I SA/Sz 625/19

WyrokWSA w Szczecinie2019-11-21

Skład orzekający: Kazimierz Maczewski, Marzena Kowalewska, Jolanta Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pomoc finansowa producentowi rolnemu, któremu szkody w uprawach spowodowała susza lub powódź, powinna zostać pomniejszona o 50%, jeśli ubezpieczenie obejmowało mniej niż 50% powierzchni upraw rolnych, z wyłączeniem łąk i pastwisk, w dniu wystąpienia szkód?
Ratio decidendi
Pomoc finansowa producentowi rolnemu, któremu szkody w uprawach spowodowała susza lub powódź, powinna zostać pomniejszona o 50%, jeżeli w dniu wystąpienia szkód co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły, iż skarżąca nie ubezpieczyła wymaganej powierzchni upraw, ponieważ część zadeklarowanych do płatności upraw (kukurydzy i pszenicy jarej) nie została wykazana w przedstawionych polisach ubezpieczeniowych, które mają moc dokumentów urzędowych.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o pomoc finansową w związku ze szkodami w uprawach spowodowanymi suszą lub powodzią w 2018 r. Organy ARiMR przyznały pomoc, ale pomniejszyły ją o 50%, uznając, że skarżąca nie ubezpieczyła co najmniej 50% powierzchni upraw. Spółka zakwestionowała to, twierdząc, że ubezpieczyła ponad 50% powierzchni. Spór dotyczył powierzchni upraw rzepaku ozimego i kukurydzy na konkretnych działkach ewidencyjnych, które według organów nie były w pełni objęte ubezpieczeniem zgodnie z przedstawionymi polisami.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi [...] "W." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej w związku z powstaniem szkód w uprawach rolnych w 2018 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego przez P. Sp. z o.o. z siedzibą w C. odwołania od decyzji nr [...] wydanej [...] lutego 2019 r. przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w M. o przyznaniu pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że [...] października 2018 r. do organu I instancji ARiMR wpłynął wniosek ww. Spółki o udzielenie pomocy finansowej ze wskazanego wyżej tytułu. Strona we wniosku oświadczyła m.in., że w dniu wystąpienia szkody co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem łąk i pastwisk, było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk. Wraz z wnioskiem Strona złożyła: wykaz działek ewidencyjnych i powierzchnię upraw, na których wystąpiły szkody, protokół oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie sporządzony przez właściwą Komisję, dowody zapłaty, polisę ubezpieczeniową o numerze [...] wraz z oświadczeniem do umowy, aneks, potwierdzenia zapłaty, polisę ubezpieczeniową [...] wraz z aneksem i potwierdzeniem zapłaty. [...] października 2018 r. pełnomocnik Strony mailowo przesłał poprawioną część wniosku, dotyczącą powierzchni. W decyzji z [...] listopada 2018 r. organ I instancji przyznał Spółce pomoc w kwocie [...]zł. Po rozpatrzeniu odwołania Strony od tej decyzji organ odwoławczy decyzją z [...] grudnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał ją do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy ww. decyzją z [...] lutego 2019 r. organ I instancji przyznał Spółce płatność w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że pomoc została pomniejszona o 50% stawki, ponieważ w dniu wystąpienia szkód w uprawach, co najmniej 50% powierzchni uprawy w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych od co najmniej jednego z ryzyk, zgodnie z § 13 ust. 12 rozporządzania Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2015.187 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie RM". W odwołaniu od tej decyzji Strona podniosła, że przyznana wysokość pomocy finansowej jest niesłusznie pomniejszona o 50%, ponieważ posiadała ubezpieczenie co najmniej 50% powierzchni wszystkich upraw. Uzasadniając podjęte w sprawie rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że przyznana Spółce pomoc finansowa została pomniejszona, gdyż Strona nie posiadała ubezpieczenia co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym. Zgodnie natomiast z § 13r ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia RM, Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy. Stosownie do ust. 12 § 13r tego rozporządzenia, pomoc, o której mowa w ust. 1 pomniejsza się o 50%, jeżeli w dniu wystąpienia szkód w uprawach rolnych co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3. Powierzchnia gruntów w gospodarstwie zgłoszona przez Stronę we wniosku o udzielenie pomocy finansowej wynosiła 1 277,93 ha (z wyłączeniem łąk i pastwisk), zatem 50% powierzchni upraw rolnych w gospodarstwie rolnym Strony wynosiło 638,965ha (1 277,93ha x 50%). Strona składając przedmiotowy wniosek przedstawiła polisę ubezpieczeniową o nr [...] C. i [...] W związku z przeprowadzoną kontrolą systemową organ I instancji do wyliczeń wziął zarówno działki i uprawy, które były deklarowane wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy finansowej oraz występujące w załączniku i protokole z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego. Kontrola ta wykazała, że powierzchnia działek zawartych w polisach ubezpieczeniowych o nr [...] i [...] różni się od powierzchni działek podanej we wniosku o udzielenie pomocy finansowej oraz w protokole z zakresu oszacowania szkód. Różnice dotyczą działki nr [...] - uprawa rzepak ozimy, powierzchnia na polisie 61,77ha, we wniosku47,66ha uprawa rzepaku ozimego i 14,89ha uprawa kukurydzy - uznano 47,66 ha, a także działki nr [...] - uprawa kukurydzy, powierzchnia stwierdzona ubezpieczona z polisy 7,19ha (499,66ha na polisie ubezpieczenie tego samego gatunku uprawy na wielu działkach), we wniosku uprawa kukurydzy na powierzchni 7,19 ha i uprawa pszenicy jarej na powierzchni 2,32 ha - uznano 7,19 ha. Części działek nr [...] i [...] odpowiednio o powierzchni 14,89 ha i 2,32 ha nie zostały wzięte pod uwagę ze względu na brak ubezpieczenia upraw na nich występujących w przedstawionych polisach. Ze względu na te rozbieżności organ I instancji nie uwzględnił upraw z ww. działek w wyliczeniu powierzchni upraw objętych ubezpieczeniem i przyjął, iż Spółka posiadała ubezpieczenie tylko na powierzchni 620,46 ha, a powinno ono wynosić 638,97 ha, czyli co najmniej 50%. Organ odwoławczy stwierdził też, że w trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o udzielenie pomocy finansowej wynosiła 216,69 ha (szkody na powierzchni uprawy w wysokości co najmniej 70% danej uprawy), a nie jak deklarowała Strona 216,88ha. W przypadku działki ewidencyjnej [...] ([...]-50,20ha) z pierwotnie zadeklarowanej 50,38ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,18ha. W przypadku działki ewidencyjnej [...] ([...]-9,45ha) z pierwotnie zadeklarowanej 9,46ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,01 ha. Ponadto ustalono, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o udzielenie pomocy finansowej wynosiła 1061,04ha (szkody na powierzchni uprawy w wysokości co najmniej 30% i nie więcej niż 70% danej uprawy), a nie jak deklarowała Strona 1061,05ha. W przypadku działki ewidencyjnej [...] ([...]-9,06ha) z pierwotnie zadeklarowanej 9,07ha wykluczono na podstawie wykonanych pomiarów 0,01ha. W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, że Strona nie ubezpieczyła co najmniej 50% upraw rolnych od co najmniej jednego z ryzyk wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia RM, w konsekwencji nie spełniła jednego z warunków, by otrzymać w pełnej wysokości płatność. Wobec powyższego, pomoc finansowa została przyznana Spółce w wysokości: - dla powierzchnia gdzie wystąpiły szkody co najmniej 30% i mniej niż 70% danej uprawy (1061,04ha x [...] zł) x 50 % = [...] zł; - dla powierzchnia gdzie wystąpiły szkody co najmniej 70 danej uprawy (216,69ha x [...] zł) x 50 % = [...] zł. Łącznie pomoc finansowa została przyznana w kwocie [...]zł. Odnosząc się do argumentu Strony, iż posiadała ona ubezpieczenie upraw w wysokości 50% na dzień wystąpienia szkody, organ odwoławczy wyjaśnił, że przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie pomocy Agencja opiera się na pełnej dokumentacji przedstawionej przez Stronę, bierze pod uwagę wnioski składane o przyznanie płatności bezpośrednich w celu weryfikacji zgłaszanych upraw i powierzchni gospodarstwa. Producent chcący uzyskać w pełnej kwocie pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem RM, musi ubezpieczyć co najmniej 50% danej powierzchni upraw od co najmniej jednego z ryzyk. Strona we wniosku o udzielenie pomocy finansowej na działce nr [...] wskazała uprawę rzepaku ozimego na powierzchni 47,66ha i uprawę kukurydzy na powierzchni 14,89ha, zaś w polisie widnieje uprawa rzepaku ozimego na powierzchni 61,77ha. Z kolei na działce nr [...] zadeklarowana jest we wniosku uprawa kukurydzy na powierzchni 7,19ha i uprawa pszenicy jarej na powierzchni 2,32ha, zaś w polisie ubezpieczona powierzchnia uprawy kukurydzy wynosi 7,19 ha, co powoduje, iż w czasie wystąpienia ryzyka nie była ubezpieczona uprawa kukurydzy na działce [...] i pszenicy jarej na powierzchni 2,32 ha. W związku z tym nie można było przyznać płatności do nieubezpieczonych upraw i należało obniżyć o połowę pełną stawkę pomocy. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że polisy ubezpieczeniowe dołączone przez Stronę w trakcie postępowania są dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 Kodeksu postępowania administracyjnego i organ uznaje ten dokument za obowiązujący w sprawie, ponieważ na jego podstawie weryfikuje się ubezpieczenie upraw. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zaskarżonej decyzji organu II instancji Spółka zarzuciła naruszenie: 1) przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie, w tym art. 6, art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U.2018.2096) – dalej: "K.p.a." - polegające na nieuwzględnieniu przez organ I instancji słusznych interesów strony na skutek braku wszechstronnego rozpoznania wszystkich istotnych elementów stanu faktycznego, tzn. poprzez częściowe rozpoznanie sprawy i nieustalenie prawidłowego stanu faktycznego w sprawie; 2) przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 8 w zw. z art. 11 K.p.a., polegające na pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oceny co do zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, brak pełnego odzwierciedlenia oceny zgromadzonego materiału dowodowego w uzasadnieniu wydanej decyzji wobec niedokonania tej oceny w sposób wyczerpujący, co w konsekwencji narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej; 3) przepisów prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) § 13 ust. 12 ww. rozporządzenia RM, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż ubezpieczeniem nie był objęty obszar co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, podczas gdy Skarżąca przedstawiła polisy obejmujące ubezpieczeniem ponad 50% upraw; b) mającego istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na przyjęciu, że co najmniej połowa upraw nie była ubezpieczona. Podnosząc takie zarzuty skarżąca Spółka wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; 2) zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji, ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy bądź rozstrzygnięcia na podstawie art. 145a § 1 K.p.a.; 3) zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg nom przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że spełniła przesłanki uprawniające do otrzymania pomocy wskazane w § 13r rozporządzenia RM (przytaczając brzmienie ust. 1), zarazem spełniła także przesłanki uprawniające do uzyskania pomocy w pełnej wysokości zgodnie z § 13 ust. 12 tego rozporządzenia, gdyż ubezpieczeniu podlegało ponad 50% powierzchni upraw. Ubezpieczenie upraw w takiej wysokości nie było przypadkowe, bowiem Skarżąca znała wymogi niezbędne do spełnienia, aby móc otrzymać odszkodowanie w całości w przypadku wystąpienia szkody, będącej następstwem jednego z ryzyk. We wniosku o udzielenie pomocy Skarżąca wskazała, że ponad 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym zostało ubezpieczonych od co najmniej jednego z ryzyk wymienionych w rozporządzeniu RM. Wnioskodawca zawarł dwie umowy ubezpieczenia od ww. ryzyk, to jest: 1) z C. na okres od [...].10.2017 - [...].10.2018; 2) I. na okres od [...].07.2018 do [...].11.2018. Polisa ubezpieczenia C. została zawarta na (wymienione w skardze) działki ewidencyjne: na uprawę pszenicy ozimej na powierzchni 503,18 ha oraz na uprawę rzepaku ozimego na powierzchni 145,88 ha (aneksem do umowy ubezpieczenia wyłączono z ubezpieczenia plantację pszenicy ozimej na powierzchni 503,18 ha). Polisa ubezpieczeniowa I. została zawarta na wskazane działki ewidencyjne na uprawę kukurydzy na powierzchni 499,66 ha. Ubezpieczeniem C. objęto więc 145,88 ha rzepaku ozimego, natomiast ubezpieczeniem I. 499,66 ha kukurydzy. Tym samym, wbrew twierdzeniom organu, ubezpieczonych było łącznie 645,54 ha upraw, co odpowiada ponad 50% (50,51%) powierzchni będącej w posiadaniu Skarżącej (łączna powierzchnia upraw wynosiła 1277,93 ha a 50% tego areału stanowi 638,965 ha). W ocenie Skarżącej, z ww. dokumentów wynika, że w jej gospodarstwie rolnym spełnione zostały wszystkie przesłanki, które są niezbędne do otrzymania pomocy w pełnej wysokości, gdyż ubezpieczonych zostało ponad 50% powierzchni wszystkich upraw. Bez znaczenia pozostaje więc porównanie ubezpieczonej powierzchni wynikającej z polis z wnioskiem obszarowym, bowiem okoliczność ta nie ma znaczenia dla oceny stanu faktycznego, skoro ubezpieczonych było 645,54 ha, co stanowi ponad 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym Skarżącej. Zdaniem Skarżącej organ I instancji naruszył też art. 7 K.p.a., a organ II instancji nie zauważył tego uchybienia, nie uwzględniając w wydanej decyzji słusznego interesu Skarżącej. Oparcie się przez organy ARiMR wyłącznie na przesłankach formalnych skutkowało błędną oceną stanu faktycznego, co z kolei doprowadziło do wydania błędnej decyzji. Tym samym naruszona została w niniejszym postępowaniu zasada prawdy obiektywnej, unormowana w art. 7 K.p.a., w myśl której organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W ocenie Skarżącej, organ dopuścił się w toku postępowania administracyjnego także naruszenia zasady pogłębiana zaufania obywateli do organów państwa, wyrażoną w art. 8 K.p.a., z której wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności (art. 6 K.p.a.). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, bowiem decyzja ta nie narusza prawa. Na wstępie wskazać należy, że zasadnicza kwestia sporna w sprawie dotyczy ustalenia proporcji powierzchni upraw rolnych ubezpieczonych przez Skarżącą w roku 2018 do łącznej powierzchni posiadanych upraw (z wyłączeniem łąk i pastwisk). Skarżąca kwestionuje bowiem prawidłowość tych ustaleń, zarzucając, że organy ARiMR niezasadnie uznały, że proporcja ta jest mniejsza niż 50%. W związku z tym stwierdzić należy, że niesporne jest w sprawie, że na podstawie ww. dwóch umów ubezpieczenia Skarżąca ubezpieczyła od ryzyk wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia RM (szkód spowodowanych przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę) 145,88 ha rzepaku ozimego i 499,66 ha kukurydzy. Zdaniem Skarżącej, ponieważ łączna ubezpieczonych upraw wynosi 645,54 ha, zatem spełniła ona warunek niezbędny do uzyskania wnioskowanej pomocy finansowej z tytułu szkód w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi w pełnej (100%) stawce (tj. ubezpieczenia co najmniej 50% upraw rolnych, z wyłączeniem łąk i pastwisk), gdyż ubezpieczona powierzchnia upraw przekracza 50%. Wynosi bowiem ona 50,51% powierzchni będącej w posiadaniu Skarżącej (łączna powierzchnia upraw wynosiła 1277,93 ha a 50% tego areału stanowi 638,965 ha). Stwierdzić należy, że w istocie łączne powierzchnie upraw ubezpieczone i zadeklarowane do płatności przez Skarżącą także nie są przedmiotem sporu, a opisane w zaskarżonej decyzji (przedstawione powyżej) zweryfikowane przez organ drobne różnice – niekwestionowane przez Stronę - nie miały wpływu na ustalenie w zaskarżonej decyzji, że łączna powierzchnia ubezpieczonych upraw wynosi mniej niż 50%. Zauważyć przy tym należy, że organy ARiMR nie kwestionowały danych zawartych w przedstawionych przez Skarżącą polisach ubezpieczeniowych, przeciwnie - uwzględniły te dane podkreślając, że polisy te mają moc dokumentów urzędowych. Organy obu instancji podkreśliły natomiast fakt wystąpienia różnic w powierzchniach działek i upraw, deklarowanych przez Skarżącą z wnioskiem o udzielenie przedmiotowej pomocy finansowej i w protokole z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego, z powierzchniami działek i upraw deklarowanych we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2018. Ustalono bowiem, że różnice te dotyczyły działek: - nr [...] - uprawa rzepak ozimy, powierzchnia na polisie 61,77ha zaś we wniosku 47,66 ha uprawa rzepaku ozimego i 14,89 ha uprawa kukurydzy – organ uznał 47,66 ha, - nr [...] - uprawa kukurydzy, powierzchnia ubezpieczona stwierdzona z polisy 7,19 ha (499,66ha na polisie - ubezpieczenie tego gatunku uprawy na wielu działkach), we wniosku o płatności - uprawa kukurydzy na powierzchni 7,19 ha i uprawa pszenicy jarej na powierzchni 2,32 ha – organ uznał 7,19 ha. Z tego powodu ww. części działek nr [...] i [...] (odpowiednio 14,89 ha i 2,32 ha) nie zostały uwzględnione przez organy ARiMR ze względu na brak ubezpieczenia upraw na nich występujących w przedstawionych polisach. Tym samym organy nie uwzględniły upraw z ww. działek (14,89 ha kukurydzy i 2,32 ha pszenicy jarej - łącznie 17,21 ha) w wyliczeniu powierzchni upraw objętych ubezpieczeniem i przyjęły, że Spółka posiadała wymagane ubezpieczenie tylko na powierzchni 620,46 ha, a powinno wynosić 638,97 ha, czyli co najmniej 50%. Oceniając stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że prawidłowo w tej decyzji przyjęto, że Skarżąca nie ubezpieczyła ww. zakwestionowanej przez organy powierzchni upraw kukurydzy i pszenicy jarej, bowiem nie zostały one wykazane w polisach ubezpieczeniowych, a te – jak wskazano powyżej i czego Skarżąca nie kwestionuje – mają charakter dokumentu urzędowego. W takiej sytuacji ubezpieczyciel obejmuje bowiem ochroną ubezpieczeniową jedynie uprawy wskazane w polisie na poszczególnych działkach ewidencyjnych (przytoczonych też w skardze), a więc ww. zakwestionowane uprawy na tych 2 działkach nie były objęte taką ochroną. Zdaniem Sądu, nie ma więc znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy fakt, że do ubezpieczenia Skarżąca zgłosiła te dwie działki wskazując pełną, prawidłową ich powierzchnię, obejmującą także ww. powierzchnie 14,89 i 2,32 ha (i dlatego uważa, że ubezpieczyła co najmniej 50% powierzchni upraw), jednak niewątpliwie zadeklarowane do płatności takie powierzchnie upraw kukurydzy i pszenicy jarej nie zostały zgłoszone (jako uprawy) do ubezpieczenia i nie zostały wykazane w polisach. Uznać bowiem należy, że istotna jest nie tylko łączna powierzchnia upraw zgłoszonych do ubezpieczenia lecz także rodzaj tych upraw – co w sprawach ubezpieczeniowych wydaje się oczywiste. Sąd nie znalazł więc podstaw do zakwestionowania prawidłowości przyjętego w zaskarżonej decyzji stanowiska organu odwoławczego. Zasadnie bowiem organ stwierdził, że Strona nie ubezpieczyła co najmniej 50% upraw rolnych od co najmniej jednego z ryzyk w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia RM, (ubezpieczona powierzchnia upraw zgodnie z wnioskami i w porównaniu do polis wynosiła 620,46 ha, a powinna wynosić 638,97 ha, czyli co najmniej 50% upraw) a w konsekwencji nie spełniła jednego z warunków, by otrzymać pomoc finansową w pełnej wysokości. Zgodnie bowiem z § 13r ust. 12 tego rozporządzenia: "Pomoc, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o 50%, jeżeli w dniu wystąpienia szkód w uprawach rolnych co najmniej 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym, z wyłączeniem łąk i pastwisk, nie było ubezpieczonych co najmniej od jednego z ryzyk, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3.". Brak też było podstaw do uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania (K.p.a.), bowiem organy ARiMR zebrały niezbędny materiał dowodowy i wszechstronnie go rozważyły a dokonana ocena tych dowodów nie narusza zasad wiedzy i doświadczenia życiowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono ustalony stan faktyczny sprawy i stan prawny, ze wskazaniem przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie. Mając wszystko powyższe na względzie, nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1803 ze zm.) oddalił skargę jako niezasadną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło