawną konsekwencją odrzucenia skargi kasacyjnej skarżącego, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27.08.2008 r. sygn. akt SA/Sz 622/07, jest odmowa przyznania prawa pomocy w tej sprawie z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Z tych względów na podstawie art. 247 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.