I SA/Sz 626/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA: Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 108 zł ( sto osiem złotych). J.G. reprezentowany przez doradcę podatkowego J.C., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2010 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 108 zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono na adres podany w skardze, jako adres do korespondencji- osobie uprawnionej do jej odbioru, w dniu 23 sierpnia 2010 r (k-19). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, upłynął więc w dniu 30 sierpnia 2010 r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Skarżący uiścił wpis w dniu 31 sierpnia 2010 r. (k-20 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 220 § 1 wspomnianej ustawy, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w kwocie 108 zł. Z powyższej regulacji wynika, że opłacenie pisma (w rozpatrywanej sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Wskazać przy tym należy, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu uważa się za zachowany wówczas, gdy we wskazanym terminie strona uiści należną opłatę sądową (gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu), bądź złoży do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych. Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono stronie skarżącej w dniu 23 sierpnia 2010 r. Wobec tego siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia Sądu upływał 30 sierpnia 2010 r., który to dzień nie był sobotą, ani dniem ustawowo wolnym od pracy. We wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego ani nie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych. J.G. wpłacił kwotę 108 zł na rachunek Sądu w dniu 31 sierpnia 2010 r. a więc dzień po terminie. Należy przy tym podkreślić, że wezwanie Sądu zawierało szczegółowe pouczenie, co do terminu wypełnienia obowiązku nałożonego na stronę oraz co do skutków jego niedochowania. Mimo to skarżący reprezentowany w sprawie przez pełnomocnika, który z racji wykonywanego zawodu zobligowany jest do dochowania należytej staranności w dbaniu o interesy swojego mocodawcy i znajomości obowiązujących przepisów i procedur, uiścił wpis po terminie. Ponieważ skarga nie została prawidłowo opłacona, Sąd na podstawie art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, o czym orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia.